Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 17:31

Ότι δηλαδή απροσδόκητα, και σαν να μην το γνωρίζει κανείς, θα επιλάμψει και θα έλθει το τέλος του παρόντος αιώνος, έτσι λέει ότι θα γίνει η συντέλεια, όπως συνέβη στις ημέρες του Νώε και του Λωτ.—(B f. 165) Διότι ζούσαν με τρυφή, λέει, αμέριμνα, έτρωγαν, έπιναν, πουλούσαν, αγόραζαν, έχτιζαν. Αλλά τους μεν τους κατέστρεψε η ορμή των υδάτων, ενώ οι άλλοι έγιναν έργο και τροφή του θείου πυρός. Τι είναι λοιπόν αυτό που δηλώνεται από αυτά; Θέλει να αγρυπνούμε πάντοτε, και να είμαστε έτοιμοι για την απολογία ενώπιον του θείου βήματος. <Εκείνη την ημέρα όποιος θα είναι στο δώμα, και τα σκεύη του μέσα στο σπίτι, κ.λπ.> (A f. 235) Προστάζει να αδιαφορήσουμε για κάθε επίγειο και πρόσκαιρο πράγμα, και να αποβλέπουμε σε έναν σκοπό, στο ότι δηλαδή πρέπει ο καθένας να διασώσει την ψυχή του. Όποιος λοιπόν είναι, λέει, στο δώμα, ας μην κατέβει στο σπίτι για να πάρει τα σκεύη του. Φαίνεται δε ότι με αυτά, θέλει να υποδηλώσει αυτόν που βρίσκεται σε ανάπαυση, και σε πλούτο, και σε κοσμικές δόξες· διότι πάντοτε κάπως αυτοί που στέκονται στα δώματα, γίνονται περίβλεπτοι σε αυτούς που περιστοιχίζουν το σπίτι. Εάν λοιπόν κάποιος είναι τέτοιος, λέει, ας μη δίνει καμία σημασία, εκείνη τη στιγμή, στα σκεύη που βρίσκονται αποθηκευμένα στο σπίτι· διότι αυτά είναι άχρηστα και δεν συντελούν καθόλου στην ωφέλειά του. «Διότι δεν ωφελούν τους ανόμους οι θησαυροί», σύμφωνα με το γεγραμμένο, «η δικαιοσύνη όμως λυτρώνει από τον θάνατο.»

Κατά την ημέρα εκείνη, όποιος βρεθεί στο δώμα, κ.λπ. Με αυτά τα λόγια υποδηλώνει τον διωγμό που πρόκειται να εξαπολυθεί κατά των θεοσεβών από τον υιό της απωλείας. Ονομάζει δε «εκείνη την ημέρα» τον χρόνο πριν από τη συντέλεια, κατά τον οποίο λέει: Αυτός που φεύγει ας μην επιστρέψει πίσω, ούτε ας γίνει μιμητής της γυναίκας του Λωτ, η οποία, αφού έφυγε και βγήκε έξω από τη χώρα των Σοδόμων, επειδή στράφηκε προς τα πίσω, νεκρώθηκε και έγινε στήλη άλατος. Διότι αρμόζει τότε σε όσους θα καταληφθούν εν μέσω της αποστασίας να αψηφήσουν όχι μόνο τα υπάρχοντά τους, αλλά και την ίδια τους τη ζωή και την ψυχή, μήπως τυχόν, επειδή θέλησαν να διασώσουν την πρόσκαιρη ζωή τους, χάσουν μαζί με αυτήν και την αιώνια ζωή, παραδίδοντας τους εαυτούς τους στην αποστασία.

Ας μη νομίσει κανείς ότι τα λέω αυτά αστειευόμενος· δεν ψεύδομαι. Διότι, όπως ακριβώς στον ιππόδρομο τα μάτια όλων είναι προσηλωμένα στον μαππάριο, αφού έχει στηθεί το σήμαντρο, περιμένοντας να δοθεί το άνοιγμα σύμφωνα με τη βούλησή του· κατά παρόμοιο τρόπο και όσοι συγκεντρώνονται στο ίδιο μέρος για την εκκλησιαστική σύναξη, όταν ο διάκονος πρόκειται να ανοίξει το τετράθυρο του Ευαγγελίου, όλοι προσηλώνουμε το βλέμμα μας σε αυτόν τηρώντας ησυχία, και όταν εκείνος αρχίσει τον δρόμο της ανάγνωσης, αμέσως εμείς σηκωνόμαστε όρθιοι αναφωνώντας: «Δόξα σοι, Κύριε». Ανέβα στο άρμα, κυνήγησε, τρέξε στον αγώνα, καθύποταξε, εκδίωξε, απότρεψε, πιάσε, και κάνε με το στόμα σου την καλή ομολογία, τρέξε εναντίον του αντιπάλου· διότι αυτός που πορεύεται με ακεραιότητα, πορεύεται με ασφάλεια. Καθύποταξέ τον όπως ο Δαβίδ τον Γολιάθ, εκδίωξέ τον όπως ο Ελισσαίος τον Γιεζή, πιάσε τον όπως ο Ηλίας τον Αχαάβ στον αμπελώνα του Ναβουθαί, ρίξε τον στο εξώτερο σκοτάδι, όπου υπάρχει ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων· πρόσεχε τον εαυτό σου. Διότι λέγει: «Προσέχετε τους εαυτούς σας, μήπως βαρύνουν οι καρδιές σας από την κραιπάλη και τη μέθη». Βάσταξε τα πάντα· διότι λέγει: «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε». Έχοντας ανηφορικό δρόμο να διανύσεις, φυλάξου, «μήπως σκοντάψεις το πόδι σου πάνω σε πέτρα»· μην επιστρέφεις προς τα πίσω, φέρνοντας στο νου σου τη γυναίκα του Λωτ. Κράτα τη μέση οδό της δικαιοσύνης, μην παρεκκλίνεις ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τα αριστερά.

Διότι, όπως ακριβώς στην εποχή του Νώε ήρθε ξαφνικά ο κατακλυσμός και τους παρέσυρε όλους, έτσι θα είναι και η παρουσία Του. Υπαινίσσεται δε μέσα από αυτά τα παραδείγματα, τόσο των ανθρώπων κατά τον κατακλυσμό, όσο και των Σοδομιτών, ότι όταν έρθει ο Αντίχριστος, οι άτοπες ηδονές θα κυριεύσουν τους ανθρώπους, και θα γίνουν ακόλαστοι, και θα παραδοθούν σε αθέμιτες ηδονές, πράγμα ακριβώς που είπε και ο Απόστολος, ότι στις έσχατες ημέρες οι άνθρωποι θα είναι μάλλον φιλήδονοι παρά φιλόθεοι. Και δικαιολογημένα κατά τη βασιλεία του πλάνου θα ανθήσουν τα κακά. Διότι, αφού εκείνος είναι το καταγώγιο της πονηρίας και κάθε αμαρτίας, τι άλλο θα κάνει να επικρατήσει στην ελεεινή γενεά των ανθρώπων εκείνης της εποχής, παρά τα όσα ταιριάζουν απόλυτα σε αυτόν; Διότι από το ακάθαρτο τι καθαρό μπορεί να προκύψει; Τότε, λοιπόν, οι άνθρωποι θα ζουν μέσα σε κάθε λογής τρυφή, όπως την εποχή του Νώε, και δεν θα περιμένουν τίποτα το δυσάρεστο, αλλά και θα δυσπιστούν, εάν κάποιος τους μιλήσει για δυσάρεστα γεγονότα που πρόκειται να συμβούν, όπως ακριβώς και οι άνθρωποι την εποχή του Νώε και την εποχή του Λωτ. «Εκείνη την ημέρα, όποιος βρεθεί στο δώμα, και τα πράγματά του είναι μέσα στο σπίτι, ας μην κατέβει για να τα πάρει. Και εκείνος που βρίσκεται στον αγρό, ομοίως, ας μην επιστρέψει πίσω. Να θυμάστε τη γυναίκα του Λωτ. Όποιος ζητήσει να σώσει τη ζωή του, θα τη χάσει, και όποιος τη χάσει, θα την αναζωογονήσει.»