Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:13

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· πραγματεύσασθε ἐν ᾧ ἔρχομαι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Εἶτα εἰπὼν περὶ τῶν δέκα μνῶν, ἃς ἔδωκε τοῖς δέκα δούλοις εἰς τὸ πραγματεύσεσθαι, ἐπήγαγεν· Οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτὸν, καὶ ἔπεμψαν ὀπίσω αὐτοῦ πρέσβεις, λέγοντες, ὅτι Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ᾽ ἡμᾶς. —Εὐγενὴς μὲν οὖν ἄνθρωπος, ὁ πρὸς οὐδένα ἄλλον τὴν κοινωνίαν τοῦ γένους, ἢ πρὸς τὸν ἐπὶ πάντων Θεὸν κεκτημένος. Ὡς γὰρ εὐγενεῖς λέγομεν τοὺς ἀπὸ αἵματος βασιλικοῦ, οὕτως ἀληθινῶς εὐγενὴς, ὁ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς τὴν ὕπαρξιν ἔχων. Καὶ ὁ κατὰ τὸν Σωτῆρα ἄνθρωπος εὐγενὴς ἂν λέγοιτο. Οὐ μόνον γὰρ κατὰ τὴν θεότητα νοούμενος ὁ Κύριος εὐγενὴς, τὸ καθαρὸν καὶ εἰλικρινὲς καὶ ἀμιγὲς τῇ φύσει ἐν ἑαυτῷ κεκτημένος· ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον πάντως, γένος ἐκ σπέρματος Δαβὶδ κατὰ σάρκα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, αφού μίλησε για τις δέκα μνες, τις οποίες έδωσε στους δέκα δούλους για να τις εμπορευθούν, πρόσθεσε: «Οι συμπολίτες του όμως τον μισούσαν και έστειλαν πίσω του πρέσβεις, λέγοντας: Δεν θέλουμε να βασιλεύσει αυτός πάνω μας». Ευγενής άνθρωπος, λοιπόν, είναι εκείνος που δεν αντλεί την κοινωνία της καταγωγής του από κανέναν άλλον, παρά μόνο από τον επί πάντων Θεό. Διότι, όπως ακριβώς ονομάζουμε ευγενείς εκείνους που προέρχονται από βασιλικό αίμα, έτσι αληθινά ευγενής είναι Εκείνος που έχει την ύπαρξή Του από την ουσία του Πατρός. Και η ανθρώπινη φύση του Σωτήρα θα μπορούσε να ονομαστεί ευγενής. Διότι ο Κύριος δεν νοείται ευγενής μόνο κατά τη θεότητα, κατέχοντας μέσα Του εκ φύσεως το καθαρό, το ανόθευτο και το αμιγές, αλλά οπωσδήποτε και κατά την ανθρώπινη φύση, όντας κατά σάρκα από το γένος και το σπέρμα του Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Δηλονότι ἐνανθρωπήσαντι τῷ Υἱῷ καὶ τοῦτο δίδωσιν ὁ Πατήρ· ἀναφοιτήσας γὰρ εἰς οὐρανὸν, κεκάθικεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς ὑψηλοῖς, τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος, ἕως οὗ τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ. <Καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς.> (A f. 255 b, B f. 275 b, C f. 147) Διανέμει γὰρ ὁ Σωτὴρ τοῖς πιστεύσασιν εἰς αὐτὸν, τὴν τῶν θείων χαρισμάτων διαφοράν· τοῦτο γὰρ εἶναί φαμεν τὰς δέκα μνᾶς. Πλὴν πολλὴ τούτων ἡ διαφορὰ πρὸς ἐκείνους, οἳ καὶ ὅλως ἠρνήσαντο τὴν βασιλείαν αὐτοῦ· οἱ μὲν γὰρ ἀνταίρουσιν, οἱ δὲ τῆς ἐπ᾽ αὐτῷ δουλείας φέρουσι τὸ καύχημα. Οὐκοῦν ὡς οἰκέται γνήσιοι τὸν Δεσποτικὸν ἐθαῤῥήθησαν πλοῦτον, ἵνα τι προσεργασάμενοι, τοὺς τῇ γνησιότητι πρέποντας ἐπαίνους κερδάνωσι. Ἀλλ᾽ οἱ πολῖται αὐτοῦ, φησὶν, ἐμίσουν αὐτόν· τοῦτο τοῖς Ἰουδαίοις ὠνείδισεν ὁ Χριστός· «Εἰ μὴ τὰ ἔργα ἐποίησα ἐν αὐτοῖς, ἃ οὐδεὶς ἄλλος ἐποίησεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν Πατέρα μου.» Αὐτοὶ οὐκ ἠθέλησαν αὐτὸν ἐπ᾽ αὐτοὺς βασιλεῦσαι· καίτοι Ζαχαρίου τοῦ προφήτου βοῶντος· «Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· ὅτι ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι δίκαιος καὶ σώζων.» Καὶ Ἡσαΐας δὲ ὁμοίως. «Ἰδοὺ δὴ, φησὶ, βασιλεὺς δίκαιος βασιλεύσει, καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρξουσι.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είναι φανερό ότι ο Πατέρας το δίνει αυτό στον Υιό, ο οποίος ενανθρώπησε· διότι, αφού ανέβηκε στον ουρανό, κάθισε στα δεξιά της μεγαλοσύνης στα ύψη, περιμένοντας στο εξής μέχρι να τεθούν οι εχθροί του κάτω από τα πόδια του. <Και αφού κάλεσε δέκα δούλους του, τους έδωσε δέκα μνας.> (A f. 255 b, B f. 275 b, C f. 147) Διότι ο Σωτήρας διανέμει σε αυτούς που πίστεψαν σε αυτόν την ποικιλία των θείων χαρισμάτων· διότι λέμε ότι αυτό είναι οι δέκα μνες. Όμως, είναι μεγάλη η διαφορά αυτών σε σχέση με εκείνους που αρνήθηκαν εντελώς τη βασιλεία του· διότι οι μεν αντιτίθενται, ενώ οι δε φέρουν ως καύχημα τη δουλεία τους σε αυτόν. Επομένως, ως γνήσιοι υπηρέτες, τους εμπιστεύθηκε τον Δεσποτικό πλούτο, ώστε, αφού εργαστούν και προσθέσουν κάτι σε αυτόν, να κερδίσουν τους επαίνους που ταιριάζουν στη γνησιότητά τους. Αλλά οι συμπολίτες του, λέει, τον μισούσαν· αυτό ακριβώς ονείδισε στους Ιουδαίους ο Χριστός: «Αν δεν είχα κάνει ανάμεσά τους τα έργα που κανένας άλλος δεν έκανε, δεν θα είχαν αμαρτία· τώρα όμως και τα έχουν δει, και έχουν μισήσει και εμένα και τον Πατέρα μου.» Αυτοί δεν θέλησαν να βασιλεύσει αυτός πάνω τους· αν και ο προφήτης Ζαχαρίας φώναζε: «Χαίρε πάρα πολύ, θυγατέρα της Σιών· διότι ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται σε σένα δίκαιος και σωτήρας.» Και ο Ησαΐας επίσης ομοίως: «Ιδού λοιπόν, λέει, δίκαιος βασιλιάς θα βασιλεύσει, και άρχοντες θα εξουσιάζουν με δικαιοσύνη.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἀπόσπασμα)
Καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς. Ἐσήμαινε τοίνυν διὰ τῶν λαβόντων τὰς μνᾶς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς, οἷς ἀνὰ μίαν μνᾶν παραδοὺς, ἴσην τε καὶ ὁμοίαν πᾶσιν ἐγχειρίσας τὴν οἰκονομίαν, πραγματεύσασθαι παρεκελεύσατο, ἕως ἂν ἐπανέλθῃ τῆς μακρᾶς ἀποδημίας. Ἡ δὲ πραγματεία οὐκ ἄλλη τις ἦν ἀλλὰ τὸ κήρυγμα τὸ περὶ τῆς αὐτοῦ βασιλείας εἰς πάντας ἀνθρώπους ὑπὸ τῶν αὐτῶν αὐτοῦ μαθητῶν κατηγγελμένον. Ἀλλ᾽ ἓν μὲν ἦν τοῦτο, ἐπεὶ καὶ μία τῶν πάντων διδασκαλία, καὶ μία πίστις, καὶ ἓν βάπτισμα καὶ ὁ αὐτὸς λόγος· διὸ καὶ μία ἡ μνᾶ, διάφορος δὲ αὐτοῖς ἡ ἐργασία ἐγένετο, καὶ ἡ πραγματεία λαμπρὰ, ὅ τ᾽ ἐπὶ ταύτῃ πόρος πλούσιος. Καὶ ταῦτα μὲν ἦν ὧν ἕνεκα τὴν μακρὰν πορείαν ὁ εὐγενὴς ἐστέλλετο ἄνθρωπος. Ὅθεν ἐλέγετο αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Πατρός· Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αφού κάλεσε δέκα δούλους του, τους έδωσε δέκα μνές. Υποδήλωνε, λοιπόν, μέσω εκείνων που έλαβαν τις μνές, τους μαθητές του, στους οποίους, παραδίδοντας από μία μνά και αναθέτοντας σε όλους ίση και όμοια οικονομία, τους παρήγγειλε να πραγματευθούν με αυτές, μέχρι να επιστρέψει από τη μακρινή του αποδημία. Η δε πραγματεία δεν ήταν κάποια άλλη, παρά το κήρυγμα περί της βασιλείας του προς όλους τους ανθρώπους, το οποίο εξαγγέλθηκε από τους ίδιους τους μαθητές του. Αλλά αυτό ήταν ένα, επειδή μία είναι και η διδασκαλία όλων, και μία η πίστη, και ένα το βάπτισμα και ο ίδιος ο λόγος· γι' αυτό και μία ήταν η μνά, όμως η εργασία τους υπήρξε διαφορετική, και η πραγματεία λαμπρή, και το κέρδος από αυτήν πλούσιο. Και αυτοί μεν ήταν οι λόγοι για τους οποίους ο ευγενής άνθρωπος ανελάμβανε τη μακρινή του πορεία. Γι' αυτό και του λεγόταν από τον Πατέρα: Κάθου εκ δεξιών μου, έως ότου θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδών σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ποιήματα δογματικά
Εἶτ᾽ αὖ Τελώνης, καὶ Φαρισσαίου τύφος. Καὶ μνῶν μερισμὸς, ἰσάριθμος τοῖς δέκα. Κακοὶ γεωργοὶ καὶ φονεῖς τοῦ δεσπότου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα πάλι ο Τελώνης, και η έπαρση του Φαρισαίου. Και η διανομή των μνών, ίσων σε αριθμό με τους δέκα. Οι κακοί γεωργοί και φονείς του δεσπότη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Εἶπεν οὖν· Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακράν, λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν, καὶ ὑποστρέψαι, καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς, καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς, Πραγματεύσασθε, ἕως ἔρχομαι. Οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες, Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ’ ἡμᾶς.» Δοκεῖ μοι, ὅτι οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ἀκούοντες βασιλείαν Θεοῦ, αἰσθητὴν ταύτην ὑπελάμβανον παρὰ Θεοῦ εὐδοκηθεῖσαν ἐπὶ ἐλευθερίᾳ τοῦ Ἑβραϊκοῦ γένους, διὸ καὶ ὑπενόουν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀνερχόμενος εἰς Ἱερουσαλήμ, λήψεται ταύτην τὴν βασιλείαν. Ὁ δὲ Κύριος δεικνύων αὐτοῖς, ὅτι ἀνόητά τινα λογίζονται, οὐ γὰρ αἰσθητὴ ἡ βασιλεία αὐτοῦ· ἅμα δὲ καὶ ἐμφαίνων, ὅτι Θεὸς ὢν οἴδε τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν, λέγει ταύτην τὴν παραβολήν, ἄνθρωπον μὲν εὐγενῆ παρεισάγων ἑαυτόν. Κἂν γὰρ ἄνθρωπος γέγονεν, ἀλλὰ μεμένηκεν ἐν τῷ ὕψει, καὶ τῇ εὐγενείᾳ τῆς θεότητος, συμπεράνας δὲ τὸ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας μυστήριον, εἰς χώραν μακράν, τὸν οὐρανόν, φημί, ἀναπεφοίτηκεν, ὡς ἂν λάβῃ βασιλείαν ἑαυτῷ, τουτέστιν, ὡς ἂν καὶ καθὸ ἄνθρωπος καθίσει ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς μετὰ σαρκός. Ὡς μὲν γὰρ Θεός, ἀεὶ συνεδριάζων ἦν τῷ Πατρί, ὡς δὲ ἄνθρωπος τότε ἐκάθισεν, ὅταν ἀνελήφθη περιμένων, ἕως οὗ τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε λοιπόν: «Κάποιος ευγενής άνθρωπος πορεύθηκε σε μακρινή χώρα, για να λάβει για τον εαυτό του βασιλεία και να επιστρέψει. Αφού κάλεσε δέκα δούλους του, τους έδωσε δέκα μνές και τους είπε: Εμπορευθείτε, έως ότου έλθω. Οι συμπολίτες του όμως τον μισούσαν και έστειλαν πρεσβεία πίσω του λέγοντας: Δεν θέλουμε αυτός να βασιλεύσει εφ' ημών». Μου φαίνεται, ότι οι άνθρωποι αυτοί, ακούγοντας για βασιλεία του Θεού, την εξέλαμβαναν ως αισθητή, παραχωρημένη από τον Θεό για την ελευθερία του εβραϊκού γένους, γι' αυτό και υπέθεταν, ότι ο Ιησούς, ανερχόμενος στα Ιεροσόλυμα, θα λάβει αυτήν τη βασιλεία. Ο Κύριος όμως, δείχνοντάς τους, ότι συλλογίζονται ανόητα πράγματα, διότι η βασιλεία του δεν είναι αισθητή, και συνάμα φανερώνοντας ότι, όντας Θεός, γνωρίζει τους διαλογισμούς τους, λέει αυτήν την παραβολή, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον ευγενή άνθρωπο. Διότι, αν και έγινε άνθρωπος, παρέμεινε ωστόσο στο ύψος και στην ευγένεια της θεότητάς του, και αφού ολοκλήρωσε το μυστήριο της ενσάρκου οικονομίας, σε μακρινή χώρα, δηλαδή τον ουρανό, αναλήφθηκε, για να λάβει βασιλεία για τον εαυτό του, δηλαδή, για να καθίσει και ως άνθρωπος με τη σάρκα του εκ δεξιών του θρόνου της μεγαλωσύνης στα ύψη. Διότι, ως Θεός, πάντοτε ήταν σύνθρονος με τον Πατέρα, ως άνθρωπος όμως, τότε κάθισε, όταν αναλήφθηκε, περιμένοντας έως ότου τεθούν οι εχθροί του κάτω από τα πόδια του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες