Ὅτε ἐν τῷ πάθει ὁ Πέτρος τὸν Χριστὸν ἠρνήσατο, 〈στραφεὶς ὁ κύριος ἐνέβλεψε τῷ Πέτρῳ,〉 καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς μαστίξας τὸν ἀρνησάμενον, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ δακρύων ἐπλήρωσε. 〈Καὶ ἐξελθὼν ἔξω〉 ὁ Πέτρος 〈ἔκλαυσε πικρῶς.〉 Ἐπεὶ οὖν 〈τὰ βλέφαρα αὐτοῦ ἐξετάζει τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων〉 καὶ βλεφάροις ἐξετάζων καταφρονεῖται, 〈ἐπιβρέξει ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς παγίδας.〉 Καὶ διὰ τί οὐκ εἶπε· στήσει τοῖς ἁμαρτωλοῖς παγίδας, ἀλλ᾽ 〈ἐπιβρέξει;〉 Ἵνα μάθωσιν οἱ διὰ ἁμαρτίας πειρασμοῖς καὶ θλίψεσιν ἐκδιδόμενοι ὅτι ἄνωθεν ἡ ἀπόφασις, ὅτι ἀπ᾽ οὐρανοῦ ἡ ἀγανάκτησις.
Μετάφραση
Όταν κατά το πάθος ο Πέτρος αρνήθηκε τον Χριστό, «στραφείς ο Κύριος κοίταξε τον Πέτρο», και αφού μαστίγωσε με τα μάτια του αυτόν που τον αρνήθηκε, γέμισε τους οφθαλμούς του με δάκρυα. «Και αφού βγήκε έξω» ο Πέτρος «έκλαψε πικρά». Επειδή λοιπόν «τα βλέφαρά του εξετάζουν τους υιούς των ανθρώπων» και ενώ εξετάζει με τα βλέφαρα περιφρονείται, «θα βρέξει πάνω στους αμαρτωλούς παγίδες». Και γιατί δεν είπε: θα στήσει στους αμαρτωλούς παγίδες, αλλά «θα βρέξει»; Για να μάθουν αυτοί που εξαιτίας της αμαρτίας παραδίδονται σε πειρασμούς και θλίψεις ότι η απόφαση προέρχεται άνωθεν, ότι η αγανάκτηση έρχεται από τον ουρανό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες