Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 17:5

11 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ· πρόσθες ἡμῖν πίστιν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–11 από 11

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α΄ ἐπιστολὴν Παύλου ἀποσπάσματα
ἄθρει γὰρ ὅπως ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ Πνεύματος ὡς ὄντος ἐν ἡμῖν καὶ τὴν τῶν θείων χαρισμάτων ἐνεργοῦντος διανομήν· ἀναβιβάσας δὲ τὸν λόγον ἐπὶ τὸν Υἱὸν, ὅς ἐστιν Υἱὸς κατὰ φύσιν, ἄνεισιν οὕτω λοιπὸν ἐπὶ τὸν Πατέρα, τὴν διὰ τοῦ Πνεύματος ἐνέργειαν διὰ μέσου τοῦ Υἱοῦ προσνέμων αὐτῷ. <Ἑτέρῳ δὲ πίστις ἐν τῷ αὐτῷ Πνεύματι.> Πίστις ἐν τούτοις εἴη ἂν, καθάπερ ἐγῷμαι, ἡ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀγαθῶν ἑδραιότης καὶ ὧν ἂν βούλοιτο Θεός· φαμὲν γὰρ οὕτω γενέσθαι πιστὸν “ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ” τὸν ἱεροφάντην Μωσέα· οὐ γὰρ τὸ χρῆναι πιστεῦσαι μόνον ὅτι φύσει καὶ ἀληθῶς εἷς ἐστι τῶν ὅλων Θεὸς, πίστις ἂν νοοῖτο καὶ λέγοιτο, ἀλλὰ τὸ εὖ βεβηκέναι κατὰ ψυχὴν, “καὶ ”ἕτοιμον εἶναι τοῦ πορεύεσθαι μετὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ” κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν· καὶ γοῦν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ προσῄεσάν ποτε τῷ Χριστῷ λέγοντες ἐναργῶς “Πρόσθες ”ἡμῖν πίστιν.” δίδοται δὲ πρὸς τούτῳ καὶ χαρίσματα ἰαμάτων ἐν τῷ ἑνὶ Πνεύματι. καί μοι πάλιν ἐπιτήρει λεπτῶς· τοῦ γὰρ Πνεύματος διανέμειν λεγομένου τὰ τῶν ἰαμάτων χαρίσματα, Χριστός ἐστιν ὁ διδούς· δέδωκε γὰρ τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις “ἐξουσίαν κατὰ πνευμάτων ἀκαθάρτων ὥστε ”ἐκβάλλειν αὐτά·” καὶ δὴ καὶ ἔφασκεν “Ἀσθενοῦντας θερα- ”πεύετε, καὶ νεκροὺς ἐγείρετε, λεπροὺς καθαρίζετε, καὶ δαι- “μόνια ἐκβάλλετε, δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι παρατήρησε πώς αρχίζει μεν από το Πνεύμα, ως υπάρχον μέσα μας και ενεργούν τη διανομή των θείων χαρισμάτων· και αφού αναβίβασε τον λόγο στον Υιό, ο οποίος είναι Υιός κατά φύση, ανεβαίνει έτσι λοιπόν στον Πατέρα, αποδίδοντας σε Αυτόν την ενέργεια του Πνεύματος διαμέσου του Υιού. «Σε άλλον δε δίνεται πίστη στο ίδιο Πνεύμα». Πίστη σε αυτές τις περιπτώσεις θα ήταν, όπως νομίζω εγώ, η σταθερότητα προς οτιδήποτε από τα αγαθά και σε όσα θα ήθελε ο Θεός· διότι λέμε ότι έτσι έγινε πιστός «σε όλο τον οίκο του» ο ιεροφάντης Μωυσής· διότι δεν θα μπορούσε να νοηθεί και να ονομαστεί πίστη μόνο το να πρέπει κανείς να πιστέψει ότι από τη φύση του και αληθινά είναι ένας ο Θεός των όλων, αλλά το να είναι σταθερός κατά την ψυχή και «να είναι έτοιμος να πορεύεται μαζί με τον Κύριο τον Θεό», σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη. Γι' αυτό, άλλωστε, και οι θεσπέσιοι μαθητές πλησίασαν κάποτε τον Χριστό λέγοντας ξεκάθαρα: «Πρόσθεσέ μας πίστη». Δίνονται δε, εκτός από αυτό, και χαρίσματα ιαμάτων εν τω ενί Πνεύματι. Και πάλι παρατήρησέ μου με προσοχή: διότι, ενώ λέγεται ότι το Πνεύμα διανέμει τα χαρίσματα των ιαμάτων, ο Χριστός είναι αυτός που τα δίνει· διότι έδωσε στους αγίους αποστόλους «εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, ώστε να τα εκβάλλουν»· και μάλιστα έλεγε: «Ασθενείς να θεραπεύετε, νεκρούς να ανασταίνετε, λεπρούς να καθαρίζετε, δαιμόνια να εκβάλλετε· δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Θορυβεῖ γὰρ ἔσθ᾽ ὅτε καὶ τὸν εὖ βεβηκότα νοῦν, ἐπισκήψας ἀδοκήτως φόβος θανάτου. Διὰ τοῦτο προσῄεσάν ποτε λέγοντες τῷ Χριστῷ· «Πρόσθες ἡμῖν πίστιν.» Λείπεται τοῦ τελείου πρὸς πίστιν, ὁ τοῖς τῆς ὀλιγοπιστίας ἐγκλήμασιν ὑπενηνεγμένος. Ὥσπερ γὰρ ὁ χρυσὸς ἐν πυρὶ δοκιμάζεται, οὕτως καὶ πίστις ἐν πειρασμοῖς. Πλὴν ἀσθενὴς ὁ ἀνθρώπου νοῦς· δεῖται δὲ πάντως τῆς ἄνωθεν χειρὸς, εἰς τὸ δύνασθαι διενεγκεῖν ἀνδρείως τὰ παρεμπίπτοντα. Καὶ τοῦτο ἡμᾶς ὁ Σωτὴρ ἐδίδασκεν, εἰπών· «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδὲν.» Ὁμολογεῖ δὲ τοῦτο καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος, γράφων· «Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ.» Παυσαμένου δὲ τοῦ χειμῶνος. καὶ εἰς γαλήνην καὶ εὐδίαν, νεύματι Χριστοῦ, τῆς θαλάσσης μεταβληθείσης, καταπεπληγμένοι τὴν θεοσημείαν οἱ μαθηταὶ, παρεψιθύριζον ἀλλήλοις λέγοντες· «Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ τοῖς ἀνέμοις ἐπιτάσσει, καὶ τῷ ὕδατι, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;» Ἆρ᾽ οὖν ὡς οὐκ εἰδότες αὐτὸν, τὸ, «Τίς οὗτός ἐστι;» παρηγόρευον ἀλλήλων; Εἶτα, πῶς οὐκ ἀπίθανον παντελῶς τὸ χρῆμά ἐστιν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, μερικές φορές, ο φόβος του θανάτου που ενσκήπτει απροσδόκητα ταράζει ακόμη και τον σταθερό νου. Γι' αυτόν τον λόγο πλησίασαν κάποτε και έλεγαν στον Χριστό: «Πρόσθεσέ μας πίστη». Υπολείπεται του τελείου ως προς την πίστη εκείνος που έχει υποπέσει στα σφάλματα της ολιγοπιστίας. Διότι, όπως ακριβώς ο χρυσός δοκιμάζεται στη φωτιά, έτσι και η πίστη δοκιμάζεται στους πειρασμούς. Όμως, ο ανθρώπινος νους είναι ασθενής και έχει οπωσδήποτε ανάγκη από την άνωθεν βοήθεια, για να μπορέσει να υπομείνει με ανδρεία όσα του συμβαίνουν. Και αυτό μας το δίδασκε ο Σωτήρας, λέγοντας: «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα». Και αυτό το ομολογεί και ο σοφότατος Παύλος, γράφοντας: «Όλα τα μπορώ μέσω του Χριστού που με ενδυναμώνει». Όταν δε έπαψε η τρικυμία και η θάλασσα μεταβλήθηκε σε γαλήνη και καλοκαιρία με ένα νεύμα του Χριστού, οι μαθητές, έκπληκτοι από το θαύμα, ψιθύριζαν μεταξύ τους λέγοντας: «Ποιος άραγε να είναι αυτός, που διατάζει ακόμη και τους ανέμους και το νερό, και τον υπακούουν;» Άραγε έλεγαν μεταξύ τους το «Ποιος είναι αυτός;» επειδή δεν Τον γνώριζαν; Έπειτα, πώς δεν είναι εντελώς απίθανο αυτό το πράγμα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐννοῶμεν γὰρ ὡς καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν ἀσθενείαις, καὶ ἡττώμεθα παθῶν· πάσχοντες δὲ τοῦτο, χρηστοὺς καὶ ἀμνησικάκους εἶναι πρὸς ἡμᾶς εὐχόμεθα τοὺς ἐπιπλήττειν ὀφείλοντας, καὶ τὴν τοῦ χρῆναι κολάζειν ἔχοντας ἐξουσίαν. Δεῖ δὴ οὖν ἄρα τῶν ἀλλήλων ἀσθενείαις συγκαθισταμένους, «ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζειν· ἀναπληρώσομεν γὰρ οὕτω τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.» Ἐπιτήρησον δὲ ὡς ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον πυνθάνεται ὁ Πέτρος καί φησι· «Ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου, καὶ ἀφήσω αὐτῷ;» Ἐνταῦθα δὲ ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἀποστόλους, ὅτι «Κἂν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμάρτῃ,» τουτέστι πολλάκις, καὶ τοσαυτάκις καταγνῷ ἑαυτοῦ, «ἀφήσεις αὐτῷ.» <Εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ· Πρόσθες ἡμῖν πίστιν.> (A f. 231) Εὐφραίνει πάντων ἁγίων ψυχὴν, οὐ τῶν προσκαίρων καὶ ἐπιγείων ἡ κτῆσις, φθαρτὰ γὰρ ταῦτα καὶ εὐαπόβλητα, ἐκεῖνα δὲ μᾶλλον ἃ τοὺς λαβόντας, σεπτοὺς ἀποφαίνει καὶ μακαρίους. Ταῦτα δέ εἰσι τὰ θεόσδοτα καὶ πνευματικὰ χαρίσματα δηλονότι· ὧν ἕν ἐστι καὶ ἐξαίρετον, ἡ πίστις, ἤτοι τὸ βεβηκὸς εἰς πίστιν τὴν ἐπί γε τῷ πάντων ἡμῶν Σωτῆρι Χριστῷ· ἣν δὴ καὶ ὁ Παῦλος οἶδεν οὖσαν κεφάλαιον τῶν ἐν ἡμῖν ἀγαθῶν· ἔφη γοῦν, ὅτι «Χωρὶς πίστεως, ἀδύνατον εὐαρεστῆσαί ποτε.» Ἐν ταύτῃ γὰρ ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι. Ἄθρει δὴ οὗν τοὺς ἁγίους ἀποστόλους, τῶν ἀρχαιοτέρων ἁγίων ζηλωτὰς γεγονότας· τί γὰρ αἰτοῦσι παρὰ Χριστοῦ; «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας αναλογιστούμε ότι και εμείς βρισκόμαστε σε αδυναμίες και νικιόμαστε από τα πάθη· και όταν το παθαίνουμε αυτό, ευχόμαστε εκείνοι που οφείλουν να μας επιπλήξουν και έχουν την εξουσία να μας τιμωρήσουν, να είναι καλοσυνάτοι και αμνησίκακοι απέναντί μας. Πρέπει λοιπόν, συμμεριζόμενοι τις αδυναμίες ο ένας του άλλου, «να βαστάζουμε τα βάρη αλλήλων· διότι έτσι θα εκπληρώσουμε τον νόμο του Χριστού». Παρατήρησε δε ότι στο κατά Ματθαίον ο Πέτρος ρωτά και λέει: «Πόσες φορές θα αμαρτήσει εις βάρος μου ο αδελφός μου και θα τον συγχωρήσω;» Εδώ όμως ο Κύριος λέει προς τους αποστόλους ότι «Ακόμη και αν επτά φορές την ημέρα αμαρτήσει», δηλαδή πολλές φορές, και ισάριθμες φορές καταδικάσει τον εαυτό του, «θα τον συγχωρήσεις». <Είπαν οι απόστολοι στον Κύριο: Πρόσθεσέ μας πίστη.> (Α f. 231) Την ψυχή όλων των αγίων δεν την ευφραίνει η απόκτηση των πρόσκαιρων και επίγειων αγαθών, διότι αυτά είναι φθαρτά και εύκολα χάνονται, αλλά μάλλον εκείνα που καθιστούν αυτούς που τα λαμβάνουν σεβαστούς και μακάριους. Αυτά δε είναι προφανώς τα θεόσδοτα και πνευματικά χαρίσματα· ένα από τα οποία, και μάλιστα εξαιρετικό, είναι η πίστη, δηλαδή η εδραίωση της πίστης προς τον Σωτήρα όλων μας Χριστό· την οποία βεβαίως και ο Παύλος αναγνωρίζει ως το αποκορύφωμα των αγαθών που υπάρχουν μέσα μας· γι' αυτό άλλωστε είπε ότι «Χωρίς πίστη, είναι αδύνατον ποτέ να ευαρεστήσει κανείς τον Θεό». Διότι χάρη σε αυτήν έλαβαν καλή μαρτυρία οι προπάτορες. Δες λοιπόν τους αγίους αποστόλους, που έγιναν ζηλωτές των παλαιότερων αγίων· διότι τι ζητούν από τον Χριστό; «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Πρόσθες ἡμῖν πίστιν.» Οὐκ αἰτοῦσι πίστιν ἁπλῶς, ἵνα μὴ ἀπίστους νομίσῃς αὐτοὺς, προσθήκην δὲ μᾶλλον πίστεως αἰτοῦσι παρὰ Χριστοῦ, τουτέστι τὴν εἰς τοῦτο βεβαίωσιν· τῆς γὰρ πίστεως, ἡ μέν ἐστιν ἐφ᾽ ἡμῖν, ἡ δὲ κατὰ τὴν θείαν δίδοται χάριν. Ἐφ᾽ ἡμῖν μὲν γάρ ἐστι, τὸ προκατάρξεσθαι, καὶ τὴν εἰς αὐτὸν ὅλῃ δυνάμει ἔχειν πεποίθησίν τε καὶ πίστιν· θείας δὲ χάριτος, ἡ εἰς τοῦτο βεβαίωσις καὶ ἰσχύς. Διὸ καὶ ἐπείπερ πάντα Θεῷ δυνατὰ, πάντα φησὶν ὁ Κύριος δύναται τῷ πιστεύοντι· Θεοῦ γὰρ ἡ δύναμις, ἡ διὰ τῆς πίστεως ἡμῖν παραγινομένη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Πρόσθεσέ μας πίστη.» Δεν ζητούν απλώς πίστη, για να μην τους θεωρήσεις άπιστους, αλλά ζητούν μάλλον αύξηση της πίστης από τον Χριστό, δηλαδή τη βεβαίωση σε αυτήν. Διότι, όσον αφορά την πίστη, ένα μέρος της εξαρτάται από εμάς, ενώ το άλλο δίδεται με τη θεία χάρη. Διότι από εμάς εξαρτάται να κάνουμε την αρχή, και να έχουμε σε Αυτόν απόλυτη πεποίθηση και πίστη με όλη μας τη δύναμη. Έργο της θείας χάριτος όμως είναι η βεβαίωση και η ισχύς σε αυτήν. Γι' αυτό, και επειδή όλα είναι δυνατά στον Θεό, ο Κύριος λέει ότι όλα είναι δυνατά σε αυτόν που πιστεύει. Διότι η δύναμη, η οποία μας χορηγείται μέσω της πίστεως, είναι του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Ἀλλ᾽ ὅπερ ἔλειπε τῷ τετελευτηκότι, τοῦτο διὰ τῶν γνησίων ἀδελφῶν ἐπληροῦτο. Ἐλθόντι [γὰρ] τῷ Κυρίῳ προσέπεσεν ἡ ἀδελφή· καὶ λέγοντι, Ποῦ τεθείκατε αὐτόν; ἀποκριναμένης ἐκείνης, Κύριε ἤδη ὄζει, τεταρταῖος γάρ ἐστι, φησὶν ὁ Κύριος, Ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψῃ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ· μονονουχὶ λέγων ὅτι, σὺ τοῦ νεκροῦ τὸ λεῖπον τῆς πίστεως ἀναπλήρωσον. Καὶ τοσοῦτον ἴσχυσε τῶν ἀδελφῶν ἡ πίστις, ὥστε τὸν νεκρὸν ἐξ ᾅδου πυλῶν ἀνεκαλέσατο. Εἶτα ἕτεροι ὑπὲρ ἑτέρων πιστεύσαντες, ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι ἴσχυσαν· σὺ δὲ, ἐὰν ὑπὲρ σεαυτοῦ πιστεύσῃς εἰλικρινῶς, ἆρ᾽ οὐχὶ μᾶλλον ὠφεληθήσῃ; Ἀλλὰ κἂν ἄπιστος ᾖς ἢ ὀλιγόπιστος, φιλάνθρωπός ἐστιν ὁ Κύριος, συμπεριφέρεταί σοι μετανοοῦντι. Μόνον εἰπὲ καὶ αὐτὸς εὐγνωμόνως· Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. Εἰ δὲ καὶ πιστὸς εἶναι νομίζεις, ἀλλ᾽ οὔπω τὸ τέλειον τῆς πίστεως ἔχεις· χρεία καί σοι κατὰ τοὺς Ἀποστόλους εἰπεῖν· Κύριε, πρόσθες ἡμῖν πίστιν. Τὸ μὲν γάρ τι παρὰ σεαυτοῦ ἔχεις, τὸ δέ τι παρ᾽ ἐκείνου πολὺ λαμβάνεις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά αυτό που έλειπε από τον νεκρό, αυτό συμπληρώθηκε από τις γνήσιες αδελφές του. Διότι, όταν ήλθε ο Κύριος, έπεσε στα πόδια του η αδελφή του· και όταν Εκείνος είπε: «Πού τον έχετε θέσει;», και εκείνη αποκρίθηκε: «Κύριε, ήδη μυρίζει άσχημα, διότι είναι τέσσερις ημέρες στον τάφο», λέει ο Κύριος: «Εάν πιστέψεις, θα δεις τη δόξα του Θεού»· σαν να έλεγε: εσύ αναπλήρωσε αυτό που λείπει από την πίστη του νεκρού. Και τόσο πολύ ίσχυσε η πίστη των αδελφών, ώστε ανακάλεσε τον νεκρό από τις πύλες του άδη. Έπειτα, αν άλλοι, πιστεύοντας για χάρη άλλων, μπόρεσαν να τους αναστήσουν από τους νεκρούς, εσύ, εάν πιστέψεις ειλικρινά για τον εαυτό σου, δεν θα ωφεληθείς πολύ περισσότερο; Αλλά ακόμη και αν είσαι άπιστος ή ολιγόπιστος, ο Κύριος είναι φιλάνθρωπος, δείχνει συγκατάβαση σε σένα που μετανοείς. Μόνο πες και εσύ με ευγνωμοσύνη: «Πιστεύω, Κύριε, βοήθησε την απιστία μου». Εάν πάλι νομίζεις ότι είσαι πιστός, αλλά δεν έχεις ακόμη την τελειότητα της πίστεως, έχεις και εσύ ανάγκη να πεις όπως οι Απόστολοι: «Κύριε, πρόσθεσέ μας πίστη». Διότι ένα μέρος το έχεις από τον εαυτό σου, αλλά το μεγαλύτερο μέρος το λαμβάνεις από Εκείνον.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Ὃν εἶχεν ὁ Παῦλος, ὃν εἶχεν Ἰωάννης ὁ υἱὸς τῆς βροντῆς. Τί δὲ, Λόγος γνώσεως; Ὃν εἶχον οἱ πολλοὶ τῶν πιστῶν, γνῶσιν μὲν ἔχοντες, διδάσκειν δὲ οὕτως οὐ δυνάμενοι, οὐδὲ εἰς ἕτερον εὐκόλως ἐξενεγκεῖν, ἅπερ ᾔδεσαν. Ἑτέρῳ δὲ πίστις· πίστιν οὐ ταύτην λέγων τὴν τῶν δογμάτων, ἀλλὰ τὴν τῶν σημείων, περὶ ἧς ὁ Χριστός φησιν· Ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, Μετάβηθι, καὶ μεταβήσεται. Καὶ οἱ ἀπόστολοι δὲ περὶ αὐτῆς ἠξίουν λέγοντες, Πρόσθες ἡμῖν πίστιν. Αὕτη γὰρ μήτηρ τῶν σημείων ἐστίν. Ἐνεργήματα δὲ δυνάμεων κεκτῆσθαι, καὶ χαρίσματα ἰαμάτων, οὐκ ἔστι ταὐτόν. Ὁ μὲν γὰρ ἔχων χάρισμα ἰαμάτων, ἐθεράπευε μόνον· ὁ δὲ ἐνεργήματα δυνάμεων κεκτημένος, καὶ ἐτιμωρεῖτο. Δύναμις γάρ ἐστιν οὐ τὸ ἰάσασθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸ κολάσαι, ὥσπερ ὁ Παῦλος ἐπήρωσεν, ὥσπερ ὁ Πέτρος ἀνεῖλεν. Ἄλλῳ δὲ προφητεῖαι, ἄλλῳ δὲ διακρίσεις πνευμάτων. Τί ἐστι, Διακρίσεις πνευμάτων; Τὸ εἰδέναι τίς ὁ πνευματικὸς, καὶ τίς ὁ μὴ πνευματικός· τίς ὁ προφήτης, καὶ τίς ὁ ἀπατεών· ὃ καὶ Θεσσαλονικεῦσιν ἔλεγε, Προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε· πάντα δὲ δοκιμάζοντες, τὸ καλὸν κατέχετε. Καὶ γὰρ πολλὴ τότε τῶν ψευδοπροφητῶν ἦν διαφθορὰ, τοῦ διαβόλου φιλονεικοῦντος παρυποστῆσαι τῇ ἀληθείᾳ τὸ ψεῦδος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτόν που είχε ο Παύλος, αυτόν που είχε ο Ιωάννης, ο υιός της βροντής. Τι είναι όμως ο Λόγος γνώσεως; Αυτός που είχαν οι περισσότεροι από τους πιστούς, οι οποίοι, μολονότι είχαν τη γνώση, δεν μπορούσαν να διδάξουν κατ' αυτόν τον τρόπο, ούτε να μεταδώσουν εύκολα σε άλλον αυτά που γνώριζαν. «Σε άλλον δε δίνεται πίστη»· εννοώντας ως πίστη όχι αυτή των δογμάτων, αλλά εκείνη των σημείων, για την οποία λέει ο Χριστός: «Εάν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα πείτε σε αυτό το βουνό, Μετακινήσου, και θα μετακινηθεί». Και οι απόστολοι για αυτήν παρακαλούσαν λέγοντας: «Πρόσθεσέ μας πίστη». Διότι αυτή είναι η μητέρα των σημείων. Το να κατέχει όμως κανείς ενεργήματα δυνάμεων και χαρίσματα ιαμάτων, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Διότι εκείνος που είχε το χάρισμα των ιαμάτων μόνο θεράπευε, ενώ εκείνος που κατείχε τα ενεργήματα των δυνάμεων, και τιμωρούσε. Επειδή δύναμη δεν είναι μόνο το να θεραπεύει κανείς, αλλά και το να τιμωρεί, όπως ακριβώς ο Παύλος τύφλωσε, και όπως ο Πέτρος θανάτωσε. «Σε άλλον δε προφητείες, σε άλλον δε διακρίσεις πνευμάτων». Τι σημαίνει Διακρίσεις πνευμάτων; Το να γνωρίζει κανείς ποιος είναι ο πνευματικός και ποιος δεν είναι πνευματικός· ποιος είναι ο προφήτης και ποιος είναι ο απατεώνας. Αυτό άλλωστε έλεγε και στους Θεσσαλονικείς: «Τις προφητείες μην τις περιφρονείτε· αλλά όλα να τα δοκιμάζετε, και να κρατάτε το καλό». Διότι υπήρχε τότε μεγάλη διαφθορά εξαιτίας των ψευδοπροφητών, επειδή ο διάβολος αγωνιζόταν πεισματικά να παρεισφρήσει το ψέμα δίπλα στην αλήθεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἀλλ᾽ ἴσως εἴποι τις ἂν, ὅπερ οὖν καὶ ἀληθές ἐστιν, ὅτι ἑτέραν πίστιν φησὶ, δι᾽ ἧς θαύματα ἐγίνετο. Οἶδα καὶ ἐγὼ, ὅτι ἑτέρα ἐκείνη, περὶ ἧς καὶ οἱ ἀπόστολοι ἔλεγον· Πρόσθες ἡμῖν πίστιν· ἑτέρα δὲ αὕτης καθ᾽ ἣν πάντες ἐσμὲν πιστοὶ, σημεῖα μὲν οὐ ποιοῦντες, τὴν δὲ γνῶσιν ἔχοντες τῆς εὐσεβείας· ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα τῆς τοῦ Πνεύματος χρεία βοηθείας. Καὶ γὰρ περί τινος ὁ Λουκᾶς γράφει, ὅτι Διήνοιξε τὴν καρδίαν αὑτῆς, τοῦ προσέχειν τοῖς λεγομένοις ὑπὸ τοῦ Παύλου. Καὶ ὁ Χριστός· Οὐδεὶς ἔρχεται πρός με, ἐὰν μὴ ὁ Πατὴρ ἑλκύσῃ αὐτόν. Οὐκοῦν εἰ τοῦ Θεοῦ ἐστι τοῦτο, τί ἁμαρτάνουσιν οἱ ἀπιστοῦντες, μήτε τοῦ Πνεύματος βοηθοῦντος, μήτε τοῦ Πατρὸς ἕλκοντος, μήτε τοῦ Υἱοῦ ὁδηγοῦντος; Καὶ γὰρ περὶ ἑαυτοῦ φησιν· Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός. Τοῦτο δὲ λέγει δεικνὺς, ὅτι αὐτοῦ χρεία εἰς τὸ προσαχθῆναι τῷ Πατρί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλ' ίσως θα μπορούσε να πει κάποιος, πράγμα που βέβαια είναι και αληθές, ότι εννοεί μια άλλη πίστη, μέσω της οποίας γίνονταν θαύματα. Γνωρίζω και εγώ ότι είναι διαφορετική εκείνη, για την οποία έλεγαν και οι απόστολοι: «Πρόσθεσέ μας πίστη»· και διαφορετική από αυτήν σύμφωνα με την οποία είμαστε όλοι πιστοί, χωρίς μεν να επιτελούμε σημεία, έχοντας όμως τη γνώση της ευσέβειας. Αλλά και εδώ υπάρχει ανάγκη από τη βοήθεια του Πνεύματος. Διότι και για κάποια γυναίκα γράφει ο Λουκάς, ότι «διήνοιξε την καρδιά της, για να προσέχει σε όσα έλεγε ο Παύλος». Και ο Χριστός λέει: «Κανείς δεν έρχεται σε εμένα, εάν δεν τον ελκύσει ο Πατέρας». Επομένως, εάν αυτό εξαρτάται από τον Θεό, σε τι αμαρτάνουν όσοι απιστούν, όταν ούτε το Πνεύμα βοηθά, ούτε ο Πατέρας ελκύει, ούτε ο Υιός οδηγεί; Διότι και για τον εαυτό του λέει: «Εγώ είμαι η οδός». Και το λέει αυτό, για να δείξει ότι υπάρχει ανάγκη από τον ίδιο προκειμένου να προσαχθεί κάποιος στον Πατέρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
οὐκ αὐτὴ ἡ τῶν δογμάτων, ἀλλ᾽ ἡ τῶν σημείων, περὶ ἧς ἔλεγον οἱ ἀπόστολοι, Πρόσθες ἡμῖν πίστιν· καὶ περὶ ἧς εἴρηται, Ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως. Αὕτη γὰρ ἡ μήτηρ τῶν σημείων ἐστίν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όχι αυτή των δογμάτων, αλλά εκείνη των θαυμάτων, για την οποία έλεγαν οι απόστολοι: «Πρόσθεσέ μας πίστη»· και για την οποία έχει ειπωθεί: «Εάν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού». Διότι αυτή είναι η μητέρα των θαυμάτων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Καβάσιλας Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς
Καὶ γὰρ ἔστι μὲν σωφρονῆσαι λογισμῷ καὶ ἔθει χρησάμενον, καὶ τὸ ἦθος εἰς δικαιοσύνην ἀσκῆσαι καὶ εὔξασθαι καὶ ἀγαπῆσαι καὶ τἄλλα δὴ γενέσθαι σπουδαῖον· ἔστι δὲ καὶ παρὰ Θεοῦ κινούμενον τὴν γνώμην, παθῶν κρατῆσαι καὶ φιλανθρωπεύσασθαι καὶ δικαιοπραγῆσαι, καὶ τὴν ἄλλην ἐπιδεδεῖχθαι φιλοσοφίαν. Καθάπερ γὰρ κακίαι θηριώδεις εἰσὶν ἐν ἀνθρώποις ὑπὸ τῶν πονηρῶν ἐνεργουμένοις πνευμάτων, οὕτω καὶ τοὐναντίον ἀρεταὶ θεῖαι καὶ ὑπὲρ τὸν ἀνθρώπινον νόμον αὐτοῦ κινοῦντος τοῦ Θεοῦ, ὃν τρόπον ἠγάπησε μὲν ὁ μακάριος Παῦλος, πρᾷος δὲ ἦν ὁ Δαβίδ, καὶ ἄλλος ἄλλο τι τῶν ἐπαινουμένων ὑπὲρ τὸν εἰκότα τοῖς ἀνθρώποις ἐπεδείξατο λόγον. Ὁ μὲν γὰρ φιλεῖν ἔγραψε Φιλιππησίοις «ἐν σπλάγχνοις Ἰησοῦ Χριστοῦ»· περὶ δὲ τοῦ Δαβίδ· «Εὗρον, φησὶν ὁ Θεός, ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου». Καὶ μὴν καὶ πίστις δῶρόν ἐστι πνευματικόν, ὃ δέονται λαβεῖν οἱ ἀπόστολοι τοῦ Σωτῆρος, «Πρόσθες ἡμῖν, λέγοντες, πίστιν»· καὶ αὐτὸς εὔχεται αὐτοῖς ἁγιασμὸν παρὰ τοῦ Πατρός, «ἁγίασον αὐτούς, λέγων, ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου»· καὶ «δίδωσιν ὁ Θεὸς εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ», καὶ «αὐτὸ τὸ Πνεῦμα ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις», δύναμιν εὐχῆς οἶμαι παρέχον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, βεβαίως, είναι δυνατόν να σωφρονήσει κανείς χρησιμοποιώντας τη λογική και τη συνήθεια, και να ασκήσει τον χαρακτήρα του στη δικαιοσύνη, να προσευχηθεί, να αγαπήσει και γενικά να γίνει ενάρετος στα υπόλοιπα· είναι όμως δυνατόν και, έχοντας το φρόνημά του κινούμενο από τον Θεό, να κυριαρχήσει στα πάθη, να δείξει φιλανθρωπία, να πράξει δίκαια και να επιδείξει την υπόλοιπη πνευματική φιλοσοφία. Διότι, όπως ακριβώς υπάρχουν θηριώδεις κακίες σε ανθρώπους που ενεργούνται από τα πονηρά πνεύματα, έτσι και αντίθετα υπάρχουν θεϊκές αρετές που ξεπερνούν τον ανθρώπινο νόμο, όταν τους κινεί ο ίδιος ο Θεός. Με αυτόν τον τρόπο αγάπησε ο μακάριος Παύλος, πράος ήταν ο Δαβίδ, και κάποιος άλλος επέδειξε κάποια άλλη από τις επαινετές αρετές πάνω από το συνηθισμένο για τους ανθρώπους μέτρο. Διότι ο μεν ένας έγραψε στους Φιλιππησίους ότι τους αγαπά «με τα σπλάχνα του Ιησού Χριστού»· ενώ για τον Δαβίδ λέει ο Θεός: «Βρήκα άνδρα σύμφωνα με την καρδιά μου». Ακόμη και η πίστη είναι πνευματικό δώρο, το οποίο οι απόστολοι του Σωτήρα παρακαλούν να λάβουν, λέγοντας: «Πρόσθεσέ μας πίστη»· και ο ίδιος εύχεται γι' αυτούς τον αγιασμό από τον Πατέρα, λέγοντας: «Αγίασέ τους μέσα στην αλήθειά σου»· και «ο Θεός δίνει προσευχή σε εκείνον που προσεύχεται», και «το ίδιο το Πνεύμα μεσιτεύει για εμάς με στεναγμούς αλάλητους», παρέχοντας, νομίζω, δύναμη προσευχής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Μὴ γὰρ δὴ νόμιζε ὅτι ἀριθμὸν τίθησιν ὁ Κύριος τῆς συγχωρήσεως, ἀλλ’ ὅπερ εἶπον, τὸ ἑπτάκις, ἀντὶ τοῦ, πολλάκις, καὶ ἀναρίθμητα νόει, ὥσπερ καὶ ἐν τῇ συνήθει ὁμιλίᾳ λέγομεν, μυρίανδρος πόλις, οὐχ ὅτι μυρίους ἔχει, ἵσως γὰρ καὶ πλείους, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ, πολύανδρος, εἰπεῖν, μυρίανδρος, φαμέν. Ὅτι δὲ τοῦτο λέγει, δῆλον ἀπὸ τοῦ Ματθαίου. Ἐκεῖ γὰρ τῷ Πέτρῳ εἰπόντι· Ἆρα, Κύριε, ἕως ἑπτάκις συγχωρήσω αὐτῷ; Εἶπεν ὁ Κύριος· Οὐχί, ἀλλ’ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά, διὰ τούτου τὸ ἀναρίθμητον ὑποδηλῶν. «Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ· Πρόσθες ἡμῖν πίστιν. Εἶπε δὲ ὁ Κυρίος· Εἰ εἴχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ· Ἐκριζώθητι, καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν. Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι αὐτῷ ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ· Εὐθέως παρελθὼν ἀνάπεσαι, ἀλλ’ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ· Ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι, ἕως φάγω καὶ πίω, καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι μην νομίζεις βέβαια ότι ο Κύριος θέτει κάποιο αριθμητικό όριο στη συγχώρεση, αλλά όπως είπα, το «επτά φορές» να το κατανοείς αντί του «πολλές φορές» και ως αναρίθμητες, όπως ακριβώς και στην καθημερινή ομιλία λέμε «μυρίανδρος πόλη», όχι επειδή έχει δέκα χιλιάδες άνδρες, διότι ίσως έχει και περισσότερους, αλλά αντί να πούμε «πολυπληθής», λέμε «μυρίανδρος». Ότι δε εννοεί αυτό, είναι φανερό από τον Ματθαίο. Διότι εκεί, όταν ο Πέτρος είπε: «Άραγε, Κύριε, έως επτά φορές να του συγχωρήσω;», είπε ο Κύριος: «Όχι, αλλά εβδομήντα φορές το επτά», υποδηλώνοντας με αυτό το αναρίθμητο. «Και είπαν οι απόστολοι στον Κύριο: Πρόσθεσέ μας πίστη. Είπε δε ο Κύριος: Εάν είχατε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα λέγατε σε τούτη τη συκαμινιά: Ξεριζώσου και φυτεύσου στη θάλασσα, και θα σας υπάκουε. Ποιος δε από εσάς, που έχει δούλο να οργώνει ή να ποιμαίνει, ο οποίος όταν γυρίσει από το χωράφι, θα του πει: Πέρνα αμέσως και κάθισε στο τραπέζι; Αλλά δεν θα του πει: Ετοίμασε τι θα δειπνήσω, και αφού ζωστείς υπηρέτησέ με, έως ότου φάω και πιω, και μετά από αυτά θα φας και θα πιεις εσύ;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Μὴ χάριν ἔχει τῷ δούλῳ ἐκείνῳ, ὅτι ἐποίησε τὰ διαταχθέντα αὐτῷ; Οὐ δοκῶ. Οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε, ὅτι Ἀχρεῖοι δοῦλοί ἐσμεν, ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι, πεποιήκαμεν.» Οἱ ἀπόστολοι ἐπίστευον μὲν τῷ Κυρίῳ, πλὴν εἰς συναίσθησιν τῆς ἀσθενείας αὐτῶν ἐλθόντες, καὶ ἀκούσαντες τοῦ Κυρίου περὶ μεγάλων τινῶν εἰπόντος αὐτοῖς, καὶ περὶ τοῦ κινδύνου τοῦ ἀπὸ τῶν σκανδάλων, δέονται ὡς ἂν πλεονάσῃ αὐτοῖς ἡ τῆς πίστεως δύναμις, δι’ ἧς δυνήσονται ταῦτα, ἃ εἶπε, κατορθῶσαι, τὰ περὶ ἀκτημοσύνης φημί. Οὐδὲν γὰρ οὕτω κατορθοῖ ἀκτημοσύνην, ὡς τὸ πιστεῦσαι καὶ θαῤῥῆσαι Θεῷ· ὥσπερ οὐδὲν οὕτω ποιεῖ θησαυρίζειν, ὡς τὸ μὴ πιστεύειν, ὅτι μέγας ταμίας ὁ Θεός, καὶ ταμεῖον ἀκένωτον ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ. Ἔτι τε καὶ πρὸς τὰ σκάνδαλα διὰ τῆς πίστεως ἕξουσιν ἀντιστῆναι, διὸ προσερχόμενοί φασι· Πρόσθες ἡμῖν πίστιν, τελειοτέρους ἀνάδειξον ἡμᾶς ἐν τῇ πίστει καὶ βεβαιοτέρους. Ὁ δὲ Κύριος δεικνύων αὐτοῖς, ὅτι καλῶς αἰτοῦσι, καὶ ὅτι ταύτην τὴν γνώμην δεῖ αὐτοὺς ἔχειν βεβαίαν περὶ τῆς πίστεως ὡς μεγάλα δυναμένης, φησίν, ὅτι, Εἰ εἴχετε πίστιν, καὶ ταύτην ἂν τὴν συκάμινον μετεφυτεύετε. Δύο δὲ ἐν ταὐτῷ τὰ μεγάλα, τό τε μετακινηθῆναι τὸ κατὰ γῆς ἐῤῥιζωμένον, καὶ τὸ ἐν τῇ θαλάσσῃ μεταφυτευθῆναι· ἐν ὕδατι γὰρ τί ἂν φυτευθείη; Δῆλον δὲ ὅτι διὰ τοῦ ταῦτα εἰπεῖν· τὴν τῆς πίστεως δείκνυσι δύναμιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Μήπως χρωστάει χάρη στον δούλο εκείνο, επειδή έκανε όσα του διατάχθηκαν; Δεν το νομίζω. Έτσι και εσείς, όταν κάνετε όλα όσα σας έχουν διαταχθεί, να λέτε ότι: "Είμαστε άχρηστοι δούλοι, διότι κάναμε αυτό που οφείλαμε να κάνουμε"». Οι απόστολοι μεν πίστευαν στον Κύριο, όμως όταν έφτασαν σε επίγνωση της δικής τους αδυναμίας και άκουσαν τον Κύριο να τους μιλά για κάποια μεγάλα ζητήματα, καθώς και για τον κίνδυνο από τα σκάνδαλα, τον παρακαλούν να τους αυξήσει τη δύναμη της πίστεως, δια της οποίας θα μπορέσουν να κατορθώσουν αυτά που τους είπε, αναφέρομαι δηλαδή στα περί ακτημοσύνης. Διότι τίποτε δεν επιτυγχάνει τόσο πολύ την ακτημοσύνη, όσο το να πιστέψει κανείς και να δείξει εμπιστοσύνη στον Θεό· όπως τίποτε δεν κάνει τον άνθρωπο να θησαυρίζει τόσο πολύ, όσο το να μην πιστεύει ότι ο Θεός είναι μέγας οικονόμος και ότι η αγαθότητά Του είναι ανεξάντλητο ταμείο. Επίσης, και απέναντι στα σκάνδαλα δια της πίστεως θα μπορέσουν να αντισταθούν, γι' αυτό και τον πλησιάζουν και λένε: «Πρόσθεσέ μας πίστη, ανάδειξέ μας τελειότερους και πιο σταθερούς στην πίστη». Ο δε Κύριος, δείχνοντάς τους ότι ορθώς ζητούν και ότι πρέπει να έχουν σταθερή αυτήν την πεποίθηση για την πίστη, ότι δηλαδή έχει μεγάλη δύναμη, λέει ότι: «Εάν είχατε πίστη, θα μπορούσατε να μεταφυτεύσετε και αυτήν τη συκαμινιά». Δύο είναι ταυτόχρονα τα θαυμαστά γεγονότα: το να μετακινηθεί το ριζωμένο στη γη και το να μεταφυτευθεί μέσα στη θάλασσα· διότι τι θα μπορούσε να φυτευτεί μέσα στο νερό; Είναι δε φανερό ότι λέγοντας αυτά αναδεικνύει τη δύναμη της πίστεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες