Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 17:7

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ, εὐθέως παρελθὼν ἀνάπεσε,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Περὶ τοῦ συγχωρεῖν τῷ πλησίον τὰ ἁμαρτήματα. Καί· «Τίς ἔχων δοῦλον,» φησὶ, «ἀροτριῶντα, οὐκ εἰσελθόντι ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ ἐπιτάττει;» Εἶτα οἱ δέκα λεπροί. Περὶ τῆς παρουσίας αὐτοῦ προλέγει. Περὶ τοῦ πάντοτε προσεύχεσθαι. Εἶπε τὴν τῆς χήρας παραβολὴν, καὶ τὴν τοῦ ἀδίκου ἄρχοντος. Τότε λέγει· «Ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐλθὼν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;» Ἡ παραβολὴ τοῦ Φαρισαίου καὶ τοῦ τελώνου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περί της συγχωρήσεως των αμαρτημάτων του πλησίον. Και: «Ποιος που έχει δούλο», λέγει, «να οργώνει, δεν τον προστάζει όταν επιστρέψει από το χωράφι;» Έπειτα, οι δέκα λεπροί. Προλέγει περί της παρουσίας Του. Περί του να προσεύχεται κανείς πάντοτε. Είπε την παραβολή της χήρας και του άδικου άρχοντα. Τότε λέγει: «Άραγε, όταν έλθει ο Υιός του ανθρώπου, θα βρει την πίστη;» Η παραβολή του Φαρισαίου και του τελώνου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ταῦτα δὲ λέγω πρὸς τὸ μηδένα ζητεῖν περὶ τῆς θείας δυνάμεως ἀνωφελεῖς εἰ τύχῃ κινήσεις στοιχείων, ἢ μεταθέσεις ὀρῶν ἢ φυτῶν· μηδὲ ἀσεβεῖν, ὡς τοῦ λόγου ψευδοῦς ὄντος εἰ μὴ ταῦτα οὕτως γένοιτο· μηδ᾽ αὖ περὶ τὴν πίστιν ἀσθένειαν νομίζειν εἰ μὴ ταῦτα ἰσχύει· ἀλλ᾽ ἔστω τὸ χρήσιμον τὸ πρὸς ὠφέλειαν ἀληθινὴν, καὶ ἡ δύναμις οὐκ ἀπολείψεται. <Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα;> (A f. 231 b, C f. 143 b) Ἐν τοῖς ἤδη παρῳχηκόσι πολὺς αὐτῷ καὶ μακρὸς συμπεπέρασται λόγος, τὰς τῆς εὐδοκιμήσεως καταδεικνύντι τρίβους, καὶ τῆς ἀνεπιπλήκτου ζωῆς ἐμφανίζοντι τὰ αὐχήματα· ἵνα δι᾽ αὐτῶν ἐρχόμενοι, καὶ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν τεθαυμασμένων ἐπὶ πολλῇ προθυμίᾳ βαδίζοντες, εἰς τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως καταντήσωμεν. Ἀλλ᾽ ἐπειδὴ πέφυκέ πως ἀεὶ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς καταφέρεσθαι εἰς φιλοδοξίαν, καὶ τὴν εἰς τοῦτο ῥοπὴν ἑτοιμότατα νοσεῖν· ἀφορμὴ δὲ τοῦ πάθους αὐτῷ γίνεται πολλάκις τὸ ἐπί τισι τῶν ἀρίστων ἀνδραγαθημάτων εὐδοκιμῆσαι παρὰ Θεῷ· παγχάλεπον δὲ τοῦτο καὶ Θεῷ κατεστυγημένον· καταφέρει γὰρ εἰς τοῦτο γνώμης ἔσθ᾽ ὅτε τινὰς ὁ ἀρχέκακος δράκων, ὡς οἴεσθαι τάχα που, καὶ ὀφείλειν αὐτοῖς τὸν Θεὸν τὰς ἀνωτάτω τιμὰς, ὅταν εὐκλεᾶ καὶ εὐδόκιμον ἔχωσι τὴν ζωήν· ἵνα τῶν τοιούτων ἡμᾶς ἀπαλλάξῃ παθῶν, ὡς ἐν τάξει παραδείγματος τῶν προκειμένων ἀναγνωσμάτων τὴν δύναμιν ποιεῖται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά δε τα λέγω ώστε κανείς να μην αναζητά σε σχέση με τη θεία δύναμη ανωφελείς, εάν τύχει, κινήσεις των στοιχείων της φύσης ή μετακινήσεις ορέων ή φυτών· ούτε να ασεβεί, θεωρώντας ότι ο λόγος είναι ψευδής εάν αυτά δεν γίνουν έτσι· ούτε πάλι να θεωρεί ότι υπάρχει αδυναμία στην πίστη εάν αυτά δεν ισχύουν· αλλά ας υπάρχει αυτό που είναι χρήσιμο για την αληθινή ωφέλεια, και η δύναμη δεν θα λείψει. <Ποιος δε από εσάς, που έχει δούλο ο οποίος οργώνει ή βόσκει πρόβατα;> (A f. 231 b, C f. 143 b) Στα όσα ήδη προηγήθηκαν, ολοκληρώθηκε από αυτόν ένας εκτενής και μακρύς λόγος, ο οποίος υπέδειξε τους δρόμους της ενάρετης πολιτείας και φανέρωσε τα καυχήματα της άμεμπτης ζωής· ώστε πορευόμενοι μέσα από αυτούς, και βαδίζοντας με πολλή προθυμία προς οτιδήποτε αξιοθαύμαστο, να φτάσουμε στο βραβείο της άνω κλήσεως. Επειδή όμως ο ανθρώπινος νους έχει, τρόπον τινά, τη φυσική τάση να ρέπει πάντοτε προς τη φιλοδοξία και να νοσεί ευκολότατα από αυτή την κλίση· και αφορμή γι' αυτό του το πάθος γίνεται συχνά το ότι ευδοκίμησε ενώπιον του Θεού για ορισμένα από τα άριστα ανδραγαθήματά του· πράγμα που είναι πάρα πολύ επικίνδυνο και μισητό από τον Θεό· διότι σε τέτοιο φρόνημα παρασύρει μερικές φορές ορισμένους ο αρχέκακος δράκοντας, ώστε να νομίζουν ίσως ότι ο Θεός τούς οφείλει τις ανώτατες τιμές, όταν έχουν ζωή ένδοξη και ευδόκιμη· προκειμένου να μας απαλλάξει, λοιπόν, από τέτοια πάθη, αναπτύσσει τη δύναμη των προκειμένων αναγνωσμάτων ως παράδειγμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Μὴ γὰρ δὴ νόμιζε ὅτι ἀριθμὸν τίθησιν ὁ Κύριος τῆς συγχωρήσεως, ἀλλ’ ὅπερ εἶπον, τὸ ἑπτάκις, ἀντὶ τοῦ, πολλάκις, καὶ ἀναρίθμητα νόει, ὥσπερ καὶ ἐν τῇ συνήθει ὁμιλίᾳ λέγομεν, μυρίανδρος πόλις, οὐχ ὅτι μυρίους ἔχει, ἵσως γὰρ καὶ πλείους, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ, πολύανδρος, εἰπεῖν, μυρίανδρος, φαμέν. Ὅτι δὲ τοῦτο λέγει, δῆλον ἀπὸ τοῦ Ματθαίου. Ἐκεῖ γὰρ τῷ Πέτρῳ εἰπόντι· Ἆρα, Κύριε, ἕως ἑπτάκις συγχωρήσω αὐτῷ; Εἶπεν ὁ Κύριος· Οὐχί, ἀλλ’ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά, διὰ τούτου τὸ ἀναρίθμητον ὑποδηλῶν. «Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ· Πρόσθες ἡμῖν πίστιν. Εἶπε δὲ ὁ Κυρίος· Εἰ εἴχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ· Ἐκριζώθητι, καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν. Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι αὐτῷ ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ· Εὐθέως παρελθὼν ἀνάπεσαι, ἀλλ’ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ· Ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι, ἕως φάγω καὶ πίω, καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι μην νομίζεις βέβαια ότι ο Κύριος θέτει κάποιο αριθμητικό όριο στη συγχώρεση, αλλά όπως είπα, το «επτά φορές» να το κατανοείς αντί του «πολλές φορές» και ως αναρίθμητες, όπως ακριβώς και στην καθημερινή ομιλία λέμε «μυρίανδρος πόλη», όχι επειδή έχει δέκα χιλιάδες άνδρες, διότι ίσως έχει και περισσότερους, αλλά αντί να πούμε «πολυπληθής», λέμε «μυρίανδρος». Ότι δε εννοεί αυτό, είναι φανερό από τον Ματθαίο. Διότι εκεί, όταν ο Πέτρος είπε: «Άραγε, Κύριε, έως επτά φορές να του συγχωρήσω;», είπε ο Κύριος: «Όχι, αλλά εβδομήντα φορές το επτά», υποδηλώνοντας με αυτό το αναρίθμητο. «Και είπαν οι απόστολοι στον Κύριο: Πρόσθεσέ μας πίστη. Είπε δε ο Κύριος: Εάν είχατε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα λέγατε σε τούτη τη συκαμινιά: Ξεριζώσου και φυτεύσου στη θάλασσα, και θα σας υπάκουε. Ποιος δε από εσάς, που έχει δούλο να οργώνει ή να ποιμαίνει, ο οποίος όταν γυρίσει από το χωράφι, θα του πει: Πέρνα αμέσως και κάθισε στο τραπέζι; Αλλά δεν θα του πει: Ετοίμασε τι θα δειπνήσω, και αφού ζωστείς υπηρέτησέ με, έως ότου φάω και πιω, και μετά από αυτά θα φας και θα πιεις εσύ;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες