Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 22:41

Του αγίου Αθανασίου, από τον λόγο στο «Κύριος έκτισέ με» και κατά Αρειανών. Και βεβαίως, προσερχόμενος προς τον σταυρό, προσεύχεται εκτενώς και κλίνει το γόνυ, λέγοντας: «Πατέρα, ας παρέλθει από εμένα αυτό το ποτήριο· όμως ας μη γίνει το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου»· ονομάζοντας ως δικό του θέλημα το θέλημα της σάρκας, διότι ακριβώς οικειώθηκε στον εαυτό του την ίδια τη δική μας σάρκα.

Κεφάλαιο Δ΄. ΙΩΑΝΝΗΣ. Διότι δεν ζητώ το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα του Πατρός που με έστειλε. ΛΟΥΚΑΣ. Και αφού γονάτισε, προσευχόταν λέγοντας: Πατέρα, εάν θέλεις, απομάκρυνε αυτό το ποτήριο. Όμως ας μη γίνει το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου. ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ. Μεταξύ αυτών και όλοι εμείς αναστραφήκαμε κάποτε μέσα στις επιθυμίες της σάρκας μας, πράττοντας το θέλημα της σάρκας και των διανοιών μας· και ήμασταν εκ φύσεως τέκνα οργής, όπως και οι υπόλοιποι.

Ο Ιησούς, λοιπόν, δεν κυκλοφορούσε πλέον φανερά ανάμεσα στους Ιουδαίους. ΛΟΥΚΑΣ. Και αφού γονάτισε, προσευχόταν λέγοντας: Πατέρα, αν θέλεις, απομάκρυνε αυτό το ποτήριο από εμένα· όμως ας μη γίνει το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου. ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄.

Πάλι απέκοψε τα σχετικά με τον αμπελώνα που είχε εκμισθωθεί στους γεωργούς και το «τι σημαίνει λοιπόν αυτό: τον λίθο που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι;» 〈νστ΄〉. Απέκοψε το «ότι δε εγείρονται οι νεκροί, ο Μωυσής το φανέρωσε στο χωρίο περί της βάτου, καθώς αποκαλεί τον Κύριο Θεό του Αβραάμ και του Ισαάκ και του Ιακώβ. Είναι δε Θεός ζώντων και όχι νεκρών». 〈νζ΄〉. Δεν περιείχε τα εξής: «ότι δε εγείρονται οι νεκροί και ο Μωυσής το φανέρωσε λέγοντας Θεό του Αβραάμ και Θεό του Ισαάκ και Θεό του Ιακώβ, Θεό ζώντων». 〈νη΄〉. Πάλι παρέλειψε το «ούτε μία τρίχα από το κεφάλι σας δεν πρόκειται να χαθεί». 〈νθ΄〉. Πάλι παρέλειψε τα εξής: «τότε εκείνοι που βρίσκονται στην Ιουδαία ας φύγουν στα όρη» και τα υπόλοιπα, εξαιτίας αυτών που ακολουθούν στο χωρίο: «μέχρι να εκπληρωθούν όλα τα γεγραμμένα». 〈ξ΄〉. «Συνεννοήθηκε με τους στρατηγούς για το πώς να τον παραδώσει σε αυτούς». 〈ξα΄〉. «Και είπε στον Πέτρο και στους υπολοίπους: Πηγαίνετε και ετοιμάστε, για να φάμε το Πάσχα». 〈ξβ΄〉. «Και ανακλίθηκε στο δείπνο, και οι δώδεκα απόστολοι μαζί του, και είπε: Με μεγάλη επιθυμία επιθύμησα να φάω αυτό το Πάσχα μαζί σας πριν από το πάθος μου». 〈ξγ΄〉. Παρέλειψε το «διότι σας λέω, δεν θα το φάω από τώρα και στο εξής, μέχρις ότου εκπληρωθεί στη βασιλεία του Θεού». 〈ξδ΄〉. Παρέλειψε το «όταν σας απέστειλα, μήπως στερηθήκατε κάτι;» και τα υπόλοιπα, εξαιτίας του «και αυτό που έχει γραφτεί πρέπει να εκπληρωθεί, το: και συγκαταλέχθηκε με τους ανόμους». 〈ξε΄〉. «Απομακρύνθηκε από αυτούς περίπου σε απόσταση βολής λίθου και, αφού γονάτισε, προσευχόταν». 〈ξστ΄〉. «

Και τα εξής λόγω του: «και τούτο το γεγραμμένο πρέπει να εκπληρωθεί, το: και με ανόμους συγκαταλέχθηκε». 〈Έλεγχος〉 〈ξδ〉. Ακόμη και αν περικόψεις τα λόγια, από το ίδιο το έργο φανερώνονται οι θέσεις τους, καθώς ο νόμος προηγείται, οι προφήτες προαναγγέλλουν και ο Κύριος εκπληρώνει. 〈Σχόλιο〉 〈ξε〉. «Απομακρύνθηκε από αυτούς περίπου όσο η βολή μιας πέτρας και, αφού γονάτισε, προσευχόταν». 〈Έλεγχος〉 〈ξε〉. Γονατίζοντας, το έπραξε ορατά και το επιτέλεσε αισθητά. Εάν δε αισθητά, πραγματοποίησε το έργο της γονυκλισίας σύμφωνα με τη μορφή του· άρα ο Μονογενής δεν επιδήμησε χωρίς σάρκα. Διότι σε αυτόν «θα καμφθεί κάθε γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων», των επουρανίων πνευματικά, των επιγείων αισθητά, των καταχθονίων με τον δικό τους τρόπο. Εδώ δε τα επιτελούσε όλα εν αληθεία, καθώς τον έβλεπαν και οι μαθητές μπορούσαν να τον ψηλαφήσουν, και όχι φαινομενικά. 〈Σχόλιο〉 〈ξστ〉. «Και πλησίασε ο Ιούδας για να τον φιλήσει και είπε». 〈Έλεγχος〉 〈ξστ〉. Πλησίασε τον Δεσπότη που βρισκόταν εν σαρκί και τον Θεό που είχε λάβει σώμα, για να φιλήσει αληθινά χείλη και όχι κάποιον που υπήρχε κατά δόκησιν και φαινομενικά. 〈Σχόλιο〉 〈ξζ〉. Περικόπτει αυτό που έπραξε ο Πέτρος, όταν χτύπησε και απέκοψε το αυτί του δούλου του αρχιερέα. 〈Έλεγχος〉 〈ξζ〉. Νομίζοντας ο απατεώνας ότι προς τιμήν του Πέτρου κρύβει αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα, έχοντας αποκόψει το ρητό που ανήκει στη δοξολογία του Σωτήρα, το απέκρυψε. Αλλά δεν θα ωφεληθεί σε τίποτα· διότι και αν ακόμη αυτός το αποκόψει, εμείς γνωρίζουμε τα θεοσημεία.

Και για αυτήν την οικονομία, υποδηλώνοντας την ευδοκία του Πατέρα, ο απόστολος είπε ότι «ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς». 60. Προσάγουν δε και ένα άλλο ρητό από το κατά Λουκάν ευαγγέλιο, το οποίο είναι θεσπέσιο και εξαίρετο και σε όλα χρησιμότατο. Ποιο είναι λοιπόν αυτό το ρητό; Είναι εκείνο, όταν ο Κύριος επρόκειτο με τη δική του θέληση να προσέλθει στο πάθος, αφού παρέλαβε τους μαθητές στο όρος κατά την ώρα εκείνη, «απομακρύνθηκε από αυτούς περίπου όσο η βολή μιας πέτρας και, αφού πήγε πιο πέρα, προσευχόταν και έλεγε: Πατέρα, αν είναι δυνατόν, ας παρέλθει αυτό το ποτήριο από εμένα, ώστε να μην το πιω· όμως όχι ό,τι εγώ θέλω, αλλά ό,τι εσύ». Και πρώτα μεν πάλι προφασίζονται οι ίδιοι λέγοντας: «Βλέπεις πώς μιλάει υποκοριστικά και υποδηλώνει διαφορετικό θέλημα λέγοντας "όχι ό,τι εγώ θέλω, αλλά ό,τι εσύ"; Πώς λοιπόν πρόκειται για την ίδια ουσία», λένε, «όταν σε αυτόν υπάρχει άλλο θέλημα, και στον Πατέρα άλλο;» Και αγνοούν όλη τη δύναμη του νοήματος. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε και ο απόστολος είπε: «Ω, βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσης Θεού». Διότι πώς εξέφρασε δικό του θέλημα διαφορετικό από το θέλημα του Πατέρα, όταν ο ίδιος δηλώνει προς τους μαθητές ότι «έχει ταραχθεί η ψυχή μου· και τι να πω; Πατέρα, σώσε με από την ώρα αυτή»· διατυπώνοντας το ρητό προκατασκευαστικά και χρησιμοποιώντας τη φράση διερωτηματικά: «Τι να πω; Πατέρα, σώσε με από την ώρα αυτή». Αυτό, λέει, να πω; «Αλλά γι' αυτό ήλθα στην ώρα αυτή».

Διότι αληθινά σας λέγω· εάν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα πείτε σε αυτό το βουνό: Μετακινήσου από εδώ εκεί, και θα μετακινηθεί, και τίποτα δεν θα είναι αδύνατο για εσάς. Αυτό δε το γένος δεν βγαίνει παρά μόνο με προσευχή και νηστεία.» «Αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, για να μην εισέλθετε σε πειρασμό.» «Αληθινά, αληθινά σας λέγω, ό,τι κι αν ζητήσετε από τον Πατέρα στο όνομά μου, θα σας το δώσει.» «Τους έλεγε μάλιστα και παραβολή για το ότι πρέπει πάντοτε να προσεύχονται και να μην αποκάμνουν: Υπήρχε κάποιος κριτής σε κάποια πόλη,» κ.ο.κ. «Αγρυπνείτε σε κάθε καιρό προσευχόμενοι, για να αξιωθείτε να διαφύγετε όλα όσα πρόκειται να συμβούν.» «Όταν έφτασε στον τόπο αυτό, τους είπε: Προσεύχεσθε για να μην εισέλθετε σε πειρασμό. Και ο ίδιος απομακρύνθηκε από αυτούς σε απόσταση περίπου μιας λιθοβολής, γονάτισε και προσευχόταν, λέγοντας: Πατέρα, εάν θέλεις, απομάκρυνε αυτό το ποτήρι από εμένα. Όμως, ας μη γίνει το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου. Και επιστρέφοντας στους μαθητές, τους βρήκε να κοιμούνται και τους είπε: Προσεύχεσθε, για να μην εισέλθετε σε πειρασμό.» «Αληθινά σας λέγω ότι, όποιος πει στο βουνό αυτό: Σήκω και ρίξου στη θάλασσα, και δεν αμφιβάλλει στην καρδιά του, θα του γίνει ό,τι κι αν πει.»

«Να προσεύχεστε να μην πέσετε σε πειρασμό», και ο ίδιος απομακρύνθηκε από αυτούς σε απόσταση περίπου μιας λιθοβολής. Και, αφού γονάτισε, προσευχόταν λέγοντας: «Πατέρα, εάν θέλεις, απομάκρυνε αυτό το ποτήρι από εμένα. Ωστόσο, ας μη γίνει το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου». Τότε εμφανίστηκε σε αυτόν άγγελος από τον ουρανό για να τον ενισχύσει. Και καθώς περιήλθε σε αγωνία, προσευχόταν με μεγαλύτερη ένταση. Και ο ιδρώτας του έγινε σαν θρόμβοι αίματος που έπεφταν πάνω στη γη. Και αφού σηκώθηκε από την προσευχή και ήρθε προς τους μαθητές του, τους βρήκε να κοιμούνται εξαιτίας της λύπης. Και τους είπε: