ΚΕΦΑΛ. ΙΖʹ. <Ἀνένδεκτόν ἐστι μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα.> (A f. 230 b, B f. 161) Ποίων ἄρα σκανδάλων μνημονεύει Χριστὸς, ἃ δὴ πάντη τε καὶ πάντως συμβήσεσθαί φησι; Διττὰ μὲν οὖν τὰ σκάνδαλα· καὶ τὰ μὲν αὐτῶν, τῇ ὑπερτάτῃ μάχεται δόξῃ, καὶ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας ἅπτεται, τό γε ἧκον εἰς τὸ ἐγχείρημα τῶν ἐξευρηκότων. Τὰ δὲ πρὸς ἡμῶν ἔσθ᾽ ὅτε γίνεται· διήκει δὲ μέχρι μόνου τοῦ λυπῆσαι τῶν ἀδελφῶν καὶ ὁμοπίστων τινάς· αἱ μὲν γὰρ τῶν αἱρέσεων παρευρέσεις, καὶ ὃς ἂν γένοιτο μετὰ τῆς ἀληθείας λόγος, αὐτῇ θείᾳ καὶ ὑπερτάτῃ μάχεται δόξῃ· ἀποφέρει γὰρ τοὺς ἁλισκομένους τῆς τῶν ἱερῶν δογμάτων ὀρθότητός τε καὶ ἀκριβείας. Περὶ τῶν τοιούτων σκανδάλων ἔφη που πάλιν αὐτὸς ὁ Σωτήρ· «Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἐκ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γὰρ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ δι᾽ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.» Τὰ γὰρ τοιαῦτα σκάνδαλα, διά γε, φημὶ, τῶν ἀνοσίων αἱρετικῶν, οὐ καθ᾽ ἑνὸς ἰδικῶς ἔρχεταί τινος, ἐπιβουλεύει δὲ μᾶλλον τῷ κόσμῳ, τουτέστι, τοῖς ἐν ἁπάσῃ τῇ γῇ. Τοῖς τῶν τοιούτων σκανδάλων εὑρεταῖς ἐπιπλήττει λέγων ὁ μακάριος Παῦλος· «Οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ τύπτοντες αὐτῶν ἀσθενοῦσαν τὴν συνείδησιν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.»
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17. <Είναι αδύνατο να μην έλθουν τα σκάνδαλα.> (A f. 230 b, B f. 161) Ποια σκάνδαλα, άραγε, μνημονεύει ο Χριστός, τα οποία λέει ότι οπωσδήποτε και εξάπαντος θα συμβούν; Τα σκάνδαλα, λοιπόν, είναι δύο ειδών· και τα μεν από αυτά μάχονται την υπέρτατη δόξα και αγγίζουν την ανώτατη από όλες τις ουσίες, όσον αφορά τουλάχιστον το εγχείρημα αυτών που τα εφηύραν. Τα δε άλλα συμβαίνει κάποιες φορές να γίνονται από εμάς, και φτάνουν μόνο μέχρι του σημείου να λυπήσουν κάποιους από τους αδελφούς και ομοπίστους. Διότι οι επινοήσεις των αιρέσεων, και κάθε λόγος που στρέφεται κατά της αλήθειας, μάχεται την ίδια τη θεία και υπέρτατη δόξα, επειδή απομακρύνει όσους παρασύρονται από την ορθότητα και την ακρίβεια των ιερών δογμάτων. Για τέτοιου είδους σκάνδαλα είπε πάλι κάπου ο ίδιος ο Σωτήρας: «Αλίμονο στον κόσμο εξαιτίας των σκανδάλων· διότι είναι ανάγκη να έλθουν τα σκάνδαλα, όμως αλίμονο στον άνθρωπο μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο.» Διότι τα τέτοια σκάνδαλα, εννοώ μέσω των ανόσιων αιρετικών, δεν στρέφονται ειδικά εναντίον ενός συγκεκριμένου ατόμου, αλλά επιβουλεύονται μάλλον τον κόσμο, δηλαδή αυτούς που βρίσκονται σε ολόκληρη τη γη. Στους εφευρέτες τέτοιων σκανδάλων επιπλήττει ο μακάριος Παύλος λέγοντας: «Αμαρτάνοντας με αυτόν τον τρόπο απέναντι στους αδελφούς και πληγώνοντας την αδύναμη συνείδησή τους, αμαρτάνετε απέναντι στον Χριστό.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες