Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:30

Διότι έτσι λέει ο Λουκάς στο Ευαγγέλιό του: «Απέστειλε δύο από τους μαθητές του, λέγοντας: Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό, στο οποίο, καθώς θα εισέρχεστε, θα βρείτε ένα πουλάρι δεμένο, πάνω στο οποίο κανένας άνθρωπος δεν κάθισε ποτέ· λύστε το και φέρτε το σε εμένα». Θα διαπιστώσεις, λοιπόν, ότι ο μεν Ματθαίος παντού αναφέρει δύο, ενώ ο Λουκάς ανακεφαλαιώνει τα δύο σε ένα. Όπως, για παράδειγμα, και στην περίπτωση των τυφλών, ο Ματθαίος πάλι αναφέρει δύο, λέγοντας: «Και καθώς ο Ιησούς αναχωρούσε από εκεί, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί κράζοντας και λέγοντας: Ελέησόν μας, υιέ Δαυίδ». Ο δε Λουκάς, ανακεφαλαιώνοντας τους δύο σε έναν, λέει: «Και συνέβη, ενώ αυτός πλησίαζε στην Ιεριχώ, να κάθεται κάποιος τυφλός στην άκρη του δρόμου ζητιανεύοντας. Και ακούγοντας τον όχλο να διέρχεται, ρωτούσε τι συμβαίνει. Του ανήγγειλαν δε ότι περνάει ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Και φώναξε λέγοντας: Ιησού, υιέ Δαυίδ, ελέησέ με». Ομοίως και στην περίπτωση των δαιμονιζομένων, θα διαπιστώσεις ότι ο μεν Ματθαίος αναφέρει δύο, ενώ ο Λουκάς, με ακριβέστερη σκέψη, ευσεβώς ανέφερε έναν αντί για δύο. Λέει, λοιπόν, ο Ματθαίος για τους δύο τα εξής: «Και όταν αυτός ήλθε στο απέναντι μέρος, στη χώρα των Γεργεσηνών, τον συνάντησαν δύο δαιμονιζόμενοι που έβγαιναν από τα μνήματα, πάρα πολύ άγριοι». Ο δε Λουκάς, καταγράφοντας τους δύο ως έναν, έλεγε: «Και όταν αυτός βγήκε στη στεριά, τον συνάντησε κάποιος άνδρας από την πόλη, ο οποίος είχε δαιμόνια εδώ και πολλά χρόνια».

Όταν ο Ιησούς τους έλεγε: «Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό»· διότι τους απέστειλε σε όλη την οικουμένη των εθνών, επειδή μέχρι τότε ήταν αντίθετοι προς την πιστή εκκλησία που προερχόταν από τον λαό. Διότι στον κατάλληλο καιρό τους απέστειλε «στο απέναντι χωριό» των εθνών· επειδή ήταν έτοιμο να δεχθεί τους προαναφερθέντες δύο χορούς των αποστόλων και των προφητών. «Και να φέρετε προς αυτόν το πουλάρι», τα οποία είναι τα έθνη, για να επιβιβαστεί και να βασιλεύσει σε αυτά, όπως λέει ο ψαλμωδός: «Εβασίλευσε ο Θεός επί των εθνών, ο Κύριος κάθεται επί του αγίου θρόνου του». «Πάνω στο οποίο κανένας άνθρωπος δεν έχει καθίσει ποτέ»· διότι ούτε Θεό είχαν να τα επιβαίνει και να βασιλεύει σε αυτά, ούτε νόμο ούτε προφήτες. «Αφού το λύσετε», λέει, «φέρτε το σε μένα»· διότι οι απόστολοι έλυσαν τα έθνη από το σκοτάδι, δηλαδή από την άγνοια του Θεού, από την πλάνη, από την αμαρτία, από τη δουλεία του αλλοτρίου, από «την εξουσία του σκότους», «του άρχοντα αυτού του αιώνα». Και τα οδήγησαν προς τον Κτίστη και Δημιουργό τους, τον Κύριο.

Και βέβαια, αυτοί οι άθλιοι και εδώ, σε αυτόν τον κόσμο εννοώ, κατασφάχτηκαν από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, ενώ διατηρούνταν και φυλάσσονταν για την εκεί σφαγή. «Και συνέβη, καθώς πλησίασε στη Βηθφαγή και τη Βηθανία, προς το όρος που ονομάζεται των Ελαιών, απέστειλε δύο από τους μαθητές του, λέγοντας: Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό, στο οποίο μπαίνοντας, θα βρείτε ένα πουλάρι δεμένο, πάνω στο οποίο κανένας άνθρωπος δεν κάθισε ποτέ· λύστε το και φέρτε το, και εάν κάποιος σας ρωτήσει: Γιατί το λύνετε; έτσι θα του πείτε, ότι ο Κύριος το χρειάζεται. Αφού αναχώρησαν λοιπόν οι απεσταλμένοι, τα βρήκαν καθώς τους είχε πει. Και ενώ έλυναν το πουλάρι, οι κύριοί του τους είπαν: Γιατί λύνετε το πουλάρι; Εκείνοι δε απάντησαν: Ο Κύριος το χρειάζεται».