Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 18:32

Απέκοψε δε πολλά και έγραψε: «τους απέστειλε λέγοντας, δείξτε τους εαυτούς σας στους ιερείς», και αντικατέστησε άλλα με άλλα, λέγοντας ότι «πολλοί λεπροί υπήρχαν στις ημέρες του προφήτη Ελισσαίου και κανείς δεν καθαρίστηκε παρά μόνο ο Νεεμάν ο Σύρος». 〈μθ〉. «Θα έρθουν ημέρες, όταν θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του Ανθρώπου». 〈ν〉. «Του είπε κάποιος: Διδάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Και εκείνος (απάντησε): Μη με αποκαλείς αγαθό. Ένας είναι αγαθός, ο Θεός»· εκείνος όμως πρόσθεσε (τη λέξη) «ο Πατέρας» και αντί του «γνωρίζεις τις εντολές» λέει «γνωρίζω τις εντολές». 〈να〉. «Και συνέβη, καθώς αυτός πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός φώναζε: Ιησού, Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με. Και όταν θεραπεύτηκε, (του) λέει: Η πίστη σου σε έχει σώσει». 〈νβ〉. Απέκοψε το «αφού πήρε (μαζί του) τους δώδεκα, έλεγε: Ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα και θα εκπληρωθούν όλα τα γεγραμμένα στους προφήτες για τον Υιό του Ανθρώπου. Διότι θα παραδοθεί και θα θανατωθεί και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί»· όλα αυτά τα απέκοψε. 〈νγ〉. Απέκοψε το κεφάλαιο το σχετικό με την όνο και τη Βηθφαγή και το σχετικό με την πόλη και τον ναό, ότι ήταν γεγραμμένο: «ο οίκος μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής, αλλά εσείς τον κάνετε σπήλαιο ληστών». 〈νδ〉. «Και ζήτησαν να βάλουν τα χέρια τους επάνω του και φοβήθηκαν». 〈νε〉.

Στην πίστη δεν υπάρχει ψέμα· διότι, αν κάποιος ψεύδεται, δεν είναι πίστη. Λέει, λοιπόν: «Υιέ του Δαυίδ», και επαινείται και λαμβάνει αυτό που ζήτησε εκείνος που ομολόγησε το όνομα, και δεν επιτιμήθηκε ως ψεύτης, αλλά μακαρίστηκε ως πιστός. Άρα δεν ήταν άσαρκος Εκείνος που, χάρη στην επίκληση του ονόματός Του, χάρισε στον τυφλό την όραση. Διότι γεννήθηκε αληθινά και όχι κατά δόκησιν (φαινομενικά), από το σπέρμα του Δαυίδ κατά σάρκα, από την αγία Παρθένο Μαρία και διά του Αγίου Πνεύματος. ⟨Σχόλιο⟩ ⟨νβ'⟩. Απέκοψε το: «Αφού παρέλαβε τους δώδεκα, έλεγε: ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα και θα εκπληρωθούν όλα όσα έχουν γραφτεί από τους προφήτες για τον Υιό του ανθρώπου. Διότι θα παραδοθεί και θα θανατωθεί και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί». Όλα αυτά τα απέκοψε. ⟨Έλεγχος⟩ ⟨νβ'⟩. (Το έπραξε αυτό) για να μην ορθοποδήσει σε τίποτα, και μη ορθοποδώντας να αποδεικνύεται ότι ραδιουργεί με κάθε τρόπο. Διότι απέκρυψε τα ρητά, για να αρνηθεί δήθεν τα περί του Πάθους. Επειδή όμως αργότερα ομολογεί ότι Αυτός σταυρώθηκε, ο κόπος της ραδιουργίας του θα αποβεί μάταιος γι' αυτόν. ⟨Σχόλιο⟩ ⟨νγ'⟩. Απέκοψε το κεφάλαιο το σχετικό με την όνο και τη Βηθφαγή, καθώς και το σχετικό με την πόλη και τον ναό, διότι ήταν γεγραμμένο: «Ο οίκος μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής, εσείς όμως τον κάνετε σπήλαιο ληστών». ⟨Έλεγχος⟩ ⟨νγ'⟩. Η κακία δεν βλέπει τον δικό της έλεγχο, διότι είναι τυφλή. Και νομίζει ότι μπορεί να αποκρύψει την οδό της αλήθειας, πράγμα το οποίο είναι αδύνατον.

«Μη φοβηθείτε εκείνους που θανατώνουν το σώμα, την δε ψυχή δεν δύνανται να θανατώσουν», και αντιμετώπιζε τον θάνατο ως ζωή. Ούτε ο σταυρός τον απομάκρυνε από τη μαθητεία, ούτε οι ήλοι κλόνισαν την ευσέβειά του, ούτε ο Ιουδαίος που τον συκοφαντούσε, ούτε ο Καϊάφας που τον κατηγορούσε, ούτε ο Πιλάτος που τον μαστίγωνε, ούτε οι στρατιώτες που τον χλεύαζαν, ούτε ο υπηρέτης που τον ράπιζε. Διότι είχε στα λόγια του Εσταυρωμένου την εγγύηση· η εμπειρία των παθών προδιέγραφε την έκβαση της αναστάσεως. «Μία», λέγει, «απόφαση έχει εκδοθεί και για τις δύο καταστάσεις. Ο ίδιος ο κρινόμενος αποφάνθηκε εκ των προτέρων, ο ίδιος είπε: Ιδού, αναβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα και θα παραδοθεί ο Υιός του ανθρώπου στα έθνη, και θα τον μαστιγώσουν και θα τον θανατώσουν, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί». Έπρεπε να προηγηθούν προς επιβεβαίωση της πίστεως τα πιο σκυθρωπά γεγονότα, έπρεπε να προηγηθούν στην εμπειρία τα πιο λυπηρά, και τότε να επακολουθήσει η συμμετοχή στα χαρμόσυνα. Δεν δυσφορούσε για τα χειρότερα γεγονότα ως να ήταν απλώς θλιβερά, αλλά εόρταζε για όσα έβλεπε επειδή επαληθεύονταν. Μέσα από τα πρώτα κατανοούσε τα δεύτερα· έγινε αυτό που άκουσε, έφθασε αυτό που πίστευσε. Το γεγονός του σταυρού προχώρησε, εκείνος που σταύρωσε ελέγχθηκε, ο Σταυρωθείς δοξάσθηκε. Η μαρτυρία των όσων έβλεπαν συνέπιπτε· το καταπέτασμα του ναού είχε σχισθεί, η χάρις είχε αποχωρήσει, η γη από κάτω σειόταν, ο ήλιος από πάνω σχεδόν έσβηνε.

«Ιδού, αναβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και θα εκπληρωθούν όλα τα γεγραμμένα διά των προφητών για τον Υιό του ανθρώπου. Διότι θα παραδοθεί στα έθνη και θα εμπαιχθεί και θα υβριστεί και θα φτυστεί, και αφού τον μαστιγώσουν θα τον σκοτώσουν, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί. Και αυτοί δεν κατάλαβαν τίποτα από αυτά, και ο λόγος αυτός ήταν κρυμμένος από αυτούς, και δεν κατανοούσαν τα λεγόμενα». Τους προλέγει τα του πάθους, για να κατορθώσει δύο πράγματα: πρώτον μεν να δείξει ότι σταυρώνεται όχι ακούσια ούτε ως απλός άνθρωπος που αγνοεί τον θάνατο, αλλά ότι τα προγνώριζε και πάσχει εκούσια. Διότι, αν ήθελε να μην πάθει, θα το απέφευγε, εφόσον τα προγνώριζε, καθώς το να συλλαμβάνεται κανείς είναι ίδιον εκείνων που δεν προγνωρίζουν. Δεύτερον δε, να τους πείσει να υπομείνουν πιο εύκολα όσα επρόκειτο να συμβούν, επειδή τα είχαν ακούσει εκ των προτέρων και δεν τους συνέβησαν αιφνιδιαστικά.