Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:22

12 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

λέγει αὐτῷ· ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾔδεις ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι ἐγώ, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισα·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–12 από 12

Μέγας Αθανάσιος Διάλογοι δύο κατὰ Μακεδονιανῶν
Τοῦ γὰρ ἐπαγομένου φανερῶς δεικνύντος, ὅτι τὸ Πνεῦμά ἐστιν, οὗ εἴρηται, «Ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστιν,» ἠπάτησας αὐτὸς ἑαυτὸν, ἵνα ἐκ τοῦ στόματός σου ἔλεγχος προέλθῃ, καὶ ἀκούσῃς, ὅτι «Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε.» Τὸ γὰρ ἐπαγόμενόν ἐστιν· «Οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία.» Τὸ δὲ ὂν Πνεῦμα Κυρίου, Κυρίου ἐστὶ Πνεῦμα, ὅπερ εἴρηται Κύριος. Ὡς γὰρ Υἱὸς Κύριος ὢν, Κύριός ἐστιν· οὕτως τὸ Πνεῦμα, Κύριος ὂν, Κύριός ἐστιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, καθώς αυτό που ακολουθεί αποδεικνύει φανερά ότι πρόκειται για το Πνεύμα, για το οποίο έχει ειπωθεί: «Ο δε Κύριος είναι το Πνεύμα», εξαπάτησες ο ίδιος τον εαυτό σου, ώστε από το ίδιο σου το στόμα να προέλθει ο έλεγχος, και να ακούσεις το: «Από το στόμα σου θα σε κρίνω, πονηρέ δούλε». Διότι αυτό που προστίθεται στη συνέχεια είναι: «Όπου δε υπάρχει το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία». Εκείνο δε που είναι Πνεύμα του Κυρίου, είναι το Πνεύμα του Κυρίου, το οποίο έχει ονομαστεί Κύριος. Διότι, όπως ακριβώς ο Υιός, όντας Κύριος, είναι Κύριος, έτσι και το Πνεύμα, όντας Κύριος, είναι Κύριος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Ἀλλ᾽ ὅμως ἡ πονηρία τῶν κωλυόντων, αὐτοὺς μὲν κατέκρινε, τῇ δὲ οἰκονομίᾳ οὐκ ἐνεπόδισε. Κρατήσας γὰρ τῆς βασιλείας καὶ διανείμας τοῖς δούλοις κατὰ τὴν ἀξίαν τῆς ἑκάστου αὐτῶν ἐργασίας, ἐκέλευσεν αὐτοὺς φωνηθῆναι, ἵνα γνῷ τί ἐπραγματεύσαντο. Καὶ τῷ μὲν πρώτῳ, δέκα μνᾶς προσεργαμένῳ, ἔδωκεν ἐξουσίαν ἐπάνω δέκα πόλεων· τῷ δὲ δευτέρῳ, πέντε μνᾶς προσπορίσαντι, λέγει· Γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων. Τὸν δὲ ἐν σουδαρίῳ ἄπρακτον αὐτὴν ἀποδήσαντα, ἀφαιρεθῆναι προσέταξεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλ' όμως, η πονηρία εκείνων που τον εμπόδιζαν, τους μεν ίδιους τους καταδίκασε, τη δε θεία οικονομία δεν την εμπόδισε. Διότι, αφού ανέλαβε τη βασιλεία και μοίρασε στους δούλους ανάλογα με την αξία της εργασίας του καθενός από αυτούς, διέταξε να κληθούν, για να μάθει τι αποκόμισαν. Και στον μεν πρώτο, ο οποίος εργάστηκε και κέρδισε δέκα μνες, έδωσε εξουσία πάνω σε δέκα πόλεις· στον δε δεύτερο, ο οποίος απέφερε πέντε μνες, λέει: Ανάλαβε την εξουσία πάνω σε πέντε πόλεις. Από εκείνον δε που την έδεσε μέσα σε σουδάριο και την άφησε αναξιοποίητη, πρόσταξε να του αφαιρεθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὴν δευτέραν παρουσίαν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
Ταῦτα οὖν ὁ ποιῶν τὰ προειρημένα πονηρὰ ἔργα μετὰ τὴν χάριν, τῆς χάριτος ἐξέπεσε, καὶ ὁ Χριστὸς αὐτὸν οὐδὲν ὠφελήσει, ἐπιμένοντα τῇ ἁμαρτίᾳ. Ἠκούσατε, φιλόχριστοι, πόσα πλήθη κακῶν ἀπετάξασθε δι᾽ ὀλίγων ῥημάτων. Ταύτην οὖν τὴν ἀποταγὴν καὶ τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἀπαιτεῖται ἐν τῇ ὥρᾳ καὶ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἕκαστος παρ᾽ ἡμῶν. Γέγραπται γάρ, ὅτι ἐκ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ. Καὶ πάλιν ὁ Κύριος λέγει· ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. Φανερὸν οὖν ἐστιν ὅτι οἱ λόγοι ἡμῶν, ἢ κατακρίνουσιν ἢ δικαιοῦσιν ἡμᾶς ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός λοιπόν που πράττει τα προαναφερθέντα πονηρά έργα μετά τη χάρη, εξέπεσε από τη χάρη, και ο Χριστός δεν θα τον ωφελήσει σε τίποτα, εφόσον επιμένει στην αμαρτία. Ακούσατε, φιλόχριστοι, πόσα πλήθη κακών αποταχθήκατε με λίγα λόγια. Αυτήν λοιπόν την αποταγή και την καλή ομολογία θα απαιτηθεί από τον καθένα μας εκείνη την ώρα και την ημέρα. Διότι είναι γραμμένο: από τα λόγια σου θα δικαιωθείς. Και πάλι ο Κύριος λέει: από το στόμα σου θα σε κρίνω, πονηρέ δούλε. Είναι φανερό λοιπόν ότι τα λόγια μας, είτε μας κατακρίνουν είτε μας δικαιώνουν εκείνη την ώρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Ἐρωτήσεις καὶ ἀποκρίσεις
Ἠκούσατε, φιλόχριστοι, πόσον πλῆθος κακῶν ἀπετάξασθε δι᾽ ὀλίγων ῥημάτων. Ταύτην οὖν τὴν ἀποταγὴν καὶ τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἀπαιτεῖται ἐν τῇ ὥρᾳ καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἕκαστος ἡμῶν. Γέγραπται γάρ, ὅτι ἐκ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ. Καὶ πάλιν ὁ Κύριος λέγει· ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. Φανερὸν οὖν ἐστιν ὅτι οἱ λόγοι ἡμῶν, ἢ κατακρίνουσιν ἢ δικαιοῦσιν ἡμᾶς ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακούσατε, φιλόχριστοι, πόσο πλήθος κακών αποταχθήκατε με λίγα λόγια. Αυτήν λοιπόν την αποταγή και την καλή ομολογία ζητείται από τον καθένα μας κατά την ώρα και την ημέρα εκείνη. Διότι είναι γραμμένο ότι από τα λόγια σου θα δικαιωθείς. Και πάλι ο Κύριος λέει: από το στόμα σου θα σε κρίνω, πονηρέ δούλε. Είναι λοιπόν φανερό ότι τα λόγια μας ή μας κατακρίνουν ή μας δικαιώνουν εκείνη την ώρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Δύο οὖν σκάμματα παρέστησεν ὁ λόγος, καθὼς προείρηται. Σὺ οὖν, μοναχέ, γνῶθι καὶ ἴδε ἐν ποίῳ τάγματι κατετάγης, καὶ τί τὸ σημεῖον ᾧ ἠμφίασαι, καὶ τίνες αἱ εὐχαὶ καὶ αἱ συνθῆκαι, ἃς συνέθου τῷ Θεῷ. Πρὸς αὐτὰς καὶ τὸν λόγον ἀπαιτεῖ, καθὼς εἶπεν ὁ Σωτήρ· ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε. Καθὰ οὖν προειρήκαμεν, τοῖς βιωτικοῖς ἐπέτρεψε νομίμως γαμεῖν· τοῖς δὲ ἀποτακτικοῖς ἐγκρατεύεσθαι. Εἰ ἄρα γὰρ τοῖς πᾶσιν ἐπέτρεψεν ὁ λόγος, κρεῖσσον γαμεῖν ἢ πυροῦσθαι, οὐκ ἄν τις ἤσκησε τὴν ἀρετήν· οὐκ Ἠλίας ὁ Θεσβίτης, οὐκ Ἐλισσαῖος, οὔτε Ἰωάννης, καὶ ὅσοι εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, καὶ ἁγνὴν τηρήσαντες τὴν ἑαυτῶν σάρκα τῷ Θεῷ· οὐκ ἂν δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Ἀπόστολος ἐνεκρατεύσατο, εἰ μὴ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν μισθαποδοσίαν. Μηδὲ δόξωμεν λέγειν, καθώς τινες προφασίζονται· ἐκεῖνοι, φασί, δίκαιοι ὑπῆρχον, ἐγὼ δὲ ἁμαρτωλός εἰμι. Δίκαιοι γὰρ κατεστάθησαν, ὅτι δικαίως καὶ ὁσίως διῆξαν τὸν ἑαυτῶν βίον τὸν ἑστῶτα. Τί οὖν ἐροῦμεν· ὅτι οἱ δίκαιοι ἀσώματοι ὑπῆρχον, καὶ αὐτοὶ οὐχὶ σῶμα περιεβέβληντο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δύο, λοιπόν, πεδία αγώνα παρουσίασε ο λόγος, όπως έχει προειπωθεί. Εσύ, λοιπόν, μοναχέ, γνώρισε και δες σε ποιο τάγμα έχεις καταταχθεί, και ποιο είναι το σημείο με το οποίο έχεις ντυθεί, και ποιες είναι οι υποσχέσεις και οι συμφωνίες που έχεις συνάψει με τον Θεό. Σύμφωνα με αυτές θα απαιτηθεί και η λογοδοσία, όπως είπε ο Σωτήρας: «Από το στόμα σου θα σε κρίνω». Όπως, λοιπόν, προείπαμε, στους κοσμικούς επέτρεψε να νυμφεύονται νόμιμα, ενώ σε εκείνους που έχουν απαρνηθεί τον κόσμο να εγκρατεύονται. Αν, βέβαια, ο λόγος είχε επιτρέψει σε όλους το «καλύτερα να νυμφεύεται κανείς παρά να φλέγεται από επιθυμία», κανένας δεν θα είχε ασκήσει την αρετή: ούτε ο Ηλίας ο Θεσβίτης, ούτε ο Ελισσαίος, ούτε ο Ιωάννης, ούτε όσοι έκαναν ευνούχους τους εαυτούς τους για τη βασιλεία των ουρανών, και διατήρησαν αγνή τη σάρκα τους για τον Θεό. Ούτε και ο ίδιος ο Απόστολος θα επιδείκνυε εγκράτεια, αν δεν απέβλεπε στην ανταμοιβή. Και ας μη θεωρήσουμε σωστό να λέμε, όπως προφασίζονται μερικοί: «Εκείνοι», λένε, «ήταν δίκαιοι, ενώ εγώ είμαι αμαρτωλός». Διότι έγιναν δίκαιοι επειδή διήγαγαν την παρούσα ζωή τους με δικαιοσύνη και οσιότητα. Τι θα πούμε λοιπόν; Ότι οι δίκαιοι ήταν ασώματοι και ότι οι ίδιοι δεν περιβάλλονταν από σώμα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγος κατανυκτικός
Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ὥρᾳ ἐκείνῃ Ἄγγελοι τὰς φωνάς σου καὶ τὰς συνθήκας σου καὶ τὴν ἀποταγὴν ἀπεγράψαντο· καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς φυλάττονται ἕως τῆς φοβερᾶς ἡμέρας τῆς κρίσεως. Οὐ φοβῇ; Οὐ φρίττεις; Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως προφέρουσιν Ἄγγελοι τὸ χειρόγραφόν σου, τὰ ῥήματα τοῦ στόματός σου, ἔμπροσθεν τοῦ φοβεροῦ βήματος, ὅπου καὶ Ἄγγελοι μετὰ τρόμου παρίστανται. Καὶ τότε ἀκοῦσαι ἔχεις ὀδυνηρὰν φωνήν, ὅτι ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. Ὄντως γὰρ τότε πικρὸν στενάξεις καὶ δακρύσεις ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐδὲν ὠφελήσεις. Ἐλέησον σεαυτὸν καὶ μὴ μισήσῃς τὴν ψυχήν σου. Ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμούς σου, καὶ ἴδε πῶς ἀγωνίζονται πολλοί, πῶς σπουδάζουσι σωθῆναι, πῶς βιάζονται εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, πῶς φυλάττουσιν ἑαυτοὺς ἀπὸ φθόνου, ἀπὸ λοιδορίας, ἀπὸ μίσους, ἀπὸ γέλωτος, ἀπὸ τῆς πορνείας, ἀπὸ τῆς τρυφῆς, ἀπὸ μάχης, ἀπὸ παντὸς κακοῦ ἄλλου· πῶς δὲ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὁδὸν ἠγάπησαν, νηστεύοντες, ἀγρυπνοῦντες, κακοπαθοῦντες καὶ κλαίοντες· πῶς τὰς λαμπάδας ἡτοίμασαν φαιδράς· πῶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντοτε ὑμνεῖ καὶ δοξάζει τὸν ἀθάνατον Νυμφίον. Οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν πάντοτε κατανοοῦσιν εἰς τὸ κάλλος αὐτοῦ, καὶ ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἀγαλλιᾶται. Κατανόησον καὶ ἴδε, ὅτι ἤγγικε καὶ οὐ βραδύνει. Ἔρχεται γάρ, ἵνα εὐφράνῃ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτό να γνωρίζεις, ότι εκείνη την ώρα Άγγελοι κατέγραψαν τα λόγια σου, τις υποσχέσεις σου και την αποταγή σου· και αυτά φυλάσσονται στους ουρανούς μέχρι τη φοβερή ημέρα της κρίσεως. Δεν φοβάσαι; Δεν φρίττεις; Την ημέρα της κρίσεως οι Άγγελοι θα παρουσιάσουν το χειρόγραφό σου, τα λόγια του στόματός σου, μπροστά στο φοβερό βήμα, όπου ακόμη και οι Άγγελοι στέκονται με τρόμο. Και τότε θα ακούσεις μια οδυνηρή φωνή να λέει: από το στόμα σου θα σε κρίνω, πονηρέ δούλε. Πράγματι, τότε θα στενάξεις πικρά και θα δακρύσεις εκείνη την ώρα, αλλά δεν θα ωφεληθείς σε τίποτα. Σπλαχνίσου τον εαυτό σου και μην μισήσεις την ψυχή σου. Άνοιξε τα μάτια σου και δες πώς αγωνίζονται πολλοί, πώς πασχίζουν να σωθούν, πώς βιάζουν τον εαυτό τους σε κάθε καλό έργο, πώς προφυλάσσονται από τον φθόνο, από την κατακραυγή, από το μίσος, από τα άσκοπα γέλια, από την πορνεία, από την καλοπέραση, από τις διαμάχες και από κάθε άλλο κακό. Και πώς αγάπησαν τη στενή και τεθλιμμένη οδό, νηστεύοντας, αγρυπνώντας, κακοπαθώντας και κλαίγοντας. Πώς ετοίμασαν λαμπρές τις λαμπάδες τους. Πώς το στόμα τους πάντοτε υμνεί και δοξάζει τον αθάνατο Νυμφίο. Τα μάτια τους ατενίζουν πάντοτε το κάλλος Του, και η ψυχή τους αγαλλιάζει. Κατανόησε και δες ότι πλησίασε και δεν καθυστερεί. Διότι έρχεται, για να ευφράνει εκείνους που Τον αγαπούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ποιήματα δογματικά
Εἶτ᾽ αὖ Τελώνης, καὶ Φαρισσαίου τύφος. Καὶ μνῶν μερισμὸς, ἰσάριθμος τοῖς δέκα. Κακοὶ γεωργοὶ καὶ φονεῖς τοῦ δεσπότου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα πάλι ο Τελώνης, και η έπαρση του Φαρισαίου. Και η διανομή των μνών, ίσων σε αριθμό με τους δέκα. Οι κακοί γεωργοί και φονείς του δεσπότη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν
Ἐβεβαίου τὸ νοητὸν ἀπὸ τοῦ αἰσθητοῦ, ἀπὸ τοῦ σωματικοῦ τὸ κατὰ ψυχὴν ἐργασάμενος. Διὰ τί δὲ τοῦτο ἐποίησεν; Ἵνα πληρωθῇ τὸ εἰρημένον· Δοῦλε πονηρὲ, ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε. Τί δὲ ἐκεῖνοι; Οὐδεὶς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός· οὐκ ἄγγελος ἄρα λοιπὸν, οὐκ ἀρχάγγελος, οὐδὲ ἄλλη κτιστὴ δύναμις. Ὑμεῖς τοῦτο ὡμολογήσατε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επιβεβαίωνε το νοητό από το αισθητό, επιτελώντας αυτό που αφορά την ψυχή μέσω του σωματικού. Γιατί όμως το έπραξε αυτό; Για να εκπληρωθεί το λεχθέν: «Πονηρέ δούλε, από το στόμα σου θα σε κρίνω». Τι έλεγαν όμως εκείνοι; «Ουδείς δύναται να συγχωρεί αμαρτίες, παρά μόνον ένας, ο Θεός»· επομένως ούτε άγγελος, ούτε αρχάγγελος, ούτε άλλη κτιστή δύναμη. Εσείς το ομολογήσατε αυτό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
ἢ οὐχὶ τοιοῦτος ἐκεῖνος ἦν ὁ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ λέγων· ᾔδειν, ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος θερίζων, ὅπου οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγων, ὅθεν οὐ διεσκόρπισας; καὶ πάλιν ἕτεροι ἔλεγον· πᾶς ποιῶν πονηρὸν καλὸν ἐνώπιον κυρίου. μὴ δωρεὰν σέβεται, φησίν, Ἰὼβ τὸν κύριον; ἐπειδὴ τῶν εἰρημένων ἐπιλαβέσθαι οὐκ ἔσχεν, τὴν γνώμην διαβάλλει· τῶν φανερῶν οὐκ ἐπιλαμβάνεται, ἀλλὰ τῶν ἀφανῶν. καὶ μὴν ἐξῆν εἰπεῖν· «πόθεν τοῦτο, ὦ μιαρέ, ὅτι διὰ τοῦτο σέβεται τὸν θεόν, διὰ τὸν πλοῦτον καὶ τὰ χρήματα;» ἀλλὰ ἐκ περιουσίας αὐτῷ βούλεται γενέσθαι τὴν νίκην καὶ οὐκ ἀμφισβητήσιμον, καὶ τοῖς ὅροις ἐμμένει τοῖς τοῦ θεοῦ. εἶπες γάρ· οὐ δωρεὰν σέβεται τὸν θεόν, καὶ τὴν αἰτίαν τέθεικας καὶ τοὺς λογισμούς, τὰ χρήματα. οὐκοῦν, ὅταν ἀναιρεθῇ τὰ χρήματα καὶ μείνῃ θεοσεβῶν, αὐτὸς σὺ ὁμολογήσεις, ὅτι δωρεὰν αὐτὸν σέβεται; πανταχοῦ γὰρ τὰς κρίσεις παρὰ τῶν ἐχθρῶν βούλεται φέρεσθαι ὁ θεός, ὥστε μηδένα αὐτοῖς καταλιπεῖν λόγον. καθάπερ ἐκεῖ ἔλεγεν· πονηρὲ δοῦλε, ἀπὸ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε—καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν Ἰουδαίων· δὸς ἡμῖν, φησίν, κουστωδίαν, μήποτε ἔλθωσιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ κλέψωσιν αὐτόν· οὐκοῦν, ἐὰν λάβητε κουστωδίαν, οὐκ ἔξεστι λέγειν ὑμῖν, ὅτι ἔκλεψαν αὐτόν· οὕτως ἑαυτὴν ἡ πλάνη πανταχοῦ περιπείρει—, οὕτω καὶ ἐνταῦθα· «ἐὰν λάβῃς τὰ χρήματα, οὐκ ἔξεστί σοι λέγειν, ὅτι μὴ δωρεὰν αὐτὸν σέβεται;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ή μήπως δεν ήταν τέτοιος εκείνος στο Ευαγγέλιο που έλεγε: «Ήξερα ότι είσαι σκληρός άνθρωπος, που θερίζεις όπου δεν έσπειρες και συνάγεις από εκεί όπου δεν σκόρπισες»; Και πάλι άλλοι έλεγαν: «Καθένας που κάνει το πονηρό είναι καλός ενώπιον του Κυρίου». Μήπως, λέει, ο Ιώβ σέβεται δωρεάν τον Κύριο; Επειδή δεν μπορούσε να πιαστεί από τα λεγόμενά του, συκοφαντεί την πρόθεσή του· δεν καταπιάνεται με τα φανερά, αλλά με τα αφανή. Και βέβαια θα μπορούσε να πει: «Από πού προκύπτει αυτό, ω μιαρέ, ότι γι' αυτόν τον λόγο σέβεται τον Θεό, για τον πλούτο και τα χρήματα;». Αλλά θέλει να γίνει η νίκη του περίτρανη και αναμφισβήτητη, και εμμένει στους όρους του Θεού. Διότι είπες: δεν σέβεται τον Θεό δωρεάν, και έθεσες την αιτία και τους συλλογισμούς, δηλαδή τα χρήματα. Επομένως, όταν αφαιρεθούν τα χρήματα και παραμείνει θεοσεβής, εσύ ο ίδιος θα ομολογήσεις ότι τον σέβεται δωρεάν; Διότι παντού ο Θεός θέλει οι κρίσεις να εξάγονται από τους ίδιους τους εχθρούς, ώστε να μην τους αφήσει καμία δικαιολογία. Όπως ακριβώς έλεγε εκεί: «Πονηρέ δούλε, από το στόμα σου θα σε κρίνω» —και πάλι, στην περίπτωση των Ιουδαίων: «Δώσε μας, λέει, φρουρά, μήπως τυχόν έλθουν οι μαθητές του και τον κλέψουν»· επομένως, εάν λάβετε φρουρά, δεν σας επιτρέπεται πλέον να λέτε ότι τον έκλεψαν· έτσι η πλάνη παντού αυτοαναιρείται—, έτσι και εδώ: «Εάν πάρεις τα χρήματα, δεν σου επιτρέπεται πλέον να λες ότι δεν τον σέβεται δωρεάν;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ψαλμὸν ρμεʹ
Διεγεῖραι τὸν δεσμοφύλακα ἐβούλετο πρὸς τὴν θέαν τῶν γινομένων· ἔλυσε τὰ αἰσθητὰ δεσμὰ τῶν συνδεσμωτῶν, ἵνα λύσῃ τὰ νοητὰ δεσμὰ τοῦ δεσμοφύλακος. Ἀπεναντίας τούτων ἐποίησεν ὁ Χριστός. Προσῆλθεν αὐτῷ παραλελυμένος ἄνθρωπος διπλῆν τινα πάρεσιν ἔχων, τὴν μὲν ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων, τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ σώματος. Πρότερον τὴν ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων πάρεσιν ἔλυσεν, οὕτως εἰπών· Τέκνον, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι. Εἶτα ἐπειδὴ ἀμφέβαλλον ἐκεῖνοι, καὶ ἐβλασφήμουν, καὶ ἔλεγον, Οὐδεὶς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ μόνος ὁ Θεὸς, βουλόμενος αὐτοῖς δεῖξαι, ὅτι Θεός ἐστιν ἀληθῶς, βουλόμενος αὐτοὺς κρῖναι ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν, ἵνα μέλλῃ λέγειν, Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε· σὺ εἶπας, ὅτι οὐδεὶς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός· ἰδοὺ ἀφίημι, φησὶν, ἁμαρτίας, καὶ ὁμολόγησόν μου τὴν θεότητα· ἀπὸ τῆς σῆς κρίσεως ἐκφέρω τὴν ψῆφον. Ἀλλ᾽ ἐκεῖ μὲν προτέρα ἡ νοητὴ, ὑστέρα δὲ ἡ αἰσθητή· ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐναντίον, πρότερον τὰ αἰσθητὰ δεσμὰ, καὶ τότε τὰ νοητὰ ἀνῄρητο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ήθελε να αφυπνίσει τον δεσμοφύλακα μπροστά στο θέαμα των όσων συνέβαιναν· έλυσε τα αισθητά δεσμά των συγκρατουμένων, για να λύσει τα νοητά δεσμά του δεσμοφύλακα. Το αντίθετο από αυτά έπραξε ο Χριστός. Τον πλησίασε ένας παράλυτος άνθρωπος, ο οποίος είχε μία διπλή παράλυση, αφενός από τα αμαρτήματα και αφετέρου από το σώμα. Πρώτα έλυσε την παράλυση των αμαρτημάτων, λέγοντας τα εξής: «Τέκνον, συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Έπειτα, επειδή εκείνοι αμφέβαλλαν, βλασφημούσαν και έλεγαν: «Κανείς δεν μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες, παρά μόνον ο Θεός», θέλοντας να τους δείξει ότι είναι αληθινά Θεός και θέλοντας να τους κρίνει από το ίδιο τους το στόμα, ώστε να μπορεί να πει: «Από το στόμα σου θα σε κρίνω· εσύ είπες ότι κανείς δεν μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες, παρά μόνον ο Θεός· ιδού, λοιπόν», λέγει, «συγχωρώ τις αμαρτίες, και ομολόγησε τη θεότητά μου· από τη δική σου κρίση εκφέρω την απόφαση». Αλλά εκεί μεν προηγήθηκε η νοητή και ακολούθησε η αισθητή· εδώ όμως συνέβη το αντίθετο, πρώτα καταργήθηκαν τα αισθητά δεσμά και έπειτα τα νοητά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Ἠθικαὶ ὁμιλίαι
Διὰ τοῦτο τοίνυν τάδε λέγει τὸ φῶς· «Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σέ, πονηρὲ δοῦλε, ὅτι ἐλθόντα με, ὡς σὺ λέγεις, καὶ ἐνοικήσαντα ἐν σοὶ τὸν ταῖς ἄνω ἀπρόσιτον τάξεσι, τοῦτο γινώσκων αὐτός, ἔασας μὲ ὑπὸ τὸ σκότος κεῖσθαι κεχωσμένον τῶν σῶν κακῶν, καθὰ δὴ τοῦτο λέγεις αὐτός· καὶ ἐπὶ τοσούτους χρόνους ἐγκαρτερήσαντός μου καὶ τὴν μετάνοιάν σου ἐκδεχομένου καὶ τὴν ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν μου προσαναμένοντος, οὐκ ἠβουλήθης μέχρι τέλους κἂν ποσῶς ἐκζητῆσαί με, οὐδὲ συμπνιγόμενον καὶ στενοχωρούμενον ἐν σοὶ ᾤκτειρας, οὐδὲ εὑρεῖν με τὴν δραχμὴν ἣν ἀπώλεσα, σέ, ἔασας διὰ τὸ μὴ ἐαθῆναί με ἀναφθῆναι καὶ θεάσασθαί σε καὶ ὑπὸ σοῦ θεαθῆναι, ἀλλ’ ὑπὸ τῶν ἐν σοὶ παθῶν ἀεὶ συγκαλύπτεσθαι. Ἄπελθε τοιγαροῦν ἀπ’ ἐμοῦ, ἐργάτα τῆς ἀνομίας, εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ, ἐπειδὴ τὴν σὴν ἐπιστροφὴν καὶ μετάνοιαν ἐπείνασα, καὶ οὐκ ἔδωκάς μοι φαγεῖν· ἐδίψησα τὴν σωτηρίαν σου, καὶ οὐκ ἔδωκάς μοι πιεῖν· γυμνὸς ἤμην τῶν σῶν ἐναρέτων πράξεων, καὶ οὐκ ἐνέδυσάς με αὐτάς· ἐν φυλακῇ στενωτάτῃ καὶ ῥυπώσῃ καὶ σκοτεινῇ τῆς σῆς καρδίας ὑπῆρχον, καὶ ἐπισκέψασθαι ἢ εἰς φῶς ἐξαγαγεῖν με οὐκ ἠβουλήθης· ἐν ἀσθενείᾳ τῆς σῆς ῥᾳθυμίας καὶ ἀπραξίας κατακείμενόν με ἐγίνωσκες, καὶ οὐ διηκόνησάς μοι διὰ τῶν ἀγαθῶν σου ἔργων καὶ πράξεων. Λοιπὸν ἄπελθε ἀπ’ ἐμοῦ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λοιπόν, τα εξής λέει το φως: «Από το στόμα σου θα σε κρίνω, πονηρέ δούλε, διότι ενώ ήρθα, όπως εσύ λες, και κατοίκησα μέσα σου, εγώ που είμαι απρόσιτος στις άνω τάξεις, γνωρίζοντάς το αυτό ο ίδιος, με άφησες να κείμαι θαμμένος κάτω από το σκοτάδι των δικών σου κακών, όπως ακριβώς το λες ο ίδιος. Και ενώ εγώ έκανα υπομονή τόσα χρόνια και περίμενα τη μετάνοιά σου και ανέμενα την τήρηση των εντολών μου, δεν θέλησες μέχρι τέλους να με αναζητήσεις έστω και στο ελάχιστο, ούτε με σπλαχνίστηκες που ασφυκτιούσα και περιοριζόμουν μέσα σου, ούτε με άφησες να βρω τη δραχμή που έχασα, δηλαδή εσένα, διότι δεν με άφησες να ανάψω και να σε δω και να με δεις εσύ, αλλά να είμαι πάντοτε σκεπασμένος από τα πάθη που έχεις μέσα σου. Φύγε λοιπόν από εμένα, εργάτη της ανομίας, στο πυρ το αιώνιο που έχει ετοιμαστεί για τον διάβολο και τους αγγέλους του, επειδή πείνασα για την επιστροφή και τη μετάνοιά σου, και δεν μου έδωσες να φάω. Δίψασα για τη σωτηρία σου, και δεν μου έδωσες να πιω. Ήμουν γυμνός από τις ενάρετες πράξεις σου, και δεν με έντυσες με αυτές. Βρισκόμουν στην πιο στενή, ρυπαρή και σκοτεινή φυλακή της καρδιάς σου, και δεν θέλησες να με επισκεφτείς ούτε να με βγάλεις στο φως. Γνώριζες ότι κειτόμουν στην ασθένεια της ραθυμίας και της απραξίας σου, και δεν με διακόνησες μέσω των αγαθών σου έργων και πράξεων. Φύγε λοιπόν από εμένα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Λέγει δὲ αὐτῷ· Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. Ἤδεις, ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα, καὶ διὰ τί οὐκ ἔδωκας τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ τράπεζαν, καὶ ἐγὼ ἐλθών, σὺν τόκῳ ἂν ἔπραξα αὐτό; Καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν· Ἄρατε ἀπ’ αὐτοῦ τὴν μνᾶν, καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι. Καὶ εἶπον αὐτῷ·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του λέει τότε: Από το στόμα σου θα σε κρίνω, πονηρέ δούλε. Γνώριζες ότι εγώ είμαι άνθρωπος αυστηρός, που παίρνω ό,τι δεν κατέθεσα, και θερίζω ό,τι δεν έσπειρα· γιατί, λοιπόν, δεν έδωσες τα χρήματά μου στην τράπεζα, ώστε, όταν έλθω, να τα εισπράξω με τον τόκο; Και είπε σε αυτούς που παρίσταντο: Πάρτε από αυτόν τη μνα και δώστε την σε εκείνον που έχει τις δέκα μνες. Και του είπαν:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες