Εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὲ ὑμῖν. Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἐὰν ὑμῖν εἴπω, οὐ μὴ πιστεύσητε· καὶ ἐὰν ἐρωτήσω, οὐ μὴ ἀποκριθῆτέ μοι, ἢ ἀπολύσητε. Ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ. Εἶπον γοῦν πάντες· Σὺ οὖν εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ; Ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη· Ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐγώ εἰμι. Οἱ δὲ εἶπον· Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτυρίας; αὐτοὶ γὰρ ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.» Ὑβρισταί τινες καὶ ἀκόλαστοι ἦσαν οἱ ταῦτα ἐπάγοντες τῷ Ἰησοῦ. Ἅμα γάρ τοι ἔδει καὶ τὸν διάβολον μηδὲ ἓν εἶδος κακίας ἐλλιπεῖν, ἀλλὰ πάντα κενῶσαι· ἵνα διὰ πάντων ἡ φύσις ἡμῶν ἁγία εὑρεθεῖσα, νικήσῃ καὶ καταῤῥάξῃ αὐτόν. Ἐπεὶ γὰρ διὰ τοῦτο ἀνέλαβε τὴν φύσιν ἡμῶν ὁ Κύριος. ἵνα τρανώσῃ αὐτὴν πρὸς πάσας τὰς τοῦ διαβόλου μηχανάς, καὶ δείξῃ ὅτι καὶ ἐξ ἀρχῆς, εἰ ἔνηφεν ὁ Ἀδάμ, οὐκ ἂν ἡττήθη· διὰ τοῦτο πασῶν τῶν εἰδέων τῆς τοῦ διαβόλου κακίας ἐπ’ αὐτὸν χεομένων, ἀνέχεται· ἵν’ οἱ μετὰ ταῦτα θαῤῥῶμεν, ὡς τῆς φύσεως ἡμῶν ἐν Χριστῷ νικησάσης, καὶ μὴ πρός τι τῶν δοκούντων ὑβριστικῶν ἢ ἀνιαρῶν ἀποδειλιῶμεν. Διὸ καὶ παίζεται, καὶ παίεται· καὶ ὁ τῶν προφητῶν Δεσπότης, ὡς ψευδοπροφήτης χλευάζεται. Τὸ γάρ, «Προφήτευσον ἡμῖν, τίς ἐστιν ὁ παίσας σε,» εἰς τοῦτο φέρει, χλευαζόντων αὐτὸν ὡς πλάνον, καὶ προφητείαν ἑαυτῷ περιάπτοντα. «
Μετάφραση
«Αν εσύ είσαι ο Χριστός, πες το μας». Και εκείνος τους είπε: «Αν σας το πω, δεν πρόκειται να το πιστέψετε, και αν σας ρωτήσω, δεν πρόκειται να μου αποκριθείτε ούτε να με απολύσετε. Από τώρα ο Υιός του ανθρώπου θα κάθεται εκ δεξιών της δυνάμεως του Θεού». Είπαν τότε όλοι: «Εσύ λοιπόν είσαι ο Υιός του Θεού;» Και εκείνος τους απάντησε: «Εσείς το λέτε ότι εγώ είμαι». Εκείνοι δε είπαν: «Τι ανάγκη έχουμε πλέον από μαρτυρία; Διότι εμείς οι ίδιοι ακούσαμε από το στόμα του.» Κάποιοι υβριστές και ακόλαστοι ήταν αυτοί που τα προκαλούσαν αυτά στον Ιησού. Διότι έπρεπε ταυτόχρονα και ο διάβολος να μην παραλείψει κανένα είδος κακίας, αλλά να τα εξαντλήσει όλα, ώστε η φύση μας, έχοντας αποδειχθεί άγια σε όλα, να τον νικήσει και να τον συντρίψει. Επειδή ακριβώς γι' αυτό ανέλαβε τη φύση μας ο Κύριος, για να την καταστήσει ισχυρή απέναντι σε όλες τις μηχανουργίες του διαβόλου, και να δείξει ότι και εξαρχής, αν ο Αδάμ ήταν προσεκτικός, δεν θα είχε ηττηθεί. Γι' αυτό, παρόλο που όλα τα είδη της κακίας του διαβόλου ξεχύνονται επάνω του, τα ανέχεται, ώστε εμείς στο εξής να παίρνουμε θάρρος, εφόσον η φύση μας νίκησε εν Χριστώ, και να μη δειλιάζουμε μπροστά σε οτιδήποτε θεωρείται υβριστικό ή οδυνηρό. Γι' αυτόν τον λόγο και εμπαίζεται, και χτυπιέται, και ο Δεσπότης των προφητών χλευάζεται ως ψευδοπροφήτης. Διότι η φράση, «Προφήτευσέ μας, ποιος είναι αυτός που σε χτύπησε», σε αυτό αποσκοπεί, καθώς τον χλευάζουν ως πλάνο που οικειοποιείται το προφητικό χάρισμα. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες