Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 2:17

Και ξαφνικά εμφανίστηκε μαζί με τον άγγελο ένα πλήθος ουράνιας στρατιάς, που υμνούσαν τον Θεό και έλεγαν: «Δόξα εν υψίστοις στον Θεό, και επί γης ειρήνη, ευδοκία στους ανθρώπους». Και όταν οι άγγελοι αναχώρησαν από αυτούς για τον ουρανό, οι βοσκοί είπαν μεταξύ τους: «Ας μεταβούμε, λοιπόν, μέχρι τη Βηθλεέμ και ας δούμε αυτό το γεγονός που συνέβη, το οποίο μας φανέρωσε ο Κύριος». Και ήλθαν βιαστικά, και βρήκαν τη Μαρία και τον Ιωσήφ, και το βρέφος να κείτεται στη φάτνη. Όταν το είδαν, έκαναν γνωστό τον λόγο που τους είχε ειπωθεί για το παιδί αυτό. Και όλοι όσοι άκουσαν, θαύμασαν για όσα τους ειπώθηκαν από τους βοσκούς». Αυτά μεν αναφέρει ο Λουκάς, αλλά και ο Ματθαίος, εξιστορώντας τα σχετικά με τη γέννηση του Σωτήρα μας, γράφει με τον ακόλουθο τρόπο: «Όταν γεννήθηκε ο Ιησούς στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας στις ημέρες του βασιλιά Ηρώδη, ιδού, έφτασαν μάγοι από την Ανατολή στην Ιερουσαλήμ λέγοντας: Πού είναι ο τεχθείς βασιλιάς των Ιουδαίων; Διότι είδαμε το άστρο του στην Ανατολή και ήλθαμε να τον προσκυνήσουμε. Όταν άκουσε αυτά ο βασιλιάς Ηρώδης ταράχθηκε, και όλη η Ιερουσαλήμ μαζί του. Και αφού συγκέντρωσε όλους τους αρχιερείς και τους γραμματείς του λαού, τους ρωτούσε να μάθει πού γεννιέται ο Χριστός.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά και άγγελοι, κατεβαίνοντας από τον ουρανό, αναφωνούσαν μελωδικά προς τον εν υψίστοις Θεό και ειρηνάρχη επί της γης για τη συμφιλίωση του Θεού με τους ανθρώπους μέσω της πατρικής ευδοκίας, και του απέδιδαν την οφειλόμενη δόξα ως στον δικό τους βασιλιά, και αποκάλυπταν ξεκάθαρα τον μέχρι τότε κρυμμένο βασιλιά, και τον ανήγγειλαν με βεβαιότητα στους γειτονικούς ποιμένες ως τον «μέγα ποιμένα των προβάτων». «Διότι γεννήθηκε», λέει, «για εσάς σήμερα σωτήρας, ο οποίος είναι ο Χριστός ο Κύριος στην πόλη του Δαβίδ. Και αυτό θα είναι το σημάδι για εσάς: θα βρείτε ένα βρέφος φασκιωμένο και ξαπλωμένο στη φάτνη». Ακούγοντάς το αυτό «οι ποιμένες είπαν μεταξύ τους: Ας πάμε, λοιπόν, μέχρι τη Βηθλεέμ και ας δούμε αυτό το γεγονός που μας έκανε γνωστό ο Κύριος. Και ήλθαν βιαστικά και βρήκαν τη Μαρία και τον Ιωσήφ και το βρέφος να είναι ξαπλωμένο στη φάτνη, και αφού το είδαν, το έκαναν γνωστό» στον λαό, «και επέστρεψαν δοξάζοντας τον Θεό για όλα όσα άκουσαν και είδαν, ακριβώς όπως τους είχε ειπωθεί».

Τι δηλώνει όμως ο ύμνος των αγγέλων; Βεβαίως την ευχαριστία των άνω ταγμάτων και τη χαρά τους, διότι ευεργετηθήκαμε εμείς οι επί της γης. Διότι λένε: «Δόξα στον Θεό, επειδή τώρα έγινε ειρήνη στη γη». Διότι προηγουμένως η ανθρώπινη φύση βρισκόταν σε έχθρα προς τον Θεό. Τώρα όμως συμφιλιώθηκε τόσο πολύ, ώστε και συνδέθηκε με τον Θεό, και ενώθηκε με αυτόν που σαρκώθηκε. Βλέπεις λοιπόν την ειρήνη του Θεού προς τον άνθρωπο; Και με άλλον τρόπο όμως μπορεί να νοηθεί: Ειρήνη είναι ο ίδιος ο Υιός του Θεού. Διότι, όπως λέει, «Εγώ είμαι η ειρήνη». Αυτή λοιπόν η ειρήνη, ο Υιός του Θεού, ήρθε στη γη, και «στους ανθρώπους ευδοκία», δηλαδή η επανάπαυση του Θεού, διότι ο Θεός τώρα επαναπαύθηκε και ευαρεστήθηκε στους ανθρώπους, Αυτός που προηγουμένως δεν ευδοκούσε ούτε ευαρεστούνταν στους ανθρώπους. «Και συνέβη, όταν οι άγγελοι απήλθαν από αυτούς στον ουρανό, οι άνθρωποι, οι ποιμένες, είπαν μεταξύ τους: Ας πάμε, λοιπόν, μέχρι τη Βηθλεέμ, για να δούμε αυτό το γεγονός που συνέβη, το οποίο ο Κύριος μας έκανε γνωστό. Και ήλθαν βιαστικά και βρήκαν τη Μαριάμ και τον Ιωσήφ, και το βρέφος να κείτεται στη φάτνη. Όταν δε το είδαν, έκαναν γνωστό τον λόγο που τους είχε ειπωθεί για το παιδί αυτό. Και όλοι όσοι άκουσαν, θαύμασαν για όσα τους ειπώθηκαν από τους ποιμένες.»