φησὶ γὰρ οὕτω Λουκᾶς ἐν τῷ καθ᾽ ἑαυτὸν εὐαγγελίῳ· «ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰπών· ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην, ἐν ᾗ εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ᾽ ὃν οὐδεῖς πώποτε ἀνθρώπων ἐκάθισε· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.» εὑρήσεις οὖν τὸν μὲν Ματθαῖον πανταχοῦ δύο ὀνομάζοντα, τὸν δὲ Λουκᾶν εἰς ἓν τὰ δύο ἀνακεφαλαιοῦντα. οἷον καὶ ἐπὶ τῶν τυφλῶν ὁ Ματθαῖος πάλιν δύο ὀνομάζει εἰπών· «καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὸς Δαυίδ.» ὁ δὲ Λουκᾶς τοὺς δύο εἰς ἕνα ἀνακεφαλαιούμενός φησιν· «ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν εἰς Ἰεριχὼ τυφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν. ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου ἐπυνθάνετο τί ἂν εἴη τοῦτο. ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται. καὶ ἐβόησε λέγων· Ἰησοῦ υἱὲ Δαυίδ, ἐλέησόν με.» ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν δαιμονιζομένων εὑρήσεις τὸν μὲν Ματθαῖον δύο ὀνομάζοντα, τὸν δὲ Λουκᾶν ἀκριβεστέρᾳ τῇ διανοίᾳ εὐσεβῶς ἀντὶ τῶν δύο ἕνα εἰρηκότα. φησὶν οὖν ὁ Ματθαῖος περὶ τῶν δύο οὕτω· «καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν.» Λουκᾶς δὲ τοὺς δύο εἰς ἕνα γράφων ἔλεγεν· «ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν.»
Μετάφραση
Διότι έτσι λέει ο Λουκάς στο Ευαγγέλιό του: «Απέστειλε δύο από τους μαθητές του, λέγοντας: Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό, στο οποίο, καθώς θα εισέρχεστε, θα βρείτε ένα πουλάρι δεμένο, πάνω στο οποίο κανένας άνθρωπος δεν κάθισε ποτέ· λύστε το και φέρτε το σε εμένα». Θα διαπιστώσεις, λοιπόν, ότι ο μεν Ματθαίος παντού αναφέρει δύο, ενώ ο Λουκάς ανακεφαλαιώνει τα δύο σε ένα. Όπως, για παράδειγμα, και στην περίπτωση των τυφλών, ο Ματθαίος πάλι αναφέρει δύο, λέγοντας: «Και καθώς ο Ιησούς αναχωρούσε από εκεί, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί κράζοντας και λέγοντας: Ελέησόν μας, υιέ Δαυίδ». Ο δε Λουκάς, ανακεφαλαιώνοντας τους δύο σε έναν, λέει: «Και συνέβη, ενώ αυτός πλησίαζε στην Ιεριχώ, να κάθεται κάποιος τυφλός στην άκρη του δρόμου ζητιανεύοντας. Και ακούγοντας τον όχλο να διέρχεται, ρωτούσε τι συμβαίνει. Του ανήγγειλαν δε ότι περνάει ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Και φώναξε λέγοντας: Ιησού, υιέ Δαυίδ, ελέησέ με». Ομοίως και στην περίπτωση των δαιμονιζομένων, θα διαπιστώσεις ότι ο μεν Ματθαίος αναφέρει δύο, ενώ ο Λουκάς, με ακριβέστερη σκέψη, ευσεβώς ανέφερε έναν αντί για δύο. Λέει, λοιπόν, ο Ματθαίος για τους δύο τα εξής: «Και όταν αυτός ήλθε στο απέναντι μέρος, στη χώρα των Γεργεσηνών, τον συνάντησαν δύο δαιμονιζόμενοι που έβγαιναν από τα μνήματα, πάρα πολύ άγριοι». Ο δε Λουκάς, καταγράφοντας τους δύο ως έναν, έλεγε: «Και όταν αυτός βγήκε στη στεριά, τον συνάντησε κάποιος άνδρας από την πόλη, ο οποίος είχε δαιμόνια εδώ και πολλά χρόνια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες