ἀμέλει καὶ τότε πάλιν ὁ ἀντίδικος ἡμῶν διάβολος ὁρῶν τὰ κατορθούμενα τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει συνήθως ἐφθόνησε. νομίσας γὰρ ἕνα τῶν πάντων εἶναι τὸν κύριον παρασκευάζει τὸν Ἡρώδην ζητῆσαι τὸν τεχθέντα ἀληθινὸν βασιλέα, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσῃ. ἴδιον γάρ ἐστι τοῦ παμμιάρου καὶ παγκακίστου τὸ ἀπολλύειν καὶ ἀποκτένειν· τοῦ δὲ Ἰησοῦ ἴδιόν ἐστι τὸ σῴζειν καὶ τὸ περιποιεῖσθαι. φείδεται γὰρ τῶν ἑαυτοῦ κτισμάτων, ἐπειδὴ καὶ «πάντα δι᾽ αὐτοῦ ἐγένετο.» ἐπιζητήσωμεν τοιγαροῦν τὸν ἀληθινὸν βασιλέα, τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν χριστόν. ἐξετάσωμεν ἑαυτούς, εἰ ἐλύθησαν ἡμῶν οἱ δεσμοί. καὶ εἰ λελυμένοι εἰσί, προκόψωμεν ἐπὶ τὰ βελτίω. εἰ δὲ μήπω λέλυνταί σοι οἱ δεσμοί, ἐπίδος σεαυτὸν τοῖς μαθηταῖς τοῦ Ἰησοῦ. θάρσει γάρ· πάρεισι καὶ νῦν οἱ λύοντες ἡμᾶς. ἐξουσίαν ταύτην εἰληφότες παρὰ τοῦ σωτῆρος, ὅτι «ὃ ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.» καὶ πάλιν· «ἐάν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφέωνται αὐτοῖς.» «μακάριοι» τοιγαροῦν «ὧν ἀφέθησαν αἱ ἁμαρτίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἀνομίαι.» Εἶπον οὖν οἱ κύριοι τοῦ πώλου πρὸς τοὺς μαθητάς· «τί λύετε τὸν πῶλον;» οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον, «ὅτι ὁ κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.» ὁρᾷς τῶν μαθητῶν τὴν σοφὴν ἀπόκρισιν.
Μετάφραση
Αναμφίβολα, και τότε πάλι ο αντίδικός μας διάβολος, βλέποντας τα όσα κατορθώνονταν για το ανθρώπινο γένος, φθόνησε όπως συνήθιζε. Διότι, νομίζοντας ότι ο Κύριος ήταν ένας από τους κοινούς ανθρώπους, υποκινεί τον Ηρώδη να αναζητήσει τον νεογέννητο αληθινό βασιλιά, ώστε να τον εξολοθρεύσει. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του παμμιάρου και παγκακίστου, άλλωστε, είναι να καταστρέφει και να φονεύει· ενώ χαρακτηριστικό του Ιησού είναι να σώζει και να διαφυλάσσει. Διότι σπλαγχνίζεται τα δικά του δημιουργήματα, επειδή «τα πάντα έγιναν δι' αυτού». Ας αναζητήσουμε, λοιπόν, τον αληθινό βασιλιά, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Ας εξετάσουμε τους εαυτούς μας, εάν έχουν λυθεί τα δεσμά μας. Και εάν είναι λυμένα, ας προοδεύσουμε προς το καλύτερο. Εάν όμως δεν έχουν λυθεί ακόμη τα δεσμά σου, παράδωσε τον εαυτό σου στους μαθητές του Ιησού. Έχε θάρρος, διότι είναι παρόντες και τώρα εκείνοι που μας λύνουν, έχοντας λάβει αυτή την εξουσία από τον Σωτήρα, ότι «ό,τι δέσετε πάνω στη γη, θα είναι δεμένο στους ουρανούς, και ό,τι λύσετε πάνω στη γη, θα είναι λυμένο στους ουρανούς». Και πάλι: «Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, τους έχουν συγχωρεθεί». «Μακάριοι», λοιπόν, «εκείνοι των οποίων συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες και των οποίων σκεπάστηκαν οι ανομίες». Είπαν, λοιπόν, οι κύριοι του πώλου προς τους μαθητές: «Γιατί λύνετε τον πώλο;» Και εκείνοι αποκρίθηκαν και είπαν: «Διότι ο Κύριος τον έχει ανάγκη». Βλέπεις τη σοφή απάντηση των μαθητών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες