Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 20:34

Κεφάλαιο Α΄. ΛΟΥΚΑΣ. Αποκρίθηκε ο Ιησούς και τους είπε: Οι υιοί του αιώνα τούτου νυμφεύονται και δίνονται σε γάμο· εκείνοι όμως που καταξιώθηκαν να επιτύχουν τον αιώνα εκείνο και την ανάσταση από τους νεκρούς ούτε νυμφεύονται ούτε δίνονται σε γάμο. Διότι δεν μπορούν πλέον ούτε να πεθάνουν· επειδή είναι ισάγγελοι και είναι υιοί του Θεού, όντας υιοί της αναστάσεως. ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄. Αλλά θα πει κάποιος: Πώς ανασταίνονται οι νεκροί; Και με ποιο σώμα έρχονται; Άφρονα, εκείνο που εσύ σπέρνεις δεν ζωοποιείται, εάν πρώτα δεν πεθάνει. Και όσον αφορά αυτό που σπέρνεις, δεν σπέρνεις το σώμα που πρόκειται να δημιουργηθεί, αλλά έναν γυμνό κόκκο, ίσως σιταριού ή κάποιου από τα υπόλοιπα. Ο δε Θεός του δίνει σώμα όπως ο ίδιος θέλησε. Και μετά από λίγα: Έτσι είναι και η ανάσταση των νεκρών. Σπέρνεται στη φθορά, ανασταίνεται στην αφθαρσία. Σπέρνεται στην ατιμία, ανασταίνεται στη δόξα· σπέρνεται στην ασθένεια, ανασταίνεται στη δύναμη· σπέρνεται σώμα ψυχικό, ανασταίνεται σώμα πνευματικό.

Ας δούμε λοιπόν αυτά που είπε ο Χριστός, ελέγχοντάς τους, όταν προσπαθούσαν να χλευάσουν την ανάσταση με το εφεύρημα των επτά αδελφών που πέθαναν έχοντας την ίδια γυναίκα. Διότι, λέει, οι υιοί αυτού του αιώνα, δηλαδή εκείνοι που ζουν τον κοσμικό και ενσώματο βίο, παντρεύονται χάριν της τεκνογονίας. Εκείνοι όμως που κατόρθωσαν να ζήσουν μια ένδοξη και γεμάτη αγαθά ζωή, και έπειτα αξιώθηκαν να τύχουν της έντιμης ανάστασης, οπωσδήποτε θα βρίσκονται ανώτερα από τη ζωή σε αυτόν τον κόσμο. Διότι θα ζήσουν όπως ταιριάζει σε αγίους, και έχουν ήδη βρεθεί κοντά στον Θεό. Επειδή είναι ισάγγελοι και υιοί του Θεού, επιτελώντας τη λατρεία που ταιριάζει στα άγια πνεύματα. Και όπως το αγγελικό πλήθος είναι μεν μεγάλο, δεν αυξήθηκε όμως μέσω της αναπαραγωγής, αλλά υπάρχει εκ δημιουργίας, έτσι συμβαίνει και με τους αναστημένους. Και δεν υπάρχει πλέον ανάγκη γάμου. Επειδή και εδώ, αφού ο Αδάμ απέβαλε τη χάρη της αθανασίας εξαιτίας της αμαρτίας, η διαδοχή του γένους διαφυλάσσεται μέσω της τεκνοποιίας, μια βοήθεια η οποία είχε ήδη προνοηθεί από την αρχή από τον Θεό που προγνωρίζει τα πάντα. Διότι, δημιουργώντας τον άνθρωπο, άρρεν και θήλυ τους έπλασε. Επομένως, θα γίνουμε ανώτεροι από τον ίδιο μας τον εαυτό, αποβάλλοντας τη φθορά και αποκτώντας πνευματικό σώμα, δηλαδή τέτοιο που θα αποβλέπει μόνο στα του πνεύματος. Και δεν θα υπάρχει τότε κανένας νους που να μας καταβιβάζει στη φαυλότητα, καθώς ο Δημιουργός θα μας διατηρεί ενωμένους στο δικό Του θέλημα μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Όπως λέει και ο απόστολος: «Διότι άλλο θεμέλιο κανείς δεν μπορεί να θέσει παρά αυτό που έχει ήδη τεθεί, το οποίο είναι ο Ιησούς Χριστός». Και προσθέτει ότι εδώ αναφέρει έναν αιώνα, από τον οποίο είπε ότι θεμελιώθηκαν τα σχετικά με τον Χριστό, αν και είχαν παρέλθει πολλοί αιώνες, όπως είπε ο Δαβίδ: «εκείνος που υπάρχει πριν από τους αιώνες». Και προχωρώντας στη συνέχεια στο «εν αρχή, πριν δημιουργήσει τη γη», λέει πάλι ότι η γη είναι η σάρκα, και γράφει τα εξής: ποια είναι αυτή η γη, αν όχι προφανώς η δική μας σάρκα, η οποία μετά την παρακοή έγινε πάλι γη; «Διότι», λέει, «γη είσαι και στη γη θα επιστρέψεις». Επειδή έπρεπε αυτή να τύχει ιάσεως. Και αυτά τα ισχυρίζεται, χωρίς να λάβει υπόψη του ο σοφότατος ότι και πιο πάνω, πριν δημιουργήσει τη γη, έτυχε να πει ότι πλάστηκε η σάρκα ως αρχή των οδών του Θεού. Αν όμως μέσω της «γης» εννοούσε γενικώς τη σάρκα, πώς δεν είναι αναγκαίο να ομολογήσουμε ότι προϋπάρχει της σάρκας αυτός που λέει ότι υπάρχει πριν δημιουργήσει τη γη; Διότι λέει: «Πριν από τον αιώνα με θεμελίωσε, εν αρχή, πριν δημιουργήσει τη γη». Επομένως, πριν από τη δημιουργία της σάρκας, αυτός που τα λέει αυτά υπήρχε. Ακόμη κι αν δεν έκανε μνεία πολλών αιώνων, αλλά ενός, τον οποίο και ο Σωτήρας ανέφερε λέγοντας: «Οι υιοί αυτού του αιώνα νυμφεύονται και παντρεύονται», και πάλι, δεν είναι η σάρκα που προσέλαβε ο Σωτήρας μας η οποία υπήρχε πριν από τον παρόντα αιώνα, αλλά ο Ίδιος που διδάσκει αυτά μέσω του Σολομώντα.

«Στην ανάσταση, λοιπόν, τίνος από αυτούς θα είναι γυναίκα; Διότι και οι επτά την πήραν ως γυναίκα. Και αποκρινόμενος ο Ιησούς τούς είπε: Οι υιοί αυτού του αιώνα νυμφεύονται και νυμφεύουν· εκείνοι όμως που καταξιώθηκαν να γίνουν μέτοχοι εκείνου του αιώνα και της αναστάσεως εκ των νεκρών, ούτε νυμφεύονται ούτε νυμφεύουν. Διότι δεν μπορούν πλέον ούτε να πεθάνουν, επειδή είναι ισάγγελοι και υιοί του Θεού, όντας υιοί της αναστάσεως. Ότι δε ανασταίνονται οι νεκροί, και ο Μωυσής το φανέρωσε στο περιστατικό με τη βάτο, όταν αποκαλεί τον Κύριο, Θεό του Αβραάμ και Θεό του Ισαάκ και Θεό του Ιακώβ. Ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζώντων· διότι για αυτόν όλοι ζουν. Τότε μερικοί από τους γραμματείς αποκρίθηκαν και είπαν: Διδάσκαλε, ορθά μίλησες. Και δεν τολμούσαν πλέον να του κάνουν καμία ερώτηση». Οι Σαδδουκαίοι, έχοντας θέσει στους εαυτούς τους ένα σαθρό θεμέλιο, απιστούσαν στους λόγους περί αναστάσεως, διότι, νομίζοντας ότι στην ανάσταση θα υπάρχει σωματική διαβίωση, εύλογα πλανήθηκαν. Γι' αυτό και, θέλοντας να διαβάλουν το δόγμα της αναστάσεως ως άτοπο, πλάθουν αυτήν την ανόητη διήγηση. Ο Κύριος, λοιπόν, αφού κλόνισε το θεμέλιό τους και έδειξε ότι δεν υφίσταται σωματική διαβίωση, τότε αμέσως μαζί με αυτή τη σαθρή βάση και την εσφαλμένη αντίληψη συνέτριψε και το δόγμα τους, λέγοντας: Πλανάσθε, επειδή δεν γνωρίζετε τις Γραφές, αλλά παρερμηνεύετε το νόημά τους.

Διότι οι μεν υιοί του αιώνος τούτου, οι οποίοι σε αυτόν τον κόσμο γεννούν και γεννιούνται, νυμφεύονται και υπανδρεύονται, δηλαδή δίδονται σε γάμο· ενώ οι υιοί εκείνου του αιώνος δεν κάνουν τίποτε τέτοιο, διότι δεν μπορούν πλέον να πεθάνουν· γι' αυτό δεν υπάρχουν εκεί τα του γάμου, αλλά αγγελικός και θείος τρόπος ζωής. Εδώ, βέβαια, επειδή υπάρχει θάνατος, γι' αυτό υπάρχει και γάμος, και επειδή υπάρχει γάμος, γι' αυτό υπάρχει θάνατος. Εκεί όμως, εφόσον ο θάνατος έχει καταργηθεί, ποια είναι η ανάγκη του γάμου; Διότι ο γάμος είναι βοήθεια για τον θνητό και αναπλήρωση αυτού που λείπει· όπου όμως τίποτε δεν λείπει, ποια η ανάγκη αυτού που αναπληρώνει; Είναι λοιπόν ισάγγελοι και υιοί του Θεού. Γιατί; Επειδή είναι υιοί της αναστάσεως. Αυτό που λέει έχει την εξής έννοια: Τους ονόμασα, λέει, υιούς του Θεού, διότι τίποτε το σωματικό δεν παρατηρείται κατά τη γέννησή τους, αλλά τα πάντα είναι θεία· διότι κατά την ανάσταση ούτε συνουσία προηγείται, ούτε σπέρμα, ούτε μήτρα, ούτε κύηση υπάρχει, αλλά ο Θεός είναι αυτός που γεννά τα σώματά μας με τρόπους που Εκείνος γνωρίζει. Επομένως, επειδή ο Θεός είναι αυτός που ενεργεί κατά την ανάσταση, δικαίως ονομάζονται υιοί του Θεού αυτοί που αναγεννιούνται από την ανάσταση. Και προσθέτει στους συλλογισμούς του και μαρτυρία από τη Γραφή.