Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:11

Ποιοι είναι οι πρέσβεις που ταράσσονται, όταν θα φθάσει η ημέρα του Κυρίου; Είναι προφανώς εκείνοι τους οποίους υπαινίσσεται ο Κύριος μέσω παραβολής, την οποία είπε όταν πλησίαζε στην Ιερουσαλήμ, απευθυνόμενος προς εκείνους που νόμιζαν ότι η βασιλεία του Κυρίου επρόκειτο να φανερωθεί αμέσως. Διότι λέει: «Ένας ευγενής άνθρωπος πορεύθηκε σε μια μακρινή χώρα, για να λάβει για τον εαυτό του βασιλική εξουσία και να επιστρέψει».

Έπρεπε λοιπόν οι Ιουδαίοι να χαίρονται για τον Ζακχαίο που σώθηκε με παράδοξο τρόπο· διότι και αυτός συγκαταλεγόταν στους υιούς του Αβραάμ, στους οποίους ο Θεός υποσχέθηκε μέσω των αγίων προφητών τη λύτρωση δια του Χριστού. <Προσθέτοντας είπε παραβολή: Κάποιος ευγενής άνθρωπος κ.λπ.> (B f. 255) Μέσω δε της προκείμενης παραβολής, αινίσσεται ταυτόχρονα και την πρώτη του έλευση στους ανθρώπους, και την από εδώ αναχώρησή του, καθώς και τη μετέπειτα ανάληψη της βασιλείας, και τη δεύτερη θεοφάνειά του, την οποία εμείς προσδοκούμε με αγαθές ελπίδες για όλα αυτά, και ότι κατά τον καιρό εκείνο, αφενός θα βασιλεύσει σε όσους είναι άξιοί του, καθιστώντας τους κοινωνούς των αγαθών και βεβαίως της ίδιας της βασιλείας του· αφετέρου, για εκείνους που κατά τον παρόντα βίο απέρριψαν το κήρυγμα και κατέταξαν τους εαυτούς τους στη θέση των εχθρών και των πολεμίων, θα είναι κριτής αδυσώπητος. Αυτά δε τα προανήγγειλε με τη μορφή παραβολής, διδάσκοντας σαφώς ότι δεν είχε φτάσει ακόμη ο καιρός της βασιλείας του, τότε που τα φανέρωνε αυτά συναναστρεφόμενος με τους ανθρώπους.

Έπειτα πάλι ο Τελώνης, και η έπαρση του Φαρισαίου. Και η διανομή των μνών, ίσων σε αριθμό με τους δέκα. Οι κακοί γεωργοί και φονείς του δεσπότη.

Άκουσε άλλον ευαγγελιστή να το αποκαλύπτει αυτό με σαφήνεια. Επειδή, λέει, βρίσκονταν κοντά στην Ιερουσαλήμ και νόμιζαν ότι η βασιλεία του Θεού επρόκειτο ήδη να φανερωθεί, ζητούσαν αυτά. Διότι νόμιζαν ότι αυτή βρίσκεται προ των πυλών, και ότι είναι αισθητή, και πως, αφού απολαύσουν αυτά που ζητούσαν, δεν θα υποστούν κανένα από τα λυπηρά. Διότι δεν την ζητούσαν μόνο για την ίδια, αλλά και με τον σκοπό να αποφύγουν τις δυσχέρειες. Γι' αυτό και ο Χριστός τους απομακρύνει πρώτα από αυτούς τους λογισμούς, παραγγέλλοντάς τους να αναμένουν σφαγές και κινδύνους και τα έσχατα δεινά. «Μπορείτε», λέει, «να πιείτε το ποτήριο που εγώ πίνω;» Αλλά ας μην ταράζεται κανείς που οι απόστολοι είχαν τόσο ατελή διάθεση. Διότι δεν είχε ακόμη συντελεστεί ο σταυρός, ούτε είχε ακόμη δοθεί η χάρις του Πνεύματος.

Διότι, εάν ταπεινωθείς, πρέπει να μείνω στον οίκο σου· διότι είναι αναγκαίο, λέγει, να μένω στον οίκο του ταπεινού. «Διότι σε ποιον θα επιβλέψω, παρά στον πράο και ήσυχο και σε αυτόν που τρέμει τους λόγους μου;» Ένας τέτοιος άνθρωπος δίνει και τα μισά από τα υπάρχοντά του στους φτωχούς δαίμονες. Διότι, επειδή τα υπάρχοντά μας είναι διπλά, εννοώ σωματικά και ψυχικά· όλα τα σωματικά ο δίκαιος τα παραχωρεί στους όντως φτωχούς, και στερημένους από κάθε αγαθό δαίμονες· από τα ψυχικά όμως δεν αποχωρίζεται, πράγμα που γνωρίσαμε και στην περίπτωση του Ιώβ, όταν ο Κύριος έλεγε: «Μόνο την ψυχή του να μην αγγίξεις». Αλλά και αν συκοφάντησε κάποιον για κάτι, το αποζημιώνει στο τετραπλάσιο. Υπονοεί δε με αυτό, ότι καθένας που μέσω της μετανοίας ακολουθεί την αντίθετη οδό από την προηγούμενη κακία, θεραπεύει μέσω των τεσσάρων αρετών όλα όσα είχε αμαρτήσει προηγουμένως, και έτσι λαμβάνει τη σωτηρία, και ονομάζεται υιός του Αβραάμ, καθώς και αυτός εξήλθε από τη γη του, και από τη συγγένεια της προηγούμενης κακίας, και έξω από τον οίκο του πατέρα του, δηλαδή, βγήκε από τον εαυτό του και τον απαρνήθηκε. Διότι ο ίδιος ήταν οίκος του πατέρα του, του διαβόλου. Έχοντας βγει λοιπόν έξω από τον εαυτό του, και έχοντας αλλοιωθεί, επιτυγχάνει τη σωτηρία κατά το πρότυπο του Αβραάμ. «Και ενώ αυτοί τα άκουγαν αυτά, πρόσθεσε και είπε μία παραβολή, επειδή αυτός βρισκόταν κοντά στην Ιερουσαλήμ, και αυτοί νόμιζαν ότι η βασιλεία του Θεού πρόκειται να φανερωθεί αμέσως».