Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 22:67

Γι' αυτό και ο Χριστός τους λέει: «Εάν σας το πω», και τα εξής. Διότι πού ακούσατε και πιστέψατε; Και πού ερωτηθήκατε και σιωπήσατε; Γιατί, πες μου, περιεργάζεσαι και αξιώνεις να μάθεις από τον ίδιο αν αυτός είναι ο Χριστός, καίτοι είναι δυνατόν εύκολα να αποκτήσεις τη γνώση γι' αυτόν από τον Νόμο και τους προφήτες; Αλλά ομολογουμένως άπιστοι και παντελώς ασύνετοι, μαζί με τους λαούς που έχουν υπό την εξουσία τους, είναι οι διδάσκαλοι των Ιουδαίων. Σε αυτούς λοιπόν που ρωτούσαν αν είναι αληθινά ο ίδιος ο Χριστός, και ήθελαν να μάθουν ακριβώς αυτό, λέει: «Εάν σας το πω, δεν πρόκειται να πιστέψετε· και εάν σας ρωτήσω, δεν πρόκειται να απαντήσετε». Πού λοιπόν άκουσαν και δεν πίστεψαν; Και πού σιώπησαν όταν ρωτήθηκαν;

Διότι ο Κύριος δεν είπε, Εγώ θα καταλύσω τον ναό, αλλά, Λύστε τον. Και ούτε χειροποίητο είπε, αλλά απλώς, ναό. Ο δε αρχιερέας σηκώθηκε και ρωτούσε τον Ιησού, θέλοντας να τον παρασύρει σε απολογία, για να πιαστεί από την απολογία του. Εκείνος όμως σιωπά, γνωρίζοντας ότι δεν θα δώσουν σημασία στα λόγια του. αυτό που και ο Λουκάς λέει, ότι όταν ρωτήθηκε ο Κύριος, είπε: Εάν σας πω, δεν πρόκειται να πιστέψετε. και εάν ρωτήσω, δεν πρόκειται να απαντήσετε. «Πάλι ο αρχιερέας τον ρωτούσε, και του λέει: Εσύ είσαι ο Χριστός ο Υιός του ευλογητού; Ο δε Ιησούς είπε: Εγώ είμαι, και θα δείτε τον Υιό του ανθρώπου να κάθεται εκ δεξιών της δυνάμεως, και να έρχεται με τα σύννεφα του ουρανού. Ο δε αρχιερέας, αφού έσκισε τους χιτώνες του, λέει: Τι ανάγκη έχουμε πλέον από μάρτυρες; Ακούσατε τη βλασφημία, πώς σας φαίνεται; Και όλοι τον καταδίκασαν ότι είναι ένοχος θανάτου. και άρχισαν μερικοί να τον φτύνουν, και να περικαλύπτουν το πρόσωπό του, και να τον χτυπούν με γροθιές, και να του λένε, Προφήτευσε. και οι υπηρέτες τον χτυπούσαν με ραπίσματα.» Ρωτάει πάλι ο αρχιερέας, όχι για να μάθει και να πιστέψει, αλλά για να πιαστεί από κάποια αφορμή. προσθέτει δε στο, Εσύ είσαι ο Χριστός, το, ο Υιός του ευλογητού. Διότι πολλοί ήταν χριστοί, οι βασιλείς εννοώ και οι αρχιερείς, αλλά κανείς από αυτούς δεν ήταν Υιός του Θεού, του πάντοτε ευλογημένου και υμνουμένου. Ο δε Ιησούς είπε, ότι Εγώ είμαι.

«Αν εσύ είσαι ο Χριστός, πες το μας». Και εκείνος τους είπε: «Αν σας το πω, δεν πρόκειται να το πιστέψετε, και αν σας ρωτήσω, δεν πρόκειται να μου αποκριθείτε ούτε να με απολύσετε. Από τώρα ο Υιός του ανθρώπου θα κάθεται εκ δεξιών της δυνάμεως του Θεού». Είπαν τότε όλοι: «Εσύ λοιπόν είσαι ο Υιός του Θεού;» Και εκείνος τους απάντησε: «Εσείς το λέτε ότι εγώ είμαι». Εκείνοι δε είπαν: «Τι ανάγκη έχουμε πλέον από μαρτυρία; Διότι εμείς οι ίδιοι ακούσαμε από το στόμα του.» Κάποιοι υβριστές και ακόλαστοι ήταν αυτοί που τα προκαλούσαν αυτά στον Ιησού. Διότι έπρεπε ταυτόχρονα και ο διάβολος να μην παραλείψει κανένα είδος κακίας, αλλά να τα εξαντλήσει όλα, ώστε η φύση μας, έχοντας αποδειχθεί άγια σε όλα, να τον νικήσει και να τον συντρίψει. Επειδή ακριβώς γι' αυτό ανέλαβε τη φύση μας ο Κύριος, για να την καταστήσει ισχυρή απέναντι σε όλες τις μηχανουργίες του διαβόλου, και να δείξει ότι και εξαρχής, αν ο Αδάμ ήταν προσεκτικός, δεν θα είχε ηττηθεί. Γι' αυτό, παρόλο που όλα τα είδη της κακίας του διαβόλου ξεχύνονται επάνω του, τα ανέχεται, ώστε εμείς στο εξής να παίρνουμε θάρρος, εφόσον η φύση μας νίκησε εν Χριστώ, και να μη δειλιάζουμε μπροστά σε οτιδήποτε θεωρείται υβριστικό ή οδυνηρό. Γι' αυτόν τον λόγο και εμπαίζεται, και χτυπιέται, και ο Δεσπότης των προφητών χλευάζεται ως ψευδοπροφήτης. Διότι η φράση, «Προφήτευσέ μας, ποιος είναι αυτός που σε χτύπησε», σε αυτό αποσκοπεί, καθώς τον χλευάζουν ως πλάνο που οικειοποιείται το προφητικό χάρισμα. «