Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 18:39

Λόγος κατανυκτικός. Ελάτε, αγαπητοί, ελάτε, πατέρες και αδελφοί μου, το εκλεκτό ποίμνιο του Πατρός, οι σφραγισμένοι στρατιώτες του Χριστού. Ελάτε, τέκνα, ακούστε λόγο σωτήριο για τις ψυχές σας. Ελάτε να πραγματευθούμε όσο διαρκεί η πανήγυρις. Ελάτε να λάβουμε ζωή αιώνια. Ελάτε να αγοράσουμε τη σωτηρία των ψυχών μας. Γεμίστε τα μάτια σας με δάκρυα, και αμέσως θα ανοίξουν τα μάτια της διανοίας σας. Ελάτε, όλοι ομόθυμα, πλούσιοι και φτωχοί, άρχοντες και αρχόμενοι, ηλικιωμένοι μαζί με τους νεότερους, γιοι και θυγατέρες και κάθε ηλικία· όσοι επιθυμείτε να λυτρωθείτε από την αιώνια κόλαση και να γίνετε κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Μαζί με τον άγιο Δαβίδ ας παρακαλέσουμε τον ελεήμονα και φιλάνθρωπο Κύριο, λέγοντας: αποκάλυψε τα μάτια μου, για να κατανοήσω τα θαυμάσια του νόμου σου· φώτισε τα μάτια μου, μήπως και κοιμηθώ τον ύπνο του θανάτου. Ας κραυγάσουμε, όπως κραύγασε ο τυφλός: ελέησέ με, Κύριε, Υιέ του Θεού του Υψίστου. Και εάν κάποιοι μας εμποδίζουν ή μας επιτιμούν για να σιωπήσουμε, εμείς ας φωνάξουμε δυνατότερα, και ας μην αποκάμουμε κράζοντας, μέχρι να ανοίξει τα μάτια της καρδιάς μας ο φωτοδότης Ιησούς. Προσέλθετε στον Χριστό.

Απέκοψε δε πολλά και έγραψε: «τους απέστειλε λέγοντας, δείξτε τους εαυτούς σας στους ιερείς», και αντικατέστησε άλλα με άλλα, λέγοντας ότι «πολλοί λεπροί υπήρχαν στις ημέρες του προφήτη Ελισσαίου και κανείς δεν καθαρίστηκε παρά μόνο ο Νεεμάν ο Σύρος». 〈μθ〉. «Θα έρθουν ημέρες, όταν θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του Ανθρώπου». 〈ν〉. «Του είπε κάποιος: Διδάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Και εκείνος (απάντησε): Μη με αποκαλείς αγαθό. Ένας είναι αγαθός, ο Θεός»· εκείνος όμως πρόσθεσε (τη λέξη) «ο Πατέρας» και αντί του «γνωρίζεις τις εντολές» λέει «γνωρίζω τις εντολές». 〈να〉. «Και συνέβη, καθώς αυτός πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός φώναζε: Ιησού, Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με. Και όταν θεραπεύτηκε, (του) λέει: Η πίστη σου σε έχει σώσει». 〈νβ〉. Απέκοψε το «αφού πήρε (μαζί του) τους δώδεκα, έλεγε: Ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα και θα εκπληρωθούν όλα τα γεγραμμένα στους προφήτες για τον Υιό του Ανθρώπου. Διότι θα παραδοθεί και θα θανατωθεί και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί»· όλα αυτά τα απέκοψε. 〈νγ〉. Απέκοψε το κεφάλαιο το σχετικό με την όνο και τη Βηθφαγή και το σχετικό με την πόλη και τον ναό, ότι ήταν γεγραμμένο: «ο οίκος μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής, αλλά εσείς τον κάνετε σπήλαιο ληστών». 〈νδ〉. «Και ζήτησαν να βάλουν τα χέρια τους επάνω του και φοβήθηκαν». 〈νε〉.

Και εδώ ο Κύριος ονομάζει τον Ελισσαίο προφήτη, παρουσιάζοντας τον εαυτό Του να εκπληρώνει ισοτύπως όσα είχαν προηγηθεί από εκείνον, προκειμένου να ελέγξει τον Μαρκίωνα και όλους όσους αθετούν τους προφήτες του Θεού. 〈Σχόλιο〉 〈μθ'〉. «Θα έρθουν ημέρες, όταν θα επιθυμήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του Ανθρώπου». 〈Έλεγχος〉 〈μθ'〉. Εάν αριθμεί ημέρες και υποδηλώνει χρόνο και αποκαλεί τον εαυτό του Υιό του Ανθρώπου, άρα υπέδειξε και μέτρο ηλικίας και υπόδειγμα των ημερών του κηρύγματός Του. Επομένως, ο Λόγος δεν είναι άσαρκος, αλλά η θεία ευδοκία φανερώθηκε εν σώματι. 〈Σχόλιο〉 〈ν'〉. «Είπε κάποιος προς αυτόν: Διδάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Ο δε του απάντησε: Μη με αποκαλείς αγαθό· ένας είναι αγαθός, ο Θεός». Εκείνος προσέθεσε το «ο Πατέρας» και αντί του «γνωρίζεις τις εντολές» λέει «γνωρίζω τις εντολές». 〈Έλεγχος〉 〈ν'〉. Για να μη δείξει ότι οι εντολές είναι ήδη προγεγραμμένες, λέει «γνωρίζω τις εντολές». Το δε όλο κεφάλαιο καθίσταται φανερό από την ακολουθία του κειμένου. Και αν αποκαλεί τον Πατέρα αγαθό και τον ονομάζει Θεό, ορθώς διδάσκει από τον νόμο του Πατρός Του αυτόν που θέλει να κληρονομήσει τη ζωή, και δεν τον αθετεί ούτε τον απορρίπτει, αλλά μάλλον επιμαρτυρεί ότι όσοι πολιτεύθηκαν σύμφωνα με τον νόμο έχουν κληρονομήσει την αιώνια ζωή, τόσο ο Μωυσής όσο και οι άλλοι προφήτες. 〈Σχόλιο〉 〈να'〉. «Όταν δε πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός φώναζε: Ιησού, υιέ του Δαυίδ, ελέησέ με. Και όταν θεραπεύτηκε, του λέει: Η πίστη σου σε έσωσε». 〈Έλεγχος〉 〈να'〉.

Αλλά και όταν, καθισμένος πάνω σε πουλάρι όνου σύμφωνα με την προφητεία, εισήλθε παραδόξως στην Ιερουσαλήμ και υμνούνταν από τα παιδιά ως Θεός, θεράπευσε όλους τους χωλούς και τους τυφλούς που τον πλησίασαν εκεί, όπως αναφέρει και αυτό ο Ματθαίος. Όταν δε ήλθε στη Βηθσαϊδά, του φέρνουν έναν τυφλό, όπως λέει ο Μάρκος, και τον παρακαλούν να τον αγγίξει. Ο δε Κύριος, αφού τον έβγαλε έξω από το χωριό, έφτυσε στα μάτια του, έθεσε πάνω του τα χέρια του και τον έκανε να βλέπει αμυδρά. Έπειτα, θέτοντας πάλι τα χέρια του πάνω του, του χάρισε την ικανότητα να αναβλέψει και να βλέπει καθαρά. Καθώς δε πλησίαζε στην Ιεριχώ, όπως λέει ο Λουκάς, θεράπευσε μόνο με τον λόγο έναν τυφλό που καθόταν παρά την οδό και ζητιάνευε, λέγοντας σε αυτόν που ζήτησε τη θεραπεία: «Ανάβλεψε». Βγαίνοντας δε από την Ιεριχώ, όπως λέει και αυτό ο Μάρκος, χαρίζει πάλι την όραση σε έναν άλλον τυφλό, τον Βαρτίμαιο, τον γιο του Τιμαίου, λέγοντας σε αυτόν που ζήτησε να αναβλέψει: «Σύμφωνα με την πίστη σου ας γίνει σε εσένα». Στην δε Ιερουσαλήμ, όταν είδε έναν εκ γενετής τυφλό, όπως λέει ο Ιωάννης, χωρίς καν να του ζητηθεί, αλλά από δική του πρωτοβουλία λόγω της αγαθότητάς του, έφτυσε στη γη, έφτιαξε πηλό, άλειψε τα μάτια του τυφλού και του είπε: «Πήγαινε να νιφτείς στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ».

Τυφλός είναι εκείνος που κράζει και λέει: «Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με», αυτός δηλαδή που προσεύχεται σωματικά και δεν έχει ακόμη πνευματική γνώση. Ο άλλοτε τυφλός, όμως, αφού ανέβλεψε και είδε τον Κύριο, δεν Τον ομολόγησε πλέον ως υιό του Δαβίδ, αλλά ως Υιό του Θεού και Τον προσκύνησε.

Μήπως έκανε διακρίσεις ή ξεχώρισε κανέναν, καλώντας προφανώς τον έναν ως προγνωσμένο, και διώχνοντας τον άλλον επειδή δεν ήταν τέτοιος; Σε καμία περίπτωση. Γι' αυτό λοιπόν «μην προφασίζεστε δικαιολογίες για τις αμαρτίες σας», και μην επιθυμείτε να παίρνετε αφορμές από τα αποστολικά λόγια για την απώλειά σας, αλλά προστρέξτε όλοι στον Δεσπότη που σας καλεί. Διότι, είτε είναι κανείς τελώνης, είτε πόρνος, είτε μοιχός, είτε φονιάς, είτε οτιδήποτε άλλο, ο Δεσπότης δεν τον αποστρέφεται, αλλά σηκώνει το φορτίο των αμαρτιών του και τον καθιστά αμέσως ελεύθερο. Και πώς σηκώνει το φορτίο του; Όπως ακριβώς σήκωσε κάποτε και του παραλυτικού, λέγοντάς του: «Τέκνο, συγχωρούνται οι αμαρτίες σου», και αμέσως ανακουφίστηκε από το βάρος και αξιώθηκε πλουσιοπάροχα τη θεραπεία του σώματός του. Επομένως, ας προσέρχεται καθένας που το επιθυμεί και ας φωνάζει: «Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με»· και αν ακούσει: «Τι θέλεις να σου κάνω;», ας πει αμέσως: «Κύριε, να αναβλέψω», και αμέσως θα ακούσει: «Θέλω, ανάβλεψε». Άλλος πάλι ας πει: «Κύριε, η θυγατέρα μου η ψυχή δαιμονίζεται άσχημα», και θα ακούσει: «Κι εγώ θα έρθω να τη θεραπεύσω». Αν όμως κάποιος είναι οκνηρός και δεν θέλει να προσέλθει στον Δεσπότη, έστω κι όταν Εκείνος έρχεται προς αυτόν και του λέει: «Ακολούθησέ με», ας Τον ακολουθήσει όπως κάποτε ο τελώνης, εγκαταλείποντας το τελωνείο και την πλεονεξία· και, γνωρίζω καλά, πως αντί για τελώνη θα τον αναδείξει ευαγγελιστή.

Σχετικά δε με το πώς η ταφή ήταν τριήμερη, έχει αναφερθεί επαρκώς στους άλλους Ευαγγελιστές. «Και συνέβη, καθώς αυτός πλησίαζε στην Ιεριχώ, κάποιος τυφλός καθόταν στην άκρη του δρόμου ζητιανεύοντας. Ακούγοντας δε ένα πλήθος να περνά, ρωτούσε τι συμβαίνει. Και του ανήγγειλαν ότι περνάει ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Και φώναξε δυνατά λέγοντας: Ιησού, Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με. Και εκείνοι που προπορεύονταν τον επέπλητταν για να σωπάσει, αυτός όμως έκραζε πολύ περισσότερο: Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με. Στάθηκε τότε ο Ιησούς και διέταξε να τον φέρουν κοντά του. Όταν δε αυτός πλησίασε, τον ρώτησε λέγοντας: Τι θέλεις να σου κάνω; Και εκείνος είπε: