Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 17:22

Μη ρωτάτε λοιπόν, λέει, για τους χρόνους κατά τους οποίους θα αναλάμψει πάλι, δηλαδή πότε θα έρθει ο καιρός της βασιλείας των ουρανών, αλλά μάλλον φροντίστε να την επιτύχετε. Διότι βρίσκεται μέσα σας· δηλαδή εξαρτάται από τη δική σας προαίρεση και είναι στην εξουσία σας το να τη λάβετε. Είναι δυνατόν δηλαδή στον κάθε άνθρωπο, εφόσον καταπλουτίσει με τη δικαίωση εν Χριστώ μέσω της πίστεως και λαμπρυνθεί μέσω κάθε αρετής, να επιτύχει τη βασιλεία των ουρανών. Διότι, ενεργεία μεν, βρίσκεται εκτός από εκείνους από την καρδιά των οποίων εξέρχονται πονηροί διαλογισμοί· δυνάμει δε, βρίσκεται εντός όλων. Το ότι η βασιλεία του Θεού βρισκόταν εντός των Φαρισαίων, αν και εκείνοι το αγνοούσαν και νόμιζαν ότι θα έρθει σε κάποιον χρόνο σε έναν τόπο απ' έξω, το αποδεικνύει ο Ιωάννης λέγοντας: «Ανάμεσά σας στέκεται αυτός που εσείς δεν γνωρίζετε», μιλώντας για τον Χριστό. <Θα έρθουν ημέρες που θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου, και δεν θα τη δείτε. (A f. 233, C f. 141) Λέγοντας αυτά, θέλει να είναι έτοιμοι για καθετί από όσα από τη φύση τους προκαλούν θλίψη, και να προετοιμάζονται για υπομονή· ώστε, αφού γίνουν δόκιμοι, να μπορέσουν να εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού.

Απέκοψε δε πολλά και έγραψε: «τους απέστειλε λέγοντας, δείξτε τους εαυτούς σας στους ιερείς», και αντικατέστησε άλλα με άλλα, λέγοντας ότι «πολλοί λεπροί υπήρχαν στις ημέρες του προφήτη Ελισσαίου και κανείς δεν καθαρίστηκε παρά μόνο ο Νεεμάν ο Σύρος». 〈μθ〉. «Θα έρθουν ημέρες, όταν θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του Ανθρώπου». 〈ν〉. «Του είπε κάποιος: Διδάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Και εκείνος (απάντησε): Μη με αποκαλείς αγαθό. Ένας είναι αγαθός, ο Θεός»· εκείνος όμως πρόσθεσε (τη λέξη) «ο Πατέρας» και αντί του «γνωρίζεις τις εντολές» λέει «γνωρίζω τις εντολές». 〈να〉. «Και συνέβη, καθώς αυτός πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός φώναζε: Ιησού, Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με. Και όταν θεραπεύτηκε, (του) λέει: Η πίστη σου σε έχει σώσει». 〈νβ〉. Απέκοψε το «αφού πήρε (μαζί του) τους δώδεκα, έλεγε: Ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα και θα εκπληρωθούν όλα τα γεγραμμένα στους προφήτες για τον Υιό του Ανθρώπου. Διότι θα παραδοθεί και θα θανατωθεί και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί»· όλα αυτά τα απέκοψε. 〈νγ〉. Απέκοψε το κεφάλαιο το σχετικό με την όνο και τη Βηθφαγή και το σχετικό με την πόλη και τον ναό, ότι ήταν γεγραμμένο: «ο οίκος μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής, αλλά εσείς τον κάνετε σπήλαιο ληστών». 〈νδ〉. «Και ζήτησαν να βάλουν τα χέρια τους επάνω του και φοβήθηκαν». 〈νε〉.

Και εδώ ο Κύριος ονομάζει τον Ελισσαίο προφήτη, παρουσιάζοντας τον εαυτό Του να εκπληρώνει ισοτύπως όσα είχαν προηγηθεί από εκείνον, προκειμένου να ελέγξει τον Μαρκίωνα και όλους όσους αθετούν τους προφήτες του Θεού. 〈Σχόλιο〉 〈μθ'〉. «Θα έρθουν ημέρες, όταν θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του Ανθρώπου». 〈Έλεγχος〉 〈μθ'〉. Εάν αριθμεί ημέρες και υποδηλώνει χρόνο και αποκαλεί τον εαυτό του Υιό του Ανθρώπου, άρα υπέδειξε και μέτρο ηλικίας και υπόδειγμα των ημερών του κηρύγματός Του. Επομένως, ο Λόγος δεν είναι άσαρκος, αλλά η θεία ευδοκία φανερώθηκε εν σώματι. 〈Σχόλιο〉 〈ν'〉. «Είπε κάποιος προς αυτόν: Διδάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Ο δε του απάντησε: Μη με αποκαλείς αγαθό· ένας είναι αγαθός, ο Θεός». Εκείνος προσέθεσε το «ο Πατέρας» και αντί του «γνωρίζεις τις εντολές» λέει «γνωρίζω τις εντολές». 〈Έλεγχος〉 〈ν'〉. Για να μη δείξει ότι οι εντολές είναι ήδη προγεγραμμένες, λέει «γνωρίζω τις εντολές». Το δε όλο κεφάλαιο καθίσταται φανερό από την ακολουθία του κειμένου. Και αν αποκαλεί τον Πατέρα αγαθό και τον ονομάζει Θεό, ορθώς διδάσκει από τον νόμο του Πατρός Του αυτόν που θέλει να κληρονομήσει τη ζωή, και δεν τον αθετεί ούτε τον απορρίπτει, αλλά μάλλον επιμαρτυρεί ότι όσοι πολιτεύθηκαν σύμφωνα με τον νόμο έχουν κληρονομήσει την αιώνια ζωή, τόσο ο Μωυσής όσο και οι άλλοι προφήτες. 〈Σχόλιο〉 〈να'〉. «Όταν δε πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός φώναζε: Ιησού, υιέ του Δαυίδ, ελέησέ με. Και όταν θεραπεύτηκε, του λέει: Η πίστη σου σε έσωσε». 〈Έλεγχος〉 〈να'〉.

Απορία. Πώς ο Λουκάς αναφέρει ότι ο Κύριος είπε στους μαθητές: Θα έρθουν ημέρες που θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου, ενώ ο Ματθαίος εξιστορεί ότι Εκείνος είπε: Ιδού, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως τη συντέλεια του αιώνος;

Είπε δε προς τους μαθητές: Θα έρθουν ημέρες που θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου, και δεν θα τη δείτε, και θα σας πουν: Ιδού εδώ, ή, Ιδού εκεί. Μην πάτε, ούτε να τους ακολουθήσετε. Διότι, όπως ακριβώς η αστραπή που αστράφτει από τη μία άκρη κάτω από τον ουρανό και λάμπει έως την άλλη άκρη κάτω από τον ουρανό, έτσι θα είναι και ο Υιός του ανθρώπου κατά την ημέρα του. Πρώτα όμως πρέπει αυτός να πάθει πολλά και να αποδοκιμαστεί από τη γενεά αυτή.» Σε πολλά σημεία των διδασκαλιών του ο Κύριος ανέφερε τη βασιλεία του Θεού. Οι Φαρισαίοι, όμως, ακούγοντας αυτά, τον ειρωνεύονταν, και για τον λόγο αυτό τον πλησίαζαν ρωτώντας πότε θα έρθει, περιγελώντας τον ότι κηρύττει παράδοξα πράγματα και για κάτι το ασυνήθιστο και ξένο. Διότι κανείς από τους προγενέστερους δασκάλους και προφήτες δεν την είχε μνημονεύσει. Ή ίσως, έχοντας στο μυαλό τους ότι σύντομα πρόκειται να τον σκοτώσουν, τον πλησιάζουν ρωτώντας με χλευασμό και ειρωνεία, σαν να του έλεγαν τα εξής: Εσύ βέβαια μιλάς για βασιλεία, πότε όμως θα υπάρξει αυτή η βασιλεία σου; Διότι εσύ αύριο πρόκειται να θανατωθείς από εμάς, και θα σε παραλάβει ο σταυρός και όλα όσα συνεπάγεται η ατιμία. Τι κάνει, λοιπόν, ο Χριστός;

Προς τους μαθητές του είπε: «Θα έρθουν ημέρες» και τα εξής· δηλαδή, και σε εσάς η βασιλεία του Θεού είναι παρούσα, για όσο διάστημα είμαι μαζί σας. Είναι δε παρούσα σε εσάς, όχι μόνο επειδή με πιστέψατε και με ακολουθήσατε, αλλά και επειδή τώρα ζείτε με κάθε αμεριμνησία, αφού εγώ φροντίζω και προνοώ για εσάς. Θα έρθουν όμως ημέρες όταν, κατά την απουσία μου, θα παραδοθείτε σε κινδύνους, και καθώς θα οδηγείστε μπροστά σε ηγεμόνες και βασιλείς, θα νοσταλγήσετε ως βασιλεία του Θεού τον τωρινό ακίνδυνο καιρό και την αμεριμνησία που έχετε όταν εγώ βρίσκομαι μαζί σας. Και πολλές φορές θα επιθυμήσετε να ζήσετε έστω και μία από τις ημέρες τις δικές μου, δηλαδή, αυτής της συναναστροφής μαζί μου, ως πιο ασφαλούς. Διότι, αν και ενώ ήταν μαζί του δεν περνούσαν ζωή εντελώς ακούραστη και ακίνδυνη, αλλά όταν εκείνος διέφευγε τον ακολουθούσαν και κακοπαθούσαν, και όταν εκείνος λοιδορούνταν, λοιδορούνταν και αυτοί μαζί του, εντούτοις, συγκρινόμενα τα όσα τους συνέβαιναν τότε με τους μελλοντικούς κινδύνους, θα φανεί ότι διέθεταν πολλή ασφάλεια. Ώστε η βασιλεία του Θεού και με αυτόν τον τρόπο βρισκόταν μέσα στους αποστόλους, εννοώ ως προς την απουσία κινδύνων και κόπων. Επειδή βέβαια, μετά την ανάσταση, περιφέρονταν ως αιχμάλωτοι και διωκόμενοι.