Μὴ χάριν ἔχει τῷ δούλῳ ἐκείνῳ, ὅτι ἐποίησε τὰ διαταχθέντα αὐτῷ; Οὐ δοκῶ. Οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε, ὅτι Ἀχρεῖοι δοῦλοί ἐσμεν, ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι, πεποιήκαμεν.» Οἱ ἀπόστολοι ἐπίστευον μὲν τῷ Κυρίῳ, πλὴν εἰς συναίσθησιν τῆς ἀσθενείας αὐτῶν ἐλθόντες, καὶ ἀκούσαντες τοῦ Κυρίου περὶ μεγάλων τινῶν εἰπόντος αὐτοῖς, καὶ περὶ τοῦ κινδύνου τοῦ ἀπὸ τῶν σκανδάλων, δέονται ὡς ἂν πλεονάσῃ αὐτοῖς ἡ τῆς πίστεως δύναμις, δι’ ἧς δυνήσονται ταῦτα, ἃ εἶπε, κατορθῶσαι, τὰ περὶ ἀκτημοσύνης φημί. Οὐδὲν γὰρ οὕτω κατορθοῖ ἀκτημοσύνην, ὡς τὸ πιστεῦσαι καὶ θαῤῥῆσαι Θεῷ· ὥσπερ οὐδὲν οὕτω ποιεῖ θησαυρίζειν, ὡς τὸ μὴ πιστεύειν, ὅτι μέγας ταμίας ὁ Θεός, καὶ ταμεῖον ἀκένωτον ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ. Ἔτι τε καὶ πρὸς τὰ σκάνδαλα διὰ τῆς πίστεως ἕξουσιν ἀντιστῆναι, διὸ προσερχόμενοί φασι· Πρόσθες ἡμῖν πίστιν, τελειοτέρους ἀνάδειξον ἡμᾶς ἐν τῇ πίστει καὶ βεβαιοτέρους. Ὁ δὲ Κύριος δεικνύων αὐτοῖς, ὅτι καλῶς αἰτοῦσι, καὶ ὅτι ταύτην τὴν γνώμην δεῖ αὐτοὺς ἔχειν βεβαίαν περὶ τῆς πίστεως ὡς μεγάλα δυναμένης, φησίν, ὅτι, Εἰ εἴχετε πίστιν, καὶ ταύτην ἂν τὴν συκάμινον μετεφυτεύετε. Δύο δὲ ἐν ταὐτῷ τὰ μεγάλα, τό τε μετακινηθῆναι τὸ κατὰ γῆς ἐῤῥιζωμένον, καὶ τὸ ἐν τῇ θαλάσσῃ μεταφυτευθῆναι· ἐν ὕδατι γὰρ τί ἂν φυτευθείη; Δῆλον δὲ ὅτι διὰ τοῦ ταῦτα εἰπεῖν· τὴν τῆς πίστεως δείκνυσι δύναμιν.
Μετάφραση
«Μήπως χρωστάει χάρη στον δούλο εκείνο, επειδή έκανε όσα του διατάχθηκαν; Δεν το νομίζω. Έτσι και εσείς, όταν κάνετε όλα όσα σας έχουν διαταχθεί, να λέτε ότι: "Είμαστε άχρηστοι δούλοι, διότι κάναμε αυτό που οφείλαμε να κάνουμε"». Οι απόστολοι μεν πίστευαν στον Κύριο, όμως όταν έφτασαν σε επίγνωση της δικής τους αδυναμίας και άκουσαν τον Κύριο να τους μιλά για κάποια μεγάλα ζητήματα, καθώς και για τον κίνδυνο από τα σκάνδαλα, τον παρακαλούν να τους αυξήσει τη δύναμη της πίστεως, δια της οποίας θα μπορέσουν να κατορθώσουν αυτά που τους είπε, αναφέρομαι δηλαδή στα περί ακτημοσύνης. Διότι τίποτε δεν επιτυγχάνει τόσο πολύ την ακτημοσύνη, όσο το να πιστέψει κανείς και να δείξει εμπιστοσύνη στον Θεό· όπως τίποτε δεν κάνει τον άνθρωπο να θησαυρίζει τόσο πολύ, όσο το να μην πιστεύει ότι ο Θεός είναι μέγας οικονόμος και ότι η αγαθότητά Του είναι ανεξάντλητο ταμείο. Επίσης, και απέναντι στα σκάνδαλα δια της πίστεως θα μπορέσουν να αντισταθούν, γι' αυτό και τον πλησιάζουν και λένε: «Πρόσθεσέ μας πίστη, ανάδειξέ μας τελειότερους και πιο σταθερούς στην πίστη». Ο δε Κύριος, δείχνοντάς τους ότι ορθώς ζητούν και ότι πρέπει να έχουν σταθερή αυτήν την πεποίθηση για την πίστη, ότι δηλαδή έχει μεγάλη δύναμη, λέει ότι: «Εάν είχατε πίστη, θα μπορούσατε να μεταφυτεύσετε και αυτήν τη συκαμινιά». Δύο είναι ταυτόχρονα τα θαυμαστά γεγονότα: το να μετακινηθεί το ριζωμένο στη γη και το να μεταφυτευθεί μέσα στη θάλασσα· διότι τι θα μπορούσε να φυτευτεί μέσα στο νερό; Είναι δε φανερό ότι λέγοντας αυτά αναδεικνύει τη δύναμη της πίστεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες