Κατ᾽ ἀμφοτέρων δὲ ἀκούσῃ τὸ πολλῆς· μετὰ δυνάμεως γὰρ πολλῆς καὶ δόξης πολλῆς τὴν δευτέραν αὑτοῦ ποιήσεται θεοφάνειαν, ἐπεὶ τὴν προτέραν μετὰ ἀσθενείας καὶ ἀτιμίας ἐποιήσατο, ὅσον κατὰ τὸ τοῖς πολλοῖς ὁρώμενον. Διὰ τί δὲ ἐν νεφέλῃ; Ὅτι οὔτως ἀεὶ φαίνεται ὁ Θεός· «Νεφέλη γὰρ καὶ γνόφος κύκλῳ αὐτοῦ.» Καί· «Κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κούφης.» Καὶ πάλιν· «Ὁ τιθεὶς νέφος τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ.» Καὶ, «Νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.» Καὶ, «Ὡς Υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἐπὶ τῶν νεφελῶν.» Οὕτω γοῦν αὐτὸν καὶ Δανιὴλ θεωρεῖ· οὕτω καὶ τότε ἐλεύσεται οὐ λεληθότως, ἀλλ᾽ ὡς Θεὸς καὶ Κύριος ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ, καὶ πάντα μεταστήσει πρὸς τὸ ἄμεινον· ἀναβιώσονται γὰρ οἱ νεκροὶ, καὶ ἀποδύσεται τὴν φθορὰν τὸ ἐκ γῆς τοῦτο εὐάλωτον τοῖς πάθεσι σῶμα· ἐνδύσεται δὲ τὴν ἀφθαρσίαν, Χριστοῦ νέμοντος αὐτὴν, καὶ συμμόρφους τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας ἀποφαίνοντος. Διὸ καὶ ἀπολύτρωσιν ἡμῶν αὐτὸς τὸ πρᾶγμα καλεῖ, λέγων· «Ἀρχομένων δὲ τούτων γίνεσθαι, ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν.» Ὥσπερ γὰρ εἰ λέγοι τις περὶ ἀνθρώπου, ὅτι παρὰ τοῦ Πατρὸς ἔλαβε τὸ λογικὸς εἶναι, ἐκ λογικοῦ σημαίνει καὶ αὐτὸν λογικὸν γεννηθῆναι· οὕτω καὶ ὁ μονογενὴς ἐκ Θεοῦ Θεὸς, καὶ ἐκ τοῦ κρίνοντος πᾶσαν τὴν γῆν προῆλθε κριτής.
Μετάφραση
Και για τα δύο θα ακούσεις το «πολλή»· διότι με πολλή δύναμη και πολλή δόξα θα πραγματοποιήσει τη δεύτερη θεοφάνειά του, επειδή την πρώτη την πραγματοποίησε με αδυναμία και ατιμία, τουλάχιστον ως προς αυτό που έβλεπαν οι πολλοί. Και γιατί σε νεφέλη; Διότι έτσι εμφανίζεται πάντοτε ο Θεός: «Διότι νεφέλη και γνόφος τον περιβάλλουν». Και: «Ο Κύριος κάθεται πάνω σε ελαφριά νεφέλη». Και πάλι: «Αυτός που θέτει το νέφος ως όχημά του». Και, «Μια νεφέλη τον παρέλαβε κρύβοντάς τον από τα μάτια τους». Και, «Ως Υιός ανθρώπου που έρχεται πάνω στις νεφέλες». Έτσι άλλωστε τον οραματίζεται και ο Δανιήλ· έτσι και τότε θα έλθει όχι κρυφά, αλλά ως Θεός και Κύριος με δόξα θεοπρεπή, και θα μεταβάλει τα πάντα προς το καλύτερο· διότι θα αναστηθούν οι νεκροί, και αυτό το χωματένιο σώμα που είναι ευάλωτο στα πάθη θα αποβάλει τη φθορά· και θα ντυθεί την αφθαρσία, την οποία θα χορηγήσει ο Χριστός, αναδεικνύοντας αυτούς που πιστεύουν σε αυτόν σύμμορφους με το σώμα της δόξας του. Γι' αυτό και ο ίδιος ονομάζει το γεγονός αυτό απολύτρωσή μας, λέγοντας: «Όταν αρχίσουν να γίνονται αυτά, ανασηκωθείτε και υψώστε τα κεφάλια σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσή σας». Διότι, όπως ακριβώς αν έλεγε κανείς για έναν άνθρωπο ότι από τον Πατέρα έλαβε τη λογική φύση, σημαίνει ότι γεννήθηκε και ο ίδιος λογικός από λογικό όν, έτσι και ο Μονογενής προήλθε ως Θεός από τον Θεό και ως κριτής από Αυτόν που κρίνει όλη τη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες