Εἰσῆλθεν οὖν ὁ Χριστὸς εἰς τὸ ἱερὸν μετὰ παῤῥησίας ὡς Δεσπότης, καὶ τὴν ἐκβολὴν τῶν ῥηθέντων ἐποιήσατο, τήν τε κατὰ πάντων ἐξουσίαν ὡς Θεὸς, ἣν εἶχε, παραγυμνῶν, καὶ τῇ ἀναμαρτησίᾳ τεθαῤῥηκὼς, καὶ τοῦτο δὲ προδηλῶν τὴν ἐκβολὴν τῶν δι᾽ αἵματος θυσιῶν, ἅμα δὲ καὶ παιδεύων ἡμᾶς ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας παῤῥησιάζεσθαι.—(A f. 261 b) Ἔδει δὴ οὖν προσκυνῆσαι μᾶλλον αὐτῷ ὡς Θεῷ· οἱ δὲ τοῦτο μὲν οὐ πεπράχασιν· ἐζήτουν δὲ αὐτὸν ἀπολέσαι, ἀλλ᾽ οὐχ εὕρισκον· ὁ γὰρ λαὸς ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων, φορτικωτέραν τοῖς Γραμματεῦσι καὶ Φαρισαίοις καὶ ἅπασι τοῖς ἡγουμένοις τῶν Ἰουδαίων ἀποφαίνων τὴν κόλασιν, μήτε προσιεμένοις τὴν πίστιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἑτέροις ἐπισκήπτουσιν.
Μετάφραση
Εισήλθε λοιπόν ο Χριστός στο ιερό με παρρησία ως Δεσπότης, και εξεδίωξε αυτούς που αναφέρθηκαν, φανερώνοντας την εξουσία που είχε επί πάντων ως Θεός, έχοντας θάρρος χάρη στην αναμαρτησία του, και προδηλώνοντας με αυτό την κατάργηση των αιματηρών θυσιών, και ταυτόχρονα διδάσκοντάς μας να έχουμε παρρησία υπέρ της Εκκλησίας. — (A f. 261 b) Έπρεπε λοιπόν μάλλον να τον προσκυνήσουν ως Θεό· αυτοί όμως δεν το έπραξαν αυτό. Αντιθέτως, ζητούσαν να τον εξοντώσουν, αλλά δεν έβρισκαν τον τρόπο· διότι ο λαός κρεμόταν από τα χείλη του ακούγοντάς τον, καθιστώντας πιο βαριά την τιμωρία για τους Γραμματείς, τους Φαρισαίους και όλους τους άρχοντες των Ιουδαίων, επειδή όχι μόνο δεν αποδέχονταν την πίστη, αλλά την απαγόρευαν και στους άλλους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες