Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19:43

Στη συνέχεια προστίθεται: «και θα σε κυκλώσω όπως ο Δαβίδ»· διότι, όπως ακριβώς κάποτε ο Δαβίδ έστησε στρατόπεδο γύρω σου και σε κύκλωσε, ω Ιερουσαλήμ, όταν ήσουν πόλη αλλοφύλων, έτσι και εγώ, ο Κύριος που τα λέω αυτά, τώρα θα σε «κυκλώσω», όπως τότε ο Δαβίδ, «και θα στήσω γύρω σου χαράκωμα»· διότι και τώρα έχεις γίνει κατοικία αλλοφύλων, επειδή γέμισες από κακούς άρχοντες και από «το στεφάνι της ύβρεως». Αυτά εκπληρώθηκαν έπειτα από τα όσα αποτόλμησαν οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ εναντίον του Σωτήρα μας, σύμφωνα με τα οποία και ο ίδιος ο Σωτήρας καταγράφεται να έχει πει, θρηνώντας κάποτε την Ιερουσαλήμ: «Αν αναγνώριζες και εσύ τα όσα φέρνουν την ειρήνη σου, διότι θα έρθουν ημέρες για εσένα και οι εχθροί σου θα στήσουν χαράκωμα γύρω σου και θα σε κυκλώσουν», «και θα σε ισοπεδώσουν». Σε αυτά προσθέτει: «και θα γίνει», λέει, «σαν τη σκόνη από τον τροχό ο πλούτος των ασεβών που βρίσκονται σε αυτήν και σαν χνούδι που παρασύρεται», και όλα αυτά θα γίνουν «σε μια στιγμή χρόνου», «και θα συμβεί σαν μια στιγμή, αμέσως, από τον Κύριο Σαβαώθ»· διότι δεν θα προέλθει από ανθρώπους, λέει, αλλά από τον ίδιο τον Θεό θα γίνει η εναντίον τους «επίσκεψη, με βροντή και σεισμό και φωνή μεγάλη, καταιγίδα που παρασύρει και φλόγα φωτιάς που καταβροχθίζει». Με αυτά υπονόησε ότι πράγματι «η πόλη θα καεί από φωτιά» άνωθεν από τον Θεό, όταν επέλθει εναντίον της «βροντή και σεισμός» και «καταιγίδα». Αυτά λοιπόν αφορούν την Ιερουσαλήμ.

Όλα αυτά τα εξυφαίνουν για τους εαυτούς τους μέσα από τον δικό τους ιστό, μιμούμενοι την αράχνη και τρέχοντας προς την πονηρία και γινόμενοι ταχείς στο να χύνουν αναίτιο αίμα, σύμφωνα με τους λοιπούς ερμηνευτές. Γι' αυτό και πιο πάνω λεγόταν προς τους ίδιους: «Διότι τα χέρια σας είναι μολυσμένα με αίμα και τα δάχτυλά σας με αμαρτίες, τα δε χείλη σας μίλησαν ανομία, και η γλώσσα σας μελετά την αδικία», αλλά και «σύντριμμα και ταλαιπωρία», λέει, «υπάρχει στους δρόμους τους, και δρόμο ειρήνης δεν γνώρισαν». Γι' αυτό και τους θρήνησε ο Σωτήρας λέγοντας προς την Ιερουσαλήμ: «Εάν γνώριζες και εσύ εκείνα που φέρνουν την ειρήνη σου. Διότι θα έλθουν ημέρες για σένα και οι εχθροί σου θα σε περιβάλουν με χαράκωμα και θα σε κυκλώσουν και θα ισοπεδώσουν εσένα και τα τέκνα σου». «Δεν γνώρισαν», λοιπόν, «δρόμο ειρήνης», αλλά ούτε και «κρίση βρέθηκε στους δρόμους τους», παρά μόνον κάθε ακρισία και αδικία, και όλα «τα μονοπάτια τους είναι διεστραμμένα, και δεν γνωρίζουν ειρήνη»· διότι δεν αποδέχθηκαν τον πρύτανη της ειρήνης, για τον οποίο έχει λεχθεί: «διότι αυτός είναι η ειρήνη μας».

Αυτά, λοιπόν, συνέβησαν με αυτόν τον τρόπο κατά το δεύτερο έτος της βασιλείας του Ουεσπασιανού, σύμφωνα με τις προγνωστικές προρρήσεις του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ο οποίος, με θεία δύναμη, τα προείδε σαν να ήταν ήδη παρόντα, και δάκρυσε και θρήνησε γι' αυτά, σύμφωνα με τη γραφή των ιερών ευαγγελιστών, οι οποίοι και παρέθεσαν τις ίδιες τις λέξεις Του. Άλλοτε μεν λέγοντας προς την ίδια την Ιερουσαλήμ: «Αν γνώριζες και εσύ, έστω και κατά την ημέρα αυτή, εκείνα που συντελούν στην ειρήνη σου· τώρα όμως αποκρύφτηκαν από τα μάτια σου. Διότι θα έλθουν ημέρες εναντίον σου, κατά τις οποίες οι εχθροί σου θα σε περιβάλουν με χαρακώματα, και θα σε περικυκλώσουν, και θα σε πολιορκήσουν από παντού, και θα ισοπεδώσουν εσένα και τα τέκνα σου», άλλοτε δε αναφερόμενος στον λαό: «Διότι θα υπάρξει μεγάλη θλίψη επάνω στη γη και οργή στον λαό τούτο· και θα πέσουν από στόμα μαχαίρας και θα οδηγηθούν αιχμάλωτοι σε όλα τα έθνη· και η Ιερουσαλήμ θα καταπατείται από τα έθνη, μέχρις ότου εκπληρωθούν οι καιροί των εθνών». Και πάλι: «Όταν δε δείτε την Ιερουσαλήμ να περικυκλώνεται από στρατόπεδα, τότε να γνωρίζετε ότι πλησίασε η ερήμωσή της». Εάν, λοιπόν, συγκρίνει κανείς τα λόγια του Σωτήρος ημών με τις λοιπές ιστορικές διηγήσεις του συγγραφέα περί ολόκληρου του πολέμου, πώς είναι δυνατόν να μην εκπλαγεί, ομολογώντας ότι η πρόγνωση και συγχρόνως η πρόρρηση του Σωτήρος ημών είναι αληθώς θεία και υπερφυώς παράδοξη;

Τα μεν προηγούμενα προφητεύονταν για τον ναό, τα δε προκείμενα για την ίδια την πόλη, την οποία οι Ιουδαίοι ονόμαζαν «πόλη του Θεού» εξαιτίας του ναού του Θεού που είχε ιδρυθεί σε αυτήν. Θρηνεί, λοιπόν, ο Φιλάνθρωπος ολόκληρη την πόλη, όχι επειδή λυπάται τόσο τα οικοδομήματα ούτε το ίδιο το έδαφος, όσο τις ψυχές των παλαιών κατοίκων και την απώλειά τους, αλλά παρουσιάζει και τα αίτια της ερήμωσής τους λέγοντας: «Αν γνώριζες και εσύ σε αυτήν την ημέρα όσα οδηγούν στην ειρήνη σου». Και υποδηλώνει τη δική Του παρουσία, η οποία πραγματοποιήθηκε για την ειρήνη ολόκληρου του κόσμου. Διότι Αυτός ήταν για τον οποίο έχει ειπωθεί: «Στις ημέρες του θα ανατείλει δικαιοσύνη και πλήθος ειρήνης». Και είχε έλθει ακριβώς για αυτόν τον σκοπό, για να κηρύξει «ειρήνη σε όσους βρίσκονται κοντά και σε όσους βρίσκονται μακριά», ενώ σε εκείνους που Τον αποδέχονται λέει: «Ειρήνη αφήνω σε εσάς, την ειρήνη τη δική μου δίνω σε εσάς», την οποία ειρήνη αποδέχτηκαν τα έθνη σε όλη την οικουμένη που πίστεψαν σε Αυτόν. Ο δε λαός της περιτομής, επειδή δεν πίστεψε σε Αυτόν, δεν γνώρισε όσα συντελούσαν στην ειρήνη του. Γι' αυτό προσθέτει: «Τώρα όμως κρύφτηκαν από τα μάτια σου, διότι θα έρθουν ημέρες για εσένα και θα σε περικυκλώσουν οι εχθροί σου». [ ] Επομένως, όσα επρόκειτο να τους βρουν λίγο αργότερα κατά την πολιορκία εναντίον τους, λόγω του ότι δεν αποδέχτηκαν την ειρήνη που τους είχε προαναγγελθεί, κρύφτηκαν από τα μάτια τους.

Εκείνοι μεν λοιπόν ⟨τα όσα επρόκειτο να τους συμβούν μετά από αυτά⟩ δεν τα προείδαν, αυτός όμως μέσα από την προφητεία τα προαναγγέλλει σαφέστατα, έχοντας προσημάνει την πολιορκία από τους Ρωμαίους που τους κατέλαβε· ⟨«διότι θα έρθουν ημέρες εναντίον σου», επειδή δεν γνώρισες όσα οδηγούν στην ειρήνη σου. Γι' αυτήν ακριβώς την αιτία «θα έρθουν ημέρες εναντίον σου και οι εχθροί σου θα σε περιβάλουν, και θα σε περικυκλώσουν, και θα σε αποκλείσουν από παντού, και θα ισοπεδώσουν εσένα και τα τέκνα σου μέσα σε εσένα»,⟩ περιγράφοντας ⟨δε μέσα από αυτά⟩ τον τρόπο του πολέμου που θα διεξαγόταν εναντίον τους. Το πώς δε αυτά έφτασαν στην εκπλήρωσή τους, μπορεί κανείς να το αναγνώσει από το σύγγραμμα του Ιωσήπου, ο οποίος, όντας Ιουδαίος και καταγόμενος από την ιουδαϊκή φυλή τους, συγκαταλεγόμενος μεταξύ των επισήμων και επιφανών του έθνους, εξιστόρησε το κάθε τι που συνέβη κατά τους χρόνους της πολιορκίας, παρουσιάζοντας τα γεγονότα σε απόλυτη συμφωνία με τις προκείμενες προφητείες. [ ] . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Μέσα από τα προαναφερθέντα δίνει τα σημεία του καιρού της παντελούς ερήμωσης του τόπου, ⟨τα οποία μάλιστα παρουσιάζει λέγοντας: «όταν δε δείτε την Ιερουσαλήμ να περικυκλώνεται από στρατόπεδα, τότε να γνωρίζετε ότι πλησίασε η ερήμωσή της»⟩.

Διότι οι άνθρωποι δεν τα λένε αυτά για να μου κάνουν χάρη, αλλά επειδή πείθονται από όλα τα θαύματα που είδαν, και αναγκασμένοι προσφέρουν αυτή τη δοξολογία. «Και καθώς πλησίασε, βλέποντας την πόλη, έκλαψε γι' αυτήν, λέγοντας: Αν γνώριζες και συ, έστω και σε τούτη την ημέρα σου, εκείνα που φέρνουν την ειρήνη σου. Τώρα όμως κρύφτηκαν από τα μάτια σου. Διότι θα έρθουν ημέρες για σένα, και οι εχθροί σου θα σε περιβάλουν με χαράκωμα, και θα σε περικυκλώσουν, και θα σε στενοχωρήσουν από παντού, και θα ισοπεδώσουν εσένα και τα τέκνα σου μέσα σε σένα, και δεν θα αφήσουν μέσα σου λίθο επί λίθου, επειδή δεν αναγνώρισες τον καιρό της επισκοπής σου». Κλαίει για την πόλη ως φιλάνθρωπος, διότι δεν ήθελε να καταστρέψει όσους βρίσκονταν σε αυτήν εξαιτίας του τολμήματός τους εναντίον του. Δείχνει λοιπόν τα σπλάχνα του ελέους του μέσα από το κλάμα. Διότι το γεγονός ότι τους σπλαχνιζόταν, και όχι μόνο πριν από τον σταυρό, αλλά και μετά τον σταυρό, και ότι διψούσε για την επιστροφή τους, είναι φανερό από το ότι μετά από τόσα χρόνια, αφού πέρασαν τριανταπέντε έτη, τους παρέδωσε στους Ρωμαίους. Εξάλλου, για κανέναν άλλο λόγο δεν ανέβαλλε την τιμωρία, παρά μόνο από την επιθυμία του για την επιστροφή τους. Κλαίει λοιπόν για την αναισθησία της Ιερουσαλήμ, και λέει: Αν γνώριζες και συ έστω και σε τούτη την ημέρα όσα φέρνουν την ειρήνη σου, δηλαδή, αν γνώριζες τώρα όσα σε συμφέρουν, και επιφέρουν ειρήνη και ανάπαυση, τα οποία είναι η πίστη προς εμένα και η αποχή από την εναντίον μου επιβουλή.