Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 23:16

Μου φέρατε αυτόν τον άνθρωπο ως υποκινητή του λαού σε αποστασία. Και ιδού, εγώ, αφού τον ανέκρινα ενώπιόν σας, δεν βρήκα σε αυτόν τον άνθρωπο κανένα έγκλημα από αυτά για τα οποία τον κατηγορείτε. Αλλά ούτε και ο Ηρώδης, διότι σας έστειλα σε αυτόν, και ιδού, δεν έχει πράξει τίποτα που να είναι άξιο θανάτου. Αφού λοιπόν τον τιμωρήσω, θα τον απολύσω. Είχε δε την υποχρέωση να τους απολύει κατά την εορτή έναν. Αναφώνησαν δε όλοι μαζί το πλήθος λέγοντας: Εξαφάνισε αυτόν, και απόλυσέ μας τον Βαραββά, ο οποίος είχε ριχτεί στη φυλακή για κάποια εξέγερση που έγινε στην πόλη και για φόνο. Πάλι λοιπόν ο Πιλάτος τους απευθύνθηκε, θέλοντας να απολύσει τον Ιησού. Αυτοί όμως φώναζαν δυνατά λέγοντας: Σταύρωσε, σταύρωσέ τον.

Ο Ιησούς σιωπά, και οι εχθροί μαρτυρούν υπέρ αυτού. Φωνάζουν οι Ιουδαίοι, και κανείς δεν επιβεβαιώνει τις κραυγές τους. Ο Πιλάτος, όμως, είναι ενδοτικός και ελάχιστα σταθερός στην υπεράσπιση της αλήθειας. Διότι φοβήθηκε τη συκοφαντία, μήπως κατηγορηθεί ότι απελευθέρωσε έναν αντάρτη. Επειδή δεν έμαθε να λέει: «Τον φόβο σας δεν πρόκειται να φοβηθούμε, αλλά ο ίδιος ο Κύριος θα είναι ο φόβος μου». Λέει λοιπόν: «Αφού τον παιδεύσω, θα τον απολύσω», δηλαδή αφού τον συνετίσω με μαστιγώσεις. Είχαν την υποχρέωση οι Ρωμαίοι κατά την εορτή να απολύουν έναν κατάδικο, κάνοντας χάρη στους Ιουδαίους. Διότι, εφόσον οι Ιουδαίοι είχαν γίνει υπόσπονδοι, τους έδωσαν την άδεια να πολιτεύονται σύμφωνα με τα δικά τους έθιμα και τους νόμους. Ήταν πατροπαράδοτο έθιμο στους Ιουδαίους να ζητούν από τον άρχοντα την απελευθέρωση καταδίκων, όπως ακριβώς είχαν ζητήσει από τον Σαούλ τον Ιωνάθαν. Εάν αγνοείς την ιστορία, ανέτρεξε στο πρώτο βιβλίο των Βασιλειών και θα τη βρεις. «Αναφώνησαν δε», λέει, «όλο το πλήθος μαζί λέγοντας: Απομάκρυνε τούτον». Τι το χειρότερο από αυτό; Το άγιο έθνος μαινόταν για φόνο, ο εθνικός Πιλάτος προσπαθούσε να αποτρέψει τον φόνο, τα πάνω ήρθαν κάτω. «Απομάκρυνε τούτον», λένε, «και απόλυσέ μας τον Βαραββά, ο οποίος, όντας στασιαστής και φονιάς, ρίχτηκε στη φυλακή».