Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 18:34

Διότι υπέστη μεν τον κατά σάρκα θάνατο, αλλά αναστήθηκε καταπατώντας τη φθορά, και μέσω της εκ νεκρών αναστάσεως εμφύτευσε στα ανθρώπινα σώματα τη δική του ζωή· διότι όλη η ανθρώπινη φύση επέστρεφε στο πρόσωπό του προς την αφθαρσία. <Αυτοί δεν κατανόησαν τίποτα από αυτά.> (A f. 250 b) Ο Σωτήρας των όλων προανήγγειλε αυτά στους αγίους αποστόλους, εκείνοι όμως δεν κατανόησαν, όπως λέει, τα λεγόμενα· διότι δεν γνώριζαν ακόμη με ακρίβεια όσα είχαν προαναγγελθεί από τους αγίους προφήτες.

Διότι ούτε από την αρχή τους το είπε, για να μην τους ταράξει· ούτε ακριβώς τη στιγμή του γεγονότος, για να μην τους θορυβήσει και τότε· αλλά όταν απέκτησαν επαρκή πείρα της δυνάμεώς του, όταν έδωσε τις μεγάλες υποσχέσεις περί της αιώνιας ζωής, τότε εισάγει και τον λόγο περί αυτών, και μία και δύο και πολλές φορές, συνυφαίνοντάς τον με τα θαύματα και τις διδασκαλίες. Άλλος δε ευαγγελιστής λέει ότι παρουσίαζε ως μάρτυρες και τους προφήτες· άλλος πάλι λέει ότι ούτε και αυτοί κατανοούσαν τα λεγόμενα, αλλά ήταν κρυμμένος ο λόγος από αυτούς, και ότι τον ακολουθούσαν γεμάτοι θάμβος. Επομένως έχει αναιρεθεί, λέει κάποιος, το όφελος της προφητείας. Διότι, εάν δεν κατανοούσαν αυτά που άκουσαν, δεν μπορούσαν και να προσδοκούν κάτι· και εφόσον δεν προσδοκούσαν, δεν μπορούσαν ούτε να προετοιμάζονται με τις ελπίδες. Εγώ όμως προβάλλω και ένα άλλο ερώτημα πιο δύσκολο από αυτό: εάν δεν καταλάβαιναν, πώς λυπούνταν; Διότι κάποιος άλλος ευαγγελιστής λέει ότι λυπούνταν. Εάν λοιπόν δεν ήξεραν, πώς λυπούνταν; Πώς ο Πέτρος έλεγε: «Ο Θεός να σε φυλάξει, δεν θα σου συμβεί αυτό»; Τι πρέπει λοιπόν να πούμε; Ότι θα πεθάνει το γνώριζαν, έστω και αν δεν κατανοούσαν σαφώς το μυστήριο της οικονομίας· αλλά ούτε την ανάσταση κατανοούσαν σαφώς, ούτε αυτά που επρόκειτο να κατορθώσει· και αυτό ακριβώς ήταν κρυμμένο από αυτούς. Γι' αυτόν τον λόγο και πονούσαν. Διότι είδαν βέβαια άλλους να ανασταίνονται από άλλους· αλλά κάποιον να ανασταίνει ο ίδιος τον εαυτό του, και να ανασταίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να μην πεθάνει ποτέ πλέον στο εξής, δεν είχαν δει ποτέ.

Στον ίδιο. Απορείς πάλι και διερωτάσαι, πώς, ενώ ο Δεσπότης προανήγγειλε καθαρά και με σαφήνεια στους μαθητές τις ύβρεις από τους ανθρώπους, τις πληγές, τον σταυρό και τον θάνατο, εκείνοι δεν καταλάβαιναν. Διότι λέει: «Και αυτοί δεν συνέλαβαν το νόημα, και ο λόγος αυτός ήταν κρυμμένος από αυτούς και δεν κατανοούσαν τα λεγόμενα». Αλλά σκέψου το εξής: ότι ο Σωτήρας, για να κάνει τους μαθητές πιο οξυδερκείς, τους μιλούσε πολλές φορές με παραβολές, και ότι και το ίδιο το πράγμα ήταν εξάλλου παράδοξο, δηλαδή να ανασταίνει νεκρούς και να υπόσχεται αιώνια βασιλεία, και ταυτόχρονα να προαναγγέλλει τον δικό του θάνατο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και το ότι η αγάπη των μαθητών προς τον Δάσκαλο με τον χρόνο είχε ήδη δυναμώσει και βρισκόταν στην ακμή της, και δεν ήθελαν να πάθει κανένα κακό. Και αυτό που κάποιος δεν επιθυμεί, δύσκολα αποδέχεται ότι έχει έρθει. Για όλους αυτούς τους λόγους οι απόστολοι νόμιζαν ότι τα σχετικά με το πάθος ήταν κάποια παραβολή και όχι προαγγελία εκείνων των δεινών. Και γι' αυτό τον λόγο δεν μπορούσαν, ή μάλλον δεν ήθελαν, να κατανοήσουν τα λεγόμενα, έστω κι αν κατά τα άλλα ήταν σαφή και φανερά. Εάν δε θελήσεις να σκεφτείς επιπρόσθετα και το θέμα της ανάστασης, πράγμα που ξεπερνά την πίστη ακόμη και αν εξεταστεί από μόνο του, το να πραγματοποιείται δηλαδή η ανάσταση από τον ίδιο τον θανόντα, το οποίο μάλιστα παρατίθετο και προαναγγελλόταν μαζί με τα άλλα σκυθρωπά γεγονότα που βρίσκονταν σε εκ διαμέτρου αντίθεση με αυτό, τότε δεν θα απορείς καθόλου γιατί δεν καταλάβαιναν.

«Ιδού, αναβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και θα εκπληρωθούν όλα τα γεγραμμένα διά των προφητών για τον Υιό του ανθρώπου. Διότι θα παραδοθεί στα έθνη και θα εμπαιχθεί και θα υβριστεί και θα φτυστεί, και αφού τον μαστιγώσουν θα τον σκοτώσουν, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί. Και αυτοί δεν κατάλαβαν τίποτα από αυτά, και ο λόγος αυτός ήταν κρυμμένος από αυτούς, και δεν κατανοούσαν τα λεγόμενα». Τους προλέγει τα του πάθους, για να κατορθώσει δύο πράγματα: πρώτον μεν να δείξει ότι σταυρώνεται όχι ακούσια ούτε ως απλός άνθρωπος που αγνοεί τον θάνατο, αλλά ότι τα προγνώριζε και πάσχει εκούσια. Διότι, αν ήθελε να μην πάθει, θα το απέφευγε, εφόσον τα προγνώριζε, καθώς το να συλλαμβάνεται κανείς είναι ίδιον εκείνων που δεν προγνωρίζουν. Δεύτερον δε, να τους πείσει να υπομείνουν πιο εύκολα όσα επρόκειτο να συμβούν, επειδή τα είχαν ακούσει εκ των προτέρων και δεν τους συνέβησαν αιφνιδιαστικά.