Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 22:18

Διότι σας λέγω ότι δεν θα πιω από το γέννημα της αμπέλου, μέχρις ότου έλθει η βασιλεία του Θεού. Και αφού έλαβε άρτο και ευχαρίστησε, τον έκοψε και τους έδωσε, λέγοντας: Αυτό είναι το σώμα μου, το οποίο δίδεται υπέρ υμών· αυτό να κάνετε εις ανάμνησίν μου. Ομοίως και το ποτήριο μετά το δείπνο, λέγοντας:

«Αυτό το ποτήριο είναι η Καινή Διαθήκη με το αίμα μου, το οποίο χύνεται για εσάς.» Το Πάσχα το έτρωγαν όρθιοι· πώς λοιπόν λέγεται ότι ο Κύριος ανακάθισε στο τραπέζι; Λένε λοιπόν ότι, μετά τη βρώση του νομικού πάσχα, ανακάθισαν έπειτα με τον συνήθη τρόπο, τρώγοντας κάποιες άλλες τροφές. Και λέει προς τους μαθητές: «Πολύ επιθύμησα να φάω αυτό το πάσχα μαζί σας προτού να πάθω»· σαν να έλεγε το εξής: Αυτό είναι το τελευταίο μου δείπνο μαζί σας, γι' αυτό και μου είναι αγαπητό και επιθυμητό· διότι άλλη φορά δεν θα συνεστιαστώ μαζί σας· όπως ακριβώς και εκείνοι που πρόκειται να αποδημήσουν, απευθύνουν τους τελευταίους χαιρετισμούς στους οικείους και γνησίους φίλους τους με πιο γλυκό και επιθυμητό τρόπο. Και κατά άλλη έννοια: Επιθύμησα να φάω αυτό το πάσχα μαζί σας, διότι σε αυτό πρόκειται να σας παραδώσω τα μεγάλα μυστήρια, τα μυστήρια της Καινής Διαθήκης. Δηλώνει δε μέσω αυτού ότι πάσχει εκουσίως. Διότι του ήταν απολύτως δυνατό, επειδή γνώριζε ότι πρόκειται να πάθει, να αποσυρθεί, όπως ακριβώς και σε προηγούμενες περιστάσεις. Όσο για το, «Δεν θα πιω από αυτό, μέχρις ότου έλθει η βασιλεία του Θεού», ορισμένοι από τους αγίους το ερμήνευσαν αντί του, «Μέχρις ότου αναστηθώ». Διότι, μετά την ανάσταση, συναναστρεφόμενος με τους μαθητές, και συνέφαγε και συνέπιε μαζί τους· όπως ακριβώς και ο Πέτρος λέει προς τον Κορνήλιο: «Εμείς που συνφάγαμε και συνήπιαμε μαζί του μετά την ανάσταση». Και το ότι η βασιλεία του Θεού είναι η ανάσταση, είναι ολοφάνερο.