Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:15

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα ἐπιγνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Ἀλλ᾽ ὅμως ἡ πονηρία τῶν κωλυόντων, αὐτοὺς μὲν κατέκρινε, τῇ δὲ οἰκονομίᾳ οὐκ ἐνεπόδισε. Κρατήσας γὰρ τῆς βασιλείας καὶ διανείμας τοῖς δούλοις κατὰ τὴν ἀξίαν τῆς ἑκάστου αὐτῶν ἐργασίας, ἐκέλευσεν αὐτοὺς φωνηθῆναι, ἵνα γνῷ τί ἐπραγματεύσαντο. Καὶ τῷ μὲν πρώτῳ, δέκα μνᾶς προσεργαμένῳ, ἔδωκεν ἐξουσίαν ἐπάνω δέκα πόλεων· τῷ δὲ δευτέρῳ, πέντε μνᾶς προσπορίσαντι, λέγει· Γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων. Τὸν δὲ ἐν σουδαρίῳ ἄπρακτον αὐτὴν ἀποδήσαντα, ἀφαιρεθῆναι προσέταξεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλ' όμως, η πονηρία εκείνων που τον εμπόδιζαν, τους μεν ίδιους τους καταδίκασε, τη δε θεία οικονομία δεν την εμπόδισε. Διότι, αφού ανέλαβε τη βασιλεία και μοίρασε στους δούλους ανάλογα με την αξία της εργασίας του καθενός από αυτούς, διέταξε να κληθούν, για να μάθει τι αποκόμισαν. Και στον μεν πρώτο, ο οποίος εργάστηκε και κέρδισε δέκα μνες, έδωσε εξουσία πάνω σε δέκα πόλεις· στον δε δεύτερο, ο οποίος απέφερε πέντε μνες, λέει: Ανάλαβε την εξουσία πάνω σε πέντε πόλεις. Από εκείνον δε που την έδεσε μέσα σε σουδάριο και την άφησε αναξιοποίητη, πρόσταξε να του αφαιρεθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ναὶ μὴν καὶ αὐτὸς ἔφη που Χριστὸς διὰ τῆς τοῦ Ψάλλοντος λύρας· «Ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ᾽ αὐτοῦ, ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ.» Ἠρνήσαντο τοίνυν τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, φάσκοντες Πιλάτῳ· «Οὐκ ἔχομεν βασιλέα, εἰ μὴ Καίσαρα.» <Ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν.> (A f. 256) Ὑποστρέψαντος τοίνυν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ εὐγενοῦς, δῆλον δὲ ὅτι τοῦ Χριστοῦ, ἐπαίνων τεύξονται, καὶ ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς ἐντρυφήσουσιν οἱ τοῦ λόγου διάκονοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βεβαίως και ο ίδιος ο Χριστός είπε κάπου μέσω της λύρας του Ψαλμωδού: «Εγώ όμως εγκαταστάθηκα από αυτόν βασιλιάς, επάνω στη Σιών, το άγιο όρος του.» Αρνήθηκαν, λοιπόν, τη βασιλεία του, λέγοντας στον Πιλάτο: «Δεν έχουμε βασιλιά, παρά μόνο τον Καίσαρα.» <Κατά την επιστροφή του, αφού είχε λάβει τη βασιλεία.> (A f. 256) Όταν, λοιπόν, επιστρέψει ο ευγενής άνθρωπος, δηλαδή προφανώς ο Χριστός, αφού λάβει τη βασιλεία, οι διάκονοι του λόγου θα τύχουν επαίνων και θα απολαύσουν τις ανώτατες τιμές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ποιήματα δογματικά
Εἶτ᾽ αὖ Τελώνης, καὶ Φαρισσαίου τύφος. Καὶ μνῶν μερισμὸς, ἰσάριθμος τοῖς δέκα. Κακοὶ γεωργοὶ καὶ φονεῖς τοῦ δεσπότου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα πάλι ο Τελώνης, και η έπαρση του Φαρισαίου. Και η διανομή των μνών, ίσων σε αριθμό με τους δέκα. Οι κακοί γεωργοί και φονείς του δεσπότη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Οἷον, λόγου χάριν, τρία ταῦτα ὁρῶμεν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, κάθαρσιν, φωτισμόν, καὶ τελείωσιν· τρία καὶ τὰ ταύτας τὰς ἐνεργείας κληρωσάμενα τάγματα· οἱ διάκονοι καθαίρουσι διὰ κατηχήσεως καὶ διδασκαλίας, οἱ πρεσβύτεροι φωτίζουσι διὰ τοῦ βαπτίσματος, οἱ ἀρχιερεῖς καὶ ἱερατικὰς τάξεις καθιστῶσι καὶ τελειοῦσιν, ὅ ἐστι, χειροτονοῦσιν. Ὁρᾷς τὰ τάγματα πρὸς τὰς ἐνεργείας, καὶ οὔτε πλείω, οὔτε ἐλάττω, τὰ τῶν προεστώτων φημί; Τούτοις οὖν τοῖς δούλοις διανέμει δέκα μνᾶς, τὰ χαρίσματά φημι, ἃ ἑκάστῳ δίδοται πρὸς τὸ συμφέρον. Πᾶς γὰρ ὁ προστασίαν ἐγχειρισθείς, κἂν ἀνάξιος ᾖ, χάρισμα ἔχει ἐξ αὐτῆς τῆς χρίσεως, καὶ ἔστι τοῦτο μέγα ὄντως τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας καὶ οἰκονομίας μυστήριον. «Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους, οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα γνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όπως, για παράδειγμα, τρία είναι αυτά που βλέπουμε στην Εκκλησία, η κάθαρση, ο φωτισμός και η τελείωση. Τρία είναι και τα τάγματα που έχουν αναλάβει αυτές τις ενέργειες. Οι διάκονοι καθαίρουν μέσω της κατήχησης και της διδασκαλίας, οι πρεσβύτεροι φωτίζουν μέσω του βαπτίσματος, οι αρχιερείς εγκαθιστούν τις ιερατικές τάξεις και τελειώνουν, δηλαδή, χειροτονούν. Βλέπεις πώς αντιστοιχούν τα τάγματα προς τις ενέργειες, και δεν είναι ούτε περισσότερα, ούτε λιγότερα τα τάγματα των προεστώτων, εννοώ; Σε αυτούς λοιπόν τους δούλους διανέμει δέκα μνες, εννοώ τα χαρίσματα, τα οποία δίνονται στον καθένα προς το συμφέρον. Διότι καθένας στον οποίο έχει ανατεθεί η ποιμαντική προστασία, ακόμη και αν είναι ανάξιος, έχει χάρισμα από αυτήν την ίδια τη χρίση, και αυτό αποτελεί όντως μέγα μυστήριο της φιλανθρωπίας και της οικονομίας του Θεού. «Και συνέβη, όταν αυτός επέστρεψε αφού έλαβε τη βασιλεία, διέταξε να του καλέσουν αυτούς τους δούλους, στους οποίους είχε δώσει το αργύριο, για να μάθει τι κέρδισε ο καθένας με τη συναλλαγή του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες