Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 2:50

«Ιδού, εγώ και ο πατέρας σου σε αναζητούσαμε. Και εκείνος είπε: Γιατί με αναζητούσατε; Δεν γνωρίζατε ότι πρέπει να βρίσκομαι στον οίκο του Πατέρα μου; Και κατέβηκε στη Ναζαρέτ, και τους υποτασσόταν.» Άραγε ο Μονογενής του Θεού, ο Σωτήρας του κόσμου, ήταν κατώτερος και από τον Ιωσήφ και από τη Μαρία; Μακεδ. Όχι, μη γένοιτο! Ορθ. Έτσι, έστω και αν λέγεται ότι υποτάσσεται στον Πατέρα, δεν ελαττώνεται ως προς τη φύση· αλλά ως Υιός, αφού ευδόκησε να λάβει μορφή δούλου, δέχθηκε και την υποταγή της δουλικής μορφής. Διότι, ευρισκόμενος σε αυτήν, υποτάχθηκε και στη Μαρία. Μακεδ. Ο ίδιος αποκάλεσε τον Πατέρα Θεό του. Και πώς είναι δυνατόν να υπάρχει η ίδια φύση; Ορθ.

Ποια, λοιπόν, σημασία της υποταγής θα πουν ευλόγως ότι πρέπει να εννοούμε κυρίως για Αυτόν; Διότι διαπιστώθηκε ότι όλα όσα εξετάστηκαν απέχουν πολύ από το να νοούνται και να λέγονται κυριολεκτικά για τον Μονογενή Θεό. Εάν πάλι πρέπει να προσθέσουμε και εκείνο το είδος της υποταγής που αναφέρει το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, ότι δηλαδή ο Κύριος, όταν έφτασε στο δωδέκατο έτος της ηλικίας του, υποτασσόταν στους γονείς του, ούτε αυτό θα άρμοζε να λέγεται για τον προαιώνιο και αληθινό Υιό σε σχέση προς τον αληθινό Πατέρα Του. Διότι εκεί, Εκείνος που δοκιμάστηκε στα πάντα καθ' ομοιότητα με εμάς χωρίς αμαρτία, καταδέχθηκε να διέλθει και μέσα από τα στάδια ηλικίας της δικής μας φύσης· και όπως, όταν έγινε παιδί, δέχθηκε τη βρεφική τροφή τρώγοντας βούτυρο και μέλι, έτσι και όταν προχώρησε στην εφηβική ηλικία, δεν απέρριψε ό,τι ήταν κατάλληλο και πρέπον για μια τέτοια ηλικία, γινόμενος πρότυπο ευταξίας για τον βίο. Διότι, επειδή στους άλλους ανθρώπους ο νους είναι ατελής σε τέτοια ζητήματα και η νεότητα έχει ανάγκη από την καθοδήγηση προς το καλύτερο, η οποία παρέχεται από τους τελειοτέρους, για τον λόγο αυτόν ο δωδεκαετής υποτάσσεται στη μητέρα του, για να δείξει ότι αυτό που τελειοποιείται μέσω της προόδου, προτού φθάσει στην τελειότητα, ορθώς αποδέχεται την υποταγή ως καθοδηγητή προς το αγαθό.

«Και έμεναν έκπληκτοι όλοι όσοι τον άκουγαν, για τη σύνεση και τις απαντήσεις του· και όταν τον είδαν, εξεπλάγησαν· και η μητέρα του του είπε: Τέκνο μου, γιατί μας το έκανες αυτό; Ιδού, ο πατέρας σου και εγώ σε αναζητούσαμε με οδύνη. Και εκείνος τους είπε: Γιατί με αναζητούσατε; Δεν γνωρίζατε ότι πρέπει να βρίσκομαι στα του Πατέρα μου; Και αυτοί δεν κατανόησαν τον λόγο που τους είπε.» Ανεβαίνει μαζί με τους γονείς του στα Ιεροσόλυμα, για να δείξει με κάθε τρόπο ότι δεν είναι αντίθεος, ούτε αντιτάσσεται στα όσα έχουν νομοθετηθεί· όταν δε ολοκλήρωσαν τις ημέρες, δηλαδή τις επτά του Πάσχα, παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα.

Συζητούσε δε με τους Γραμματείς, ρωτώντας τους με βάση τον νόμο· και όλοι εκπλήσσονταν. Βλέπεις πώς πρόκοβε στη σοφία, με το να γίνεται γνωστός σε πολλούς και να θαυμάζεται; Διότι η φανέρωση της σοφίας του, αυτή είναι η προκοπή του. Πατέρα δε τον Ιωσήφ ονομάζει η Θεοτόκος, αν και γνώριζε ότι δεν είναι πατέρας του· όμως εξαιτίας των Ιουδαίων, για να μη νομιστεί ότι γεννήθηκε από πορνεία, ονομάζει πατέρα του τον Ιωσήφ. Άλλωστε, επειδή αυτός έδειξε πατρική φροντίδα και υπηρεσία στην ανατροφή του, εύλογα τον ονόμασε πατέρα· σαν να τον τιμούσε το Άγιο Πνεύμα με την προσωνυμία του πατέρα. Και γιατί τον αναζητούσαν; Άραγε έχοντας την εντύπωση ότι χάθηκε ή περιπλανήθηκε ως παιδί; Μη γένοιτο. Διότι ούτε γνώρισμα της πάνσοφης Μαρίας ήταν αυτό, η οποία είχε δεχθεί άπειρες αποκαλύψεις για αυτόν, ούτε του Ιωσήφ, στον οποίο επίσης είχε αποκαλυφθεί ότι προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα. Αλλά τον αναζητούσαν μήπως και απομακρύνθηκε από αυτούς, μήπως τους εγκατέλειψε. Όταν δε τον βρήκαν, δες πώς τους αποκρίνεται· διότι, ενώ η Παρθένος ονόμασε τον Ιωσήφ πατέρα του, εκείνος λέει: Δεν είναι αυτός ο αληθινός μου Πατέρας, γιατί διαφορετικά θα ήμουν στον δικό του οίκο· αλλά ο Θεός είναι ο Πατέρας μου. Και για τον λόγο αυτό βρίσκομαι στον οίκο Του, δηλαδή στον ναό Του. Όμως αυτοί δεν κατανόησαν αυτά που τους είπε· διότι ήταν μυστήριο. «Και κατέβηκε μαζί τους, και ήλθε στη Ναζαρέτ.