Ἕτερος δὲ εὐαγγελιστὴς, καὶ παῖδας ἔφη βαΐα φοινίκων ἀνατείνοντας προτρέχειν αὐτοῦ, καὶ ὁμοῦ τοῖς μαθηταῖς δοξολογεῖν· ἵνα καὶ δι᾽ αὐτῶν τὸν νέον καὶ ἐξ ἐθνῶν λαὸν, ὥσπερ ἐν πίνακι γεγραμμένον ἴδωμεν· γέγραπται γάρ· «Καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος αἰνέσει τὸν Κύριον.»—(I f. 106 b) Τὸν τῆς κολάσεως δηλονότι, τὸν ἐξώτερον σκότον, τὸν ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ· οὖτος τῶν ἀφιλοικτιρμόνων ὁ κλῆρος. <Πορευομένου δὲ αὐτοῦ, κ.τ.λ.> (A f. 260) Ἀνῄει μὲν εἰς Ἱεροσόλυμα Χριστὸς, τὸν ὑπὲρ τῆς ἁπάντων σωτηρίας καὶ ζωῆς ἀνατλῆναι σταυρόν· ἐπεκάθισέ τε τῷ πώλῳ· προσυπήντων δὲ τῶν Ἰουδαίων οἱ δῆμοι, καὶ παῖδες ἄνηβοι σὺν αὐτοῖς, καὶ πολλαῖς αὐτὸν εὐφημίαις καὶ κρότοις ἠπείγοντο στεφανοῦν· οἱ μὲν γὰρ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὀδῷ τὰ ἱμάτια ἑαυτῶν, οἱ δὲ βραχεῖαν ἔτι κομιδῇ τὴν ἡλικίαν ἔχοντες, τὰ κάλυντρα τῶν φοινίκων ἀνατείνοντες ὑψοῦ, ᾠδὴν ἐποιοῦντο Χριστὸν, λέγοντες· Εἰρήνη ἐν οὐρανῷ· οὐκέτι τοῦ Θεοῦ ἡμῖν ἐκπεπολεμωμένου, ἀλλ᾽ ἐν τῇ χώρᾳ ἡμῶν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ περιπατοῦντος, καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ τῶν ἀγγέλων δοξαζομένου· ὁ γὰρ ἄνω βασιλεὺς κατέβη κάτω, καὶ μίαν ὑπακοὴν πεποίηκεν. <Καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπον, κ.τ.
Μετάφραση
Άλλος δε ευαγγελιστής ανέφερε ότι και παιδιά, υψώνοντας βαΐα φοινίκων, έτρεχαν μπροστά του και τον δοξολογούσαν μαζί με τους μαθητές, ώστε και μέσω αυτών να δούμε τον νέο λαό που προέρχεται από τα έθνη, σαν να είναι ζωγραφισμένος σε πίνακα. Διότι έχει γραφτεί: «Και ο λαός που δημιουργείται θα αινέσει τον Κύριο.» —(I f. 106 b) Της κολάσεως δηλαδή, το εξώτερο σκοτάδι, το οποίο είναι ετοιμασμένο για τον διάβολο και τους αγγέλους του· αυτός είναι ο κλήρος των άσπλαχνων. <Και ενώ αυτός πορευόταν, κ.τ.λ.> (A f. 260) Ο Χριστός ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα, για να υπομείνει τον σταυρό υπέρ της σωτηρίας και της ζωής όλων· και κάθισε πάνω στο πουλάρι. Τα πλήθη των Ιουδαίων τον προϋπαντούσαν, και μαζί τους ανήλικα παιδιά, και έσπευδαν να τον στεφανώσουν με πολλές επευφημίες και χειροκροτήματα. Διότι άλλοι μεν έστρωναν στον δρόμο τα ενδύματά τους, άλλοι δε, που είχαν ακόμη πολύ μικρή ηλικία, υψώνοντας ψηλά τα κλαδιά των φοινίκων, έψαλλαν ωδή στον Χριστό, λέγοντας: Ειρήνη στον ουρανό· επειδή ο Θεός δεν είναι πλέον σε πόλεμο μαζί μας, αλλά περπατά στη χώρα ημών των εχθρών του, και για τον λόγο αυτό δοξάζεται από τους αγγέλους· διότι ο άνω Βασιλιάς κατέβηκε κάτω, και δημιούργησε μία υπακοή. <Και μερικοί από τους Φαρισαίους μέσα από το πλήθος είπαν, κ.τ.λ.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες