Οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ οὐρανόθεν ἄγγελοι καταπτάντες τῷ ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρηνάρχῃ διὰ πατρικῆς εὐδοκίας πρὸς ἀνθρώπους Θεοῦ καταλλαγὴν μελῳδικῶς ἀνεκραύγαζον, καὶ ὡς οἰκείῳ βασιλεῖ τὴν ὀφειλομένην φήμην ἀπένεμον, καὶ τὸν ἔτι λανθάνοντα βασιλέα τρανῶς ἀπεκάλυπτον, καὶ ὡς «ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν» τοῖς πλησιοχώροις ποιμέσιν ἀραρότως κατήγγελλον· «Ὅτι ἐτέχθη», φησίν, «ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος ἐν πόλει Δαβίδ. Καὶ τοῦτο ὑμῖν τὸ σημεῖον· εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον καὶ κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ». Τοῦτο δὲ «οἱ ποιμένες» ἀκούσαντες «εἶπον πρὸς ἀλλήλους· Διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἴδωμεν τὸ ῥῆμα τοῦτο, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν. Καὶ ἦλθον σπεύσαντες καὶ εὗρον τήν τε Μαρίαν καὶ τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ, καὶ ἰδόντες διεγνώρισαν» τῷ λαῷ, «καὶ ὑπέστρεψαν δοξάζοντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον, καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς».
Μετάφραση
Και όχι μόνο αυτό, αλλά και άγγελοι, κατεβαίνοντας από τον ουρανό, αναφωνούσαν μελωδικά προς τον εν υψίστοις Θεό και ειρηνάρχη επί της γης για τη συμφιλίωση του Θεού με τους ανθρώπους μέσω της πατρικής ευδοκίας, και του απέδιδαν την οφειλόμενη δόξα ως στον δικό τους βασιλιά, και αποκάλυπταν ξεκάθαρα τον μέχρι τότε κρυμμένο βασιλιά, και τον ανήγγειλαν με βεβαιότητα στους γειτονικούς ποιμένες ως τον «μέγα ποιμένα των προβάτων». «Διότι γεννήθηκε», λέει, «για εσάς σήμερα σωτήρας, ο οποίος είναι ο Χριστός ο Κύριος στην πόλη του Δαβίδ. Και αυτό θα είναι το σημάδι για εσάς: θα βρείτε ένα βρέφος φασκιωμένο και ξαπλωμένο στη φάτνη». Ακούγοντάς το αυτό «οι ποιμένες είπαν μεταξύ τους: Ας πάμε, λοιπόν, μέχρι τη Βηθλεέμ και ας δούμε αυτό το γεγονός που μας έκανε γνωστό ο Κύριος. Και ήλθαν βιαστικά και βρήκαν τη Μαρία και τον Ιωσήφ και το βρέφος να είναι ξαπλωμένο στη φάτνη, και αφού το είδαν, το έκαναν γνωστό» στον λαό, «και επέστρεψαν δοξάζοντας τον Θεό για όλα όσα άκουσαν και είδαν, ακριβώς όπως τους είχε ειπωθεί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες