Καὶ οὐκ ἐπειδὴ πᾶσαν τὴν κρίσιν δέδωκεν τῷ Υἱῷ ὁ Πατὴρ, αὐτὸς τῆς δεσποτείας ἐψίλωται· ἀχώριστος γὰρ ὁ Μονογενὴς τοῦ Θεοῦ, ὡς τὸ φῶς τοῦ ἡλίου· ἔστι γὰρ ἐν αὐτῷ φυσικῶς· καὶ πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ, τοῦ Υἱοῦ ἐστι, καὶ ἀνάπαλιν. <Ἴδετε τὴν συκῆν καὶ πάντα τὰ δένδρα. (D. f. 71) Εἰπὼν τὴν παραβολὴν τῆς συκῆς, εὐθέως ἐπάγει· «Γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» Τὸ δὲ τοιοῦτο διδάσκει, ὅτι οὔπω πρὸς τὸ ἔσχατον τέλος ἥκει τὰ πράγματα, τούτων γινομένων, ἀλλ᾽ ὁδεύει πρὸς τὸ τέλος ἤδη, καθάπερ ἐπὶ τὸν καρπὸν ὁδεύει ἡ συκῆ τοὺς κλάδους ἁπαλυνομένη, καὶ τὰ φύλλα ἐκφύουσα· οὕτω γὰρ δὴ καὶ ἡ τοῦ Κυρίου παρουσία καταργοῦσα πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν, παρασκευάζει τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ. Εἶτά φησιν· «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ γενεὰ αὕτη, ἕως ἂν πάντα γένηται.» Γενεὰν δέ φησι, οὐ τοὺς τότε ἀνθρώπους, ἀλλὰ τοὺς ὁμοίους τῷ τρόπῳ.
Μετάφραση
Και όχι επειδή ο Πατέρας έχει δώσει όλη την κρίση στον Υιό, ο ίδιος έχει αποστερηθεί της κυριαρχίας· διότι ο Μονογενής είναι αχώριστος από τον Θεό, όπως το φως από τον ήλιο· διότι υπάρχει μέσα Του φυσικώς· και όλα όσα έχει ο Πατέρας, ανήκουν στον Υιό, και αντίστροφα. <Δείτε τη συκιά και όλα τα δέντρα. (D. f. 71)> Αφού είπε την παραβολή της συκιάς, αμέσως προσθέτει: «Γνωρίζετε ότι πλησιάζει η βασιλεία του Θεού.» Και με αυτό διδάσκει ότι τα πράγματα δεν έχουν φτάσει ακόμα στο έσχατο τέλος, όταν συμβαίνουν αυτά, αλλά οδεύουν ήδη προς το τέλος, όπως ακριβώς η συκιά οδεύει προς την παραγωγή του καρπού, καθώς μαλακώνουν τα κλαδιά της και βλαστάνουν τα φύλλα· διότι έτσι και η παρουσία του Κυρίου, καταργώντας κάθε αρχή και εξουσία, προετοιμάζει τη βασιλεία του Θεού. Έπειτα λέει: «Αλήθεια σας λέω, ότι δεν πρόκειται να παρέλθει η γενεά αυτή, μέχρι να γίνουν όλα.» Με τη λέξη γενεά δεν εννοεί τους ανθρώπους εκείνης της εποχής, αλλά όσους είναι όμοιοι ως προς τον τρόπο ζωής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες