Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:33

Αφού πορεύθηκαν, λοιπόν, οι μαθητές έλυσαν τον πώλο. Διότι έργο των μαθητών είναι να λύσουν τον πώλο αυτόν, και μάλιστα μαθητών που μπορούν να πράττουν τα όσα λέγει ο διδάσκαλος. Επειδή πολλοί, αν και φαίνονται να είναι μαθητές του Ιησού, όχι μόνο δεν πράττουν τα όσα λέγονται από αυτόν, αλλά και επιβουλεύονται τον διδάσκαλο, όπως ο τρισάθλιος και προδότης Ιούδας. Πόσο μεγάλος είναι αυτός ο πώλος, αγαπητοί μου, ώστε να μην έχει έναν κύριο αλλά πολλούς; Διότι οι κύριοι του πώλου είπαν προς τους μαθητές: «Γιατί λύνετε τον πώλο;». Άραγε, εάν ο πώλος αυτός ήταν υλικός, δεν θα αρκούσε να παρακάθεται δίπλα του ένας μόνο κύριος; Τώρα όμως, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, οι κύριοί του είναι πολλοί. Διότι λέγει: «Είπαν οι κύριοί του προς τους μαθητές: γιατί λύνετε τον πώλο;». Διότι ίσως τους πουν: «Δεν βλέπετε πόσοι παρακαθόμαστε δίπλα του; Πώς είναι δεμένος; Πώς τον έχουμε παραδομένο έρμαιο στα χέρια μας; Γιατί αποσπάτε από εμάς την εργασία μας; Γιατί ματαιώνετε την προσδοκία μας; Μόνο αυτός μας έχει απομείνει πλέον, και από αυτόν θέλετε να μας απομακρύνετε; Εάν αυτός λυθεί από τα δεσμά του, εμείς θα δεθούμε στη θέση του· διότι με την απελευθέρωση αυτού, εμείς καταδικαζόμαστε». Φοβούνταν, επομένως, οι αλιτήριοι δαίμονες βλέποντας να λύνεται ο πώλος. Ταράσσονταν μέσα τους οι αντικείμενες δυνάμεις, οι οποίες μας είχαν αιχμαλωτίσει.

Αναμφίβολα, και τότε πάλι ο αντίδικός μας διάβολος, βλέποντας τα όσα κατορθώνονταν για το ανθρώπινο γένος, φθόνησε όπως συνήθιζε. Διότι, νομίζοντας ότι ο Κύριος ήταν ένας από τους κοινούς ανθρώπους, υποκινεί τον Ηρώδη να αναζητήσει τον νεογέννητο αληθινό βασιλιά, ώστε να τον εξολοθρεύσει. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του παμμιάρου και παγκακίστου, άλλωστε, είναι να καταστρέφει και να φονεύει· ενώ χαρακτηριστικό του Ιησού είναι να σώζει και να διαφυλάσσει. Διότι σπλαγχνίζεται τα δικά του δημιουργήματα, επειδή «τα πάντα έγιναν δι' αυτού». Ας αναζητήσουμε, λοιπόν, τον αληθινό βασιλιά, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Ας εξετάσουμε τους εαυτούς μας, εάν έχουν λυθεί τα δεσμά μας. Και εάν είναι λυμένα, ας προοδεύσουμε προς το καλύτερο. Εάν όμως δεν έχουν λυθεί ακόμη τα δεσμά σου, παράδωσε τον εαυτό σου στους μαθητές του Ιησού. Έχε θάρρος, διότι είναι παρόντες και τώρα εκείνοι που μας λύνουν, έχοντας λάβει αυτή την εξουσία από τον Σωτήρα, ότι «ό,τι δέσετε πάνω στη γη, θα είναι δεμένο στους ουρανούς, και ό,τι λύσετε πάνω στη γη, θα είναι λυμένο στους ουρανούς». Και πάλι: «Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, τους έχουν συγχωρεθεί». «Μακάριοι», λοιπόν, «εκείνοι των οποίων συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες και των οποίων σκεπάστηκαν οι ανομίες». Είπαν, λοιπόν, οι κύριοι του πώλου προς τους μαθητές: «Γιατί λύνετε τον πώλο;» Και εκείνοι αποκρίθηκαν και είπαν: «Διότι ο Κύριος τον έχει ανάγκη». Βλέπεις τη σοφή απάντηση των μαθητών.

Και ποια είναι η λύση του πώλου; Οπωσδήποτε η ελευθερία από την ειδωλολατρία, και η κατάργηση των ειδωλολατρικών αιμάτων, την οποία σήμανε και το άγγιγμα της αιμορροούσας γυναίκας. Ποιοι είναι αυτοί που γόγγυσαν για τη λύση του πώλου, λέγοντας: Γιατί λύνετε τον δεμένο πώλο;

Και βέβαια, αυτοί οι άθλιοι και εδώ, σε αυτόν τον κόσμο εννοώ, κατασφάχτηκαν από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, ενώ διατηρούνταν και φυλάσσονταν για την εκεί σφαγή. «Και συνέβη, καθώς πλησίασε στη Βηθφαγή και τη Βηθανία, προς το όρος που ονομάζεται των Ελαιών, απέστειλε δύο από τους μαθητές του, λέγοντας: Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό, στο οποίο μπαίνοντας, θα βρείτε ένα πουλάρι δεμένο, πάνω στο οποίο κανένας άνθρωπος δεν κάθισε ποτέ· λύστε το και φέρτε το, και εάν κάποιος σας ρωτήσει: Γιατί το λύνετε; έτσι θα του πείτε, ότι ο Κύριος το χρειάζεται. Αφού αναχώρησαν λοιπόν οι απεσταλμένοι, τα βρήκαν καθώς τους είχε πει. Και ενώ έλυναν το πουλάρι, οι κύριοί του τους είπαν: Γιατί λύνετε το πουλάρι; Εκείνοι δε απάντησαν: Ο Κύριος το χρειάζεται».