Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:21

Αλλ' όμως, η πονηρία εκείνων που τον εμπόδιζαν, τους μεν ίδιους τους καταδίκασε, τη δε θεία οικονομία δεν την εμπόδισε. Διότι, αφού ανέλαβε τη βασιλεία και μοίρασε στους δούλους ανάλογα με την αξία της εργασίας του καθενός από αυτούς, διέταξε να κληθούν, για να μάθει τι αποκόμισαν. Και στον μεν πρώτο, ο οποίος εργάστηκε και κέρδισε δέκα μνες, έδωσε εξουσία πάνω σε δέκα πόλεις· στον δε δεύτερο, ο οποίος απέφερε πέντε μνες, λέει: Ανάλαβε την εξουσία πάνω σε πέντε πόλεις. Από εκείνον δε που την έδεσε μέσα σε σουδάριο και την άφησε αναξιοποίητη, πρόσταξε να του αφαιρεθεί.

Έπειτα πάλι ο Τελώνης, και η έπαρση του Φαρισαίου. Και η διανομή των μνών, ίσων σε αριθμό με τους δέκα. Οι κακοί γεωργοί και φονείς του δεσπότη.

Εάν όμως βρεθεί κάποιος οκνηρός, στον οποίο εμπιστεύθηκαν ένα τάλαντο, και το κρύψει, και δεν προσφέρει στον Δεσπότη διπλάσιο το αντίτιμο, δηλαδή μαζί με τον αισθητό και τον νοητό άνθρωπο, αλλά αρχίσει να λέει: «Φοβήθηκα, διότι είσαι άνθρωπος αυστηρός», και τα υπόλοιπα λόγια της αχαριστίας και της δυστροπίας, τότε θα του αφαιρεθεί και αυτό που έχει, και θα ριχθεί στο καμίνι του πυρός. Διότι αυτός ο κόσμος δόθηκε ως στάδιο γυμνασίας, ο οποίος άλλοτε παρέχει στους ανθρώπους τη λύπη και άλλοτε τη χαρά. Εκείνος δε που θα ζήσει και μέσα στα δύο αυτά με ευχαριστία, σε αυτόν θα εμπιστευθούν τη βασιλεία των ουρανών. Διότι, όπως ακριβώς η ορμή των άφθονων υδάτων, δεχόμενη το ρεύμα που επιρρέει, δημιουργεί φυσαλίδες, και άλλες μεν από αυτές σπάνε αμέσως μόλις δημιουργηθούν, ενώ άλλες αφού διογκωθούν περισσότερο, έπειτα σπάνε και αυτές· με τον ίδιο τρόπο και η θάλασσα του βίου, άλλους μεν, που εμφανίστηκαν για λίγο, τους σκέπασε, άλλους δε, που διήρκεσαν για περισσότερο χρόνο, τους καταπόντισε και αυτούς. Γι' αυτό ας επαναλάβουμε τον λόγο: Κάθε περίπτωση αμαρτίας βρίσκει γρήγορα τη χάρη της αφέσεως, όταν προτρέχει αυτής η μετάνοια.

Παρουσιάστηκε λοιπόν ο πρώτος λέγοντας: Κύριε, η μνα σου απέδωσε δέκα μνες. Και του είπε: Εύγε, αγαθέ δούλε, επειδή αποδείχθηκες πιστός στο ελάχιστο, λάβε εξουσία πάνω σε δέκα πόλεις. Ήρθε έπειτα ο δεύτερος λέγοντας: Κύριε, η μνα σου απέφερε πέντε μνες. Είπε δε και σε τούτον: Και εσύ ανέλαβε εξουσία πάνω σε πέντε πόλεις. Και ήρθε άλλος λέγοντας: Κύριε, ιδού η μνα σου, την οποία είχα φυλαγμένη μέσα σε ένα μαντήλι. Διότι σε φοβόμουν, επειδή είσαι άνθρωπος αυστηρός, παίρνεις ό,τι δεν έβαλες και θερίζεις ό,τι δεν έσπειρες.

Στον Κύριο, όταν ήταν νεκρός, τοποθετήθηκε σουδάριο, και το πρόσωπο του Λαζάρου μέσα στον τάφο είχε καλυφθεί με σουδάριο· εύλογα λοιπόν αυτός ο οκνηρός λέει ότι εναπόθεσε το χάρισμα σε σουδάριο· διότι, αφού το κατέστησε νεκρό και ανενεργό, δεν το καλλιέργησε ούτε αποκόμισε κέρδος. «Διότι σε φοβόμουν», λέει, «επειδή παίρνεις αυτό που δεν έβαλες». Τέτοια προφασίζονται πολλοί· διότι, μη θέλοντας να ωφελήσουν κάποιους, λένε: «Όπου ο Θεός δεν έσπειρε ευφυΐα και ικανότητα, από εκεί μην αναζητάς θερισμό. Τον τάδε δεν τον έκανε ευφυή και ικανό για μάθηση, οπότε γιατί απαιτεί από εμένα τη δική του ωφέλεια;» Γι' αυτό και ο Κύριος λέει: «Εσύ δίδαξε, και κατάθεσε το αργύριό μου στους τραπεζίτες», δηλαδή, σε όλους τους ανθρώπους που προσφέρονται για να ωφεληθούν. Διότι κάθε άνθρωπος έχει οριστεί από τον Θεό ως τραπεζίτης, ώστε να συναλλάσσεται στο μεγάλο εργαστήριο αυτού του κόσμου.