Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις. ἀκούσαντες δὲ εἶπον· μὴ γένοιτο.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–3 από 3
Εἶτ᾽ αὖ Τελώνης, καὶ Φαρισσαίου τύφος. Καὶ μνῶν μερισμὸς, ἰσάριθμος τοῖς δέκα. Κακοὶ γεωργοὶ καὶ φονεῖς τοῦ δεσπότου.
Έπειτα πάλι ο Τελώνης, και η έπαρση του Φαρισαίου. Και η διανομή των μνών, ίσων σε αριθμό με τους δέκα. Οι κακοί γεωργοί και φονείς του δεσπότη.
Λεπτομέρειες
Ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ γεωργοί, διελογίζοντο πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες· Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος, δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, ἵνα ἡμῶν γένηται ἡ κληρονομία. Καὶ ἐκβαλόντες αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, ἀπέκτειναν. Τί οὖν ποιήσει αὐτοῖς ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; Ἐλεύσεται, καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις.» Βραχεῖα μὲν αὕτη ἡ παραβολή, πλὴν πολλὰ καὶ μεγάλα διδάσκει ἡμᾶς· τὴν πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ, ἣν ἐπὶ τοῖς Ἑβραίοις τοσαύτην ἐχαρίσατο, μᾶλλον δὲ ἐπεδείξατο, τὸ ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν φονικόν, τὸ καὶ τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Νέας ἕνα εἶναι τὸν Θεόν, τὸ εἰσαχθήσεσθαι τὰ ἔθνη, τὸ ἀποῤῥιφήσεσθαι τοὺς Ἰουδαίους. Ἀμπελὼν οὖν αὕτη ἡ Συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων, γεωργοὶ δὲ οἱ Γραμματεῖς, καὶ Φαρισαῖοι οἱ προέχοντες, καὶ ἐπιστάται τοῦ λαοῦ, ἢ καὶ ἕκαστος ἡμῶν αὐτὸς ἀμπελών, αὐτὸς γεωργός· ἕκαστος γὰρ ἡμῶν αὐτὸς ἑαυτὸν γεωργεῖ. Τοῦτον οὖν τὸν ἀμπελῶνα ἐκδοὺς γεωργοῖς ὁ φιλάνθρωπος, ἀπεδήμησε, τουτέστιν, αὐτεξουσίους αὐτοὺς ἀφῆκε πορεύεσθαι. Ἀπέστειλε δὲ διαφόρους δούλους, προφήτας φημί, ὡς ἂν σχοίη τι κέρδος μικρόν. Ἐκ τοῦ καρποῦ γάρ, φησί, ἤθελε λαβεῖν, οὐ τὸν καρπὸν ἅπαντα· τί γὰρ κερδαίνει ὁ Θεὸς ἀφ’ ἡμῶν, εἰ μὴ τὴν αὐτοῦ ἐπίγνωσιν; Καὶ αὕτη δὲ ἡμέτερον κέρδος, ὅμως τὴν σωτηρίαν ἡμῶν καὶ τὸ ἡμέτερον κέρδος οἰκεῖον ποιεῖται.
Όταν όμως τον είδαν οι γεωργοί, διαλογίζονταν μεταξύ τους λέγοντας: Αυτός είναι ο κληρονόμος, ελάτε, ας τον σκοτώσουμε, για να γίνει δική μας η κληρονομιά. Και αφού τον έβγαλαν έξω από τον αμπελώνα, τον σκότωσαν. Τι θα τους κάνει λοιπόν ο κύριος του αμπελώνα; Θα έλθει και θα εξολοθρεύσει τους γεωργούς αυτούς, και θα δώσει τον αμπελώνα σε άλλους.» Είναι μεν σύντομη αυτή η παραβολή, πλην όμως μας διδάσκει πολλά και μεγάλα: την πρόνοια του Θεού, την οποία τόσο πλουσιοπάροχα χάρισε στους Εβραίους, ή μάλλον επέδειξε σε αυτούς, τη φονική τους διάθεση από την αρχή, το ότι ένας είναι ο Θεός και της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, το ότι θα εισαχθούν τα έθνη, το ότι θα απορριφθούν οι Ιουδαίοι. Αμπελώνας λοιπόν είναι η Συναγωγή των Ιουδαίων, και γεωργοί είναι οι Γραμματείς, και οι Φαρισαίοι οι προύχοντες και οι επιστάτες του λαού, ή και ο καθένας από εμάς είναι ο ίδιος αμπελώνας, ο ίδιος γεωργός· διότι ο καθένας μας καλλιεργεί τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτόν λοιπόν τον αμπελώνα, αφού τον παρέδωσε στους γεωργούς ο φιλάνθρωπος Θεός, αποδήμησε, δηλαδή τους άφησε ελεύθερους να πορεύονται με το αυτεξούσιό τους. Και απέστειλε διάφορους δούλους, τους προφήτες εννοώ, ώστε να έχει κάποιο μικρό κέρδος. Διότι από τον καρπό, λέει, ήθελε να λάβει, όχι όλον τον καρπό· διότι τι κερδίζει ο Θεός από εμάς, παρά μόνο την επίγνωσή Του; Αλλά και αυτή δικό μας κέρδος είναι, όμως τη σωτηρία μας και το δικό μας κέρδος τα θεωρεί δικά Του.
Λεπτομέρειες
Θαῤῥῶν δέ, εἴποι ἄν τις πάντα τὰ πνευματικὰ εἶναι τὸν ἀμπελῶνα, εἴτε ἐν τῇ Γραφῇ καὶ νόμοις, εἴτε ἐν πράξεσι καὶ ἱστορίαις ἔκειντο, ὧν πάντων ἐστερήθησαν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἡμεῖς ἀπολαύομεν. «Ἀκούσαντες δὲ εἶπον· Μὴ γένοιτο. Ὁ δὲ ἐμβλέψας αὐτοῖς, εἶπε· Τί οὖν ἐστι τὸ γεγραμμένο τοῦτο, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας; Πᾶς ὁ πεσὼν ἐπ’ ἐκεῖνον τὸν λίθον, συνθλασθήσεται· ἐφ’ ὃν δ’ ἂν πέσῃ, λικμήσαι αὐτόν. Καὶ ἐζήτησαν οἱ ἀρχιερεῖς, καὶ οἱ Γραμματεῖς ἐπιβαλεῖν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν λαόν. Ἔγνωσαν γάρ, ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν ταύτην εἶπεν» Ὁ μὲν Λουκᾶς, ὡς ἀκούεις, τὸν Κύριόν φησιν εἰπεῖν, ὅτι Ἀπολέσει ὁ δεσπότης τοῦ ἀμπελῶνος τοὺς ἀγνώμονας γεωργούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις· ὅπερ ἀκούσαντας τοὺς Φαρισαίους, εἰπεῖν, Μὴ γένοιτο. Ὁ δὲ Ματθαῖος ἑτέρως φησί· τὸν μὲν γὰρ Κύριον ἐρωτῆσαι, Τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις ὁ δεσπότης τοῦ ἀμπελῶνος; καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἀποκριθέντας εἰπεῖν, Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις.
Με θάρρος δε, θα μπορούσε να πει κανείς ότι όλα τα πνευματικά αγαθά είναι ο αμπελώνας, είτε αυτά βρίσκονταν στη Γραφή και τους νόμους, είτε σε πράξεις και ιστορίες, τα οποία όλα στερήθηκαν οι Ιουδαίοι, ενώ εμείς τα απολαμβάνουμε. «Όταν δε το άκουσαν, είπαν: Μη γένοιτο. Εκείνος δε, αφού τους κοίταξε, είπε: Τι σημαίνει λοιπόν αυτό που έχει γραφτεί, Ο λίθος που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι, αυτός έγινε ακρογωνιαίος λίθος; Καθένας που θα πέσει πάνω σε αυτόν τον λίθο, θα συντριβεί· και πάνω σε όποιον πέσει, θα τον κατακομματιάσει. Και ζήτησαν οι αρχιερείς και οι Γραμματείς να απλώσουν πάνω του τα χέρια τους εκείνη ακριβώς την ώρα, αλλά φοβήθηκαν τον λαό. Διότι κατάλαβαν ότι εναντίον τους είπε αυτή την παραβολή». Ο μεν Λουκάς, όπως ακούς, αναφέρει ότι ο Κύριος είπε πως ο κύριος του αμπελώνα θα εξολοθρεύσει τους αγνώμονες γεωργούς και θα παραδώσει τον αμπελώνα σε άλλους· πράγμα που ακούγοντας οι Φαρισαίοι, είπαν, Μη γένοιτο. Ο δε Ματθαίος το αναφέρει διαφορετικά· λέει δηλαδή ότι ο Κύριος ρώτησε: Τι θα κάνει στους γεωργούς εκείνους ο κύριος του αμπελώνα; και ότι οι Ιουδαίοι, αποκρινόμενοι, είπαν: Αυτούς τους κακούς, κακώς θα τους εξολοθρεύσει, και θα παραδώσει τον αμπελώνα σε άλλους.
Λεπτομέρειες