Καὶ ὁ μὲν ἀπὸ δόξης, εἰς τὸ τῆς ἀτιμίας κατέπεσε βάραθρον· ὁ δὲ ἀπὸ τῆς ἐπονειδίστου ζωῆς, εἰς μακαρίαν ἐπανῆλθε κατάστασιν· καὶ ὁ μὲν πολλῷ τῷ μέσῳ τῆς πρὸς Θεὸν ἐγγύτητος ἐκεχώριστο· ὁ δὲ πρὸς τὴν τῆς παῤῥησίας χώραν ἀνείλκυτο· καὶ ὁ μὲν ἐξ ὄγκου τεταπείνωτο, ὁ δὲ ἐκ ταπεινώσεως ὕψωτο. <Προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ βρέφη ἵνα αὐτῶν ἅπτηται.> (A f. 243 b, B f. 169, D f. 60) Προσέθει ποτε γύναια, καὶ δὴ καὶ βρέφη προσεκόμιζον αἱ μητέρες, ἵνα ἐπιθῇ αὐτοῖς τὰς χεῖρας· ὄχλον δὲ τὸ χρῆμα νομίσαντες εἶναι, ἀπεῖργον οἱ μαθηταί· αὐτὸς δὲ καὶ λίαν ἀσμένως προσίετο, λέγων· «Ἄφετε· τῶν γὰρ τοιούτων ἡ βασιλεία.» Ἐντεῦθεν ἀταλαίπωρον ἰδεῖν, ὡς ἀκακίας σύμβολον τὸ ἀρτιγενές ἐστι παιδίον· νέα γὰρ ὥσπερ κτίσις, τὸ βρέφος.
Μετάφραση
Και ο μεν από τη δόξα κατέπεσε στο βάραθρο της ατιμίας, ο δε από την επονείδιστη ζωή επανήλθε σε μακάρια κατάσταση. Και ο μεν είχε χωριστεί με μεγάλο χάσμα από την εγγύτητα προς τον Θεό, ο δε ανυψώθηκε προς τη χώρα της παρρησίας. Και ο μεν ταπεινώθηκε από την έπαρση, ο δε υψώθηκε από την ταπείνωση. <Του προσέφεραν δε και τα βρέφη για να τα αγγίξει.> (A f. 243 b, B f. 169, D f. 60) Κάποτε προσήλθαν γυναίκες, και μάλιστα οι μητέρες έφερναν βρέφη, για να επιθέσει σε αυτά τα χέρια του. Επειδή δε οι μαθητές θεώρησαν ότι το γεγονός δημιουργούσε όχλο, τις εμπόδιζαν. Αυτός όμως με μεγάλη προθυμία τα δεχόταν, λέγοντας: «Αφήστε τα, διότι σε τέτοιους ανήκει η βασιλεία.» Από αυτό είναι εύκολο να δει κανείς ότι το νεογέννητο παιδί αποτελεί σύμβολο ακακίας, διότι το βρέφος είναι σαν μια νέα κτίση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες