Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 18:23

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα, περίλυπος ἐγένετο.»—(A f. 247 b) Ὁ τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς ἄρχων, τὸν νέον οὐκ ἐχώρησεν οἶνον, ἀσκὸς παλαιὸς ὑπάρχων, ἀλλ᾽ ἐῤῥάγη, καὶ ἀχρεῖος ἦν· λελύπηται γὰρ, καίτοι μάθημα λαβὼν ζωῆς τῆς εἰς αἰῶνα πρόξενον.—(B f. 171, C f. 146) Κάμηλον, οὐ τὸ ζῶον, ἀλλὰ τὸ ἐν τοῖς πλοίοις παχὺ σχοινίον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εκείνος όμως, ακούγοντας αυτά, έγινε περίλυπος.» —(A f. 247 b) Ο άρχοντας της Συναγωγής των Ιουδαίων δεν μπόρεσε να χωρέσει τον νέο οίνο, επειδή ήταν παλαιός ασκός, αλλά σχίστηκε και έγινε άχρηστος. Διότι λυπήθηκε, αν και έλαβε δίδαγμα που εξασφαλίζει την αιώνια ζωή. —(B f. 171, C f. 146) «Κάμηλο», δεν εννοεί το ζώο, αλλά το χοντρό σχοινί των πλοίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Βίος Βαρλαὰμ καὶ Ἰωάσαφ
Πρὸς ὃν ὁ γέρων ἔφη· Οὐ νόμον προσφάτως εἰσενεχθέντα διδάσκω σε (μὴ γένοιτο), ἀλλ᾽ ἔκπαλαι δοθέντα ἡμῖν. εἶπεν γὰρ ὁ Κύριος πλουσίῳ τινὶ ἐπερωτήσαντι αὐτόν, Τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; καὶ καυχωμένῳ πάντα φυλάξαι τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ, Ἕν σοι, φησίν, ὑστερεῖ· ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς· καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι, ἄρας τὸν σταυρόν. ὁ δὲ ταῦτα ἀκούσας περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον, εἶπε· Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος διελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. ταύτης οὖν τῆς ἐντολῆς πάντες ἀκούσαντες οἱ ἅγιοι ἀποχωρισθῆναι πάντη τῆς τοιαύτης τοῦ πλούτου δυσκολίας ἐφρόντισαν· καὶ πάντα σκορπίσαντες, καὶ διὰ τῆς τῶν πενήτων διαδόσεως πλοῦτον ἑαυτοῖς αἰώνιον προαποθέμενοι, ἦραν τὸν σταυρὸν καὶ τῷ Χριστῷ ἠκολούθησαν, οἱ μὲν μαρτυρικῶς, καθὰ δὴ καὶ εἶπόν σοι, τελειωθέντες, οἱ δὲ ἀσκητικῶς ἀγωνισάμενοι, καὶ μηδὲν ἐκείνων ἀπολιπόντες τῇ ἀγωγῇ τῆς ἀληθινῆς ταύτης φιλοσοφίας. ἐντολὴν οὖν ταύτην εἶναι γίνωσκε Χριστοῦ τοῦ βασιλέως ἡμῶν καὶ Θεοῦ, ἀπάγουσαν ἡμᾶς τῶν φθαρτῶν, καὶ τῶν ἀϊδίων μετόχους ἐργαζομένην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς αυτόν ο γέροντας είπε: «Δεν σε διδάσκω κάποιον νόμο που εισήχθη προσφάτως (μη γένοιτο), αλλά εκείνον που μας έχει δοθεί από παλιά. Διότι ο Κύριος είπε σε κάποιον πλούσιο που τον ρώτησε, "Τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;", και, όταν εκείνος καυχήθηκε ότι τήρησε όλα όσα είναι γραμμένα στον νόμο, του απάντησε: "Ένα σου λείπει: πήγαινε, πούλησε όσα έχεις και δώσε τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στους ουρανούς· και έλα ακολούθησέ με, σηκώνοντας τον σταυρό". Εκείνος όμως, ακούγοντας αυτά, έγινε περίλυπος, διότι ήταν πάρα πολύ πλούσιος. Βλέποντάς τον ο Ιησούς να γίνεται περίλυπος, είπε: "Πόσο δύσκολα θα εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού αυτοί που έχουν τα χρήματα. Διότι είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα μέσα από την τρύπα της βελόνας, παρά να εισέλθει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού". Ακούγοντας λοιπόν αυτήν την εντολή όλοι οι άγιοι, φρόντισαν να αποχωριστούν παντελώς από το εμπόδιο αυτό του πλούτου. Και αφού μοίρασαν τα πάντα, και αποταμίευσαν για τον εαυτό τους αιώνιο πλούτο μέσω της ελεημοσύνης στους φτωχούς, σήκωσαν τον σταυρό και ακολούθησαν τον Χριστό, άλλοι μεν φτάνοντας στην τελείωση μαρτυρικά, όπως ακριβώς σου είπα, και άλλοι αγωνιζόμενοι ασκητικά, χωρίς να υστερούν σε τίποτα από τους πρώτους ως προς τον τρόπο ζωής αυτής της αληθινής φιλοσοφίας. Γνώριζε, λοιπόν, ότι αυτή είναι εντολή του Χριστού, του βασιλιά μας και Θεού, η οποία μας απομακρύνει από τα φθαρτά και μας καθιστά μετόχους των αιώνιων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Τί με λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. Τὰς ἐντολὰς οἶδας· Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς. Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. Ὁ δὲ εἶπε· Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις, πώλησον, καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ. Καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. Ὁ δέ, ἀκούσας ταῦτα, περίλυπος ἐγένετο, ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα.» Δοκεῖ μέν τισιν οὗτος ὁ ἄνθρωπος πανοῦργός τις εἶναι, καὶ οἷον παγιδεῦσαι ζητῶν τὸν Ἰησοῦν ἐν λόγοις. Οὐκ ἔοικε δὲ τοῦτο, ἀλλὰ φιλάργυρος εἶναι. Ἐπεὶ καὶ ὁ Χριστὸς τοιοῦτον αὐτὸν ὄντα ἤλεγξε. Καὶ γὰρ Μάρκος φησίν, ὅτι προσδραμών, καὶ γονυπετῶν παρεκάλει τὸν Ἰησοῦν, καὶ ὅτι ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ἠγάπησεν αὐτόν· φιλοχρήματος μὲν ἦν ὁ ἄνθρωπος. Πρόσεισι δὲ τῷ Ἰησοῦ μαθεῖν ἐφιέμενος περὶ ζωῆς αἰωνίου, τάχα ὡς φιλοχρήματος καὶ τοῦτο. Οὐδὲν γὰρ οὕτω φιλόζωον, ὡς φιλοχρήματος ἄνθρωπος. Ἐνόμισεν οὖν τὸν Ἰησοῦν ὑποθέσθαι αὐτῷ τρόπον, δι’ οὗ αἰωνίως ζήσεται, καταπολαύων τῆς κατασχέσεως τῶν χρημάτων. Ὡς δὲ ὁ Κύριος τὴν ἀπόκτησιν εἶναι πρόξενον εἶπε τῆς αἰωνίου ζωῆς, ὡς περιμεμψάμενος ἑαυτῷ τῆς ἐρωτήσεως, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῆς ἀποκρίσεως, ἄπεισιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Ιησούς όμως του είπε: Τι με αποκαλείς αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός. Τις εντολές τις γνωρίζεις: Μη μοιχεύσεις, μη φονεύσεις, μην κλέψεις, μη ψευδομαρτυρήσεις. Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου. Εκείνος δε είπε: Όλα αυτά τα εφύλαξα από τη νεότητά μου. Όταν ο Ιησούς τα άκουσε αυτά, του είπε: Ένα ακόμη σου λείπει: πούλησε όλα όσα έχεις, και μοίρασέ τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό. Και έλα να με ακολουθήσεις. Εκείνος όμως, ακούγοντας αυτά, έγινε περίλυπος, διότι ήταν πάρα πολύ πλούσιος. Φαίνεται μεν σε κάποιους ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν κάποιος πανούργος και ότι ζητούσε, τρόπον τινά, να παγιδεύσει τον Ιησού με τα λόγια του. Δεν φαίνεται όμως να συμβαίνει αυτό, αλλά μάλλον ότι ήταν φιλάργυρος. Επειδή και ο Χριστός ως τέτοιον τον ήλεγξε. Διότι και ο Μάρκος λέει ότι, αφού έτρεξε κοντά του και γονάτισε, παρακαλούσε τον Ιησού, και ότι ο Ιησούς τον κοίταξε και τον αγάπησε· ο άνθρωπος μεν ήταν φιλοχρήματος. Πλησιάζει δε τον Ιησού επειδή επιθυμούσε να μάθει για την αιώνια ζωή, ίσως επειδή ήταν φιλοχρήματος και ως προς αυτό. Διότι κανείς δεν αγαπά τόσο πολύ τη ζωή όσο ο φιλοχρήματος άνθρωπος. Νόμισε, λοιπόν, ότι ο Ιησούς θα του υποδείκνυε έναν τρόπο με τον οποίο θα ζούσε αιώνια, απολαμβάνοντας την κατοχή των χρημάτων του. Όταν δε ο Κύριος του είπε ότι η ακτημοσύνη είναι πρόξενος της αιώνιας ζωής, μεμφόμενος τον εαυτό του για την ερώτηση και τον Ιησού για την απάντηση, αναχώρησε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες