Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 23:2

Γιατί είστε βαρυκάρδιοι; Αφενός επειδή δεν κατανυγήκατε με τα θαύματα, και αφετέρου επειδή από αφροσύνη οργίζεστε βαριά εναντίον του Χριστού. Μάρτυρας είναι η Γραφή που λέει: «Βαρύ είναι η πέτρα και δυσβάσταχτη η άμμος, αλλά η οργή του άφρονα είναι βαρύτερη», διότι ούτε με νουθεσία μαλακώνει και, βλέποντας θαύματα, οργίζεται. «Γιατί αγαπάτε τη ματαιότητα», προτιμώντας τον Βαραββά από τον Χριστό, τον φονιά αντί του ζωοποιού, τη βασιλεία του Καίσαρα αντί της βασιλείας των ουρανών, την αμαρτία που είναι βαρύτερη από την άμμο της θάλασσας αντί της δικαιοσύνης, τα πρόσκαιρα αντί των αιωνίων, τη φθορά αντί της αφθαρσίας; Αλλά επιπλέον αυτών «ζητάτε και το ψεύδος», εξαγοράζοντας ψευδομάρτυρες εναντίον της αλήθειας, οι οποίοι έλεγαν: «Αυτόν βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος και να εμποδίζει να δίνεται φόρος στον Καίσαρα. Αναστατώνει τον λαό διδάσκοντας. Εάν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε». Και ποιο κακό έκανε; Το ότι θεράπευσε ασθενείς; Το ότι φυγάδευσε δαίμονες; Το ότι ανέστησε νεκρούς; Το ότι από πέντε άρτους έθρεψε ισάριθμες χιλιάδες στην έρημο, χωρίς να υπολογίζονται οι γυναίκες και τα παιδιά; Ακόμη η τροφή βρισκόταν στον λάρυγγα και το ψεύδος στο στόμα. Και σε όσους αποξενώθηκαν μαζί με τον Αβεσσαλώμ, έλεγε ο Δαβίδ: Γιατί παρασυρθήκατε από το άτακτο παιδί; Γιατί υποκινείτε τον γιο εναντίον του πατέρα; Γιατί ακολουθήσατε τη μάταιη βουλή του Αχιτόφελ;

{ "chunk_id": "", "translation": "Διότι τρίζουν τα δόντια τους εναντίον εκείνων που θέλουν να ευδοκιμούν, και οι οποίοι υποτάσσουν πειθήνια τον αυχένα τους στους θείους νόμους. Όμως το τέλος των πραγμάτων δεν έρχεται πάντοτε σύμφωνα με αυτό που νομίζουν οι ίδιοι· διότι ο πανσθενής Λόγος του Θεού σώζει τους δικαίους. <Σηκώθηκαν εναντίον μου μάρτυρες άδικοι, με ρωτούσαν για πράγματα που δεν γνώριζα.> (B f. 115 b) Εδώ ο Χριστός μνημονεύει σαφώς την ιουδαϊκή ανοσιότητα, και κάνει έναν κατάλογο όσων τον έχουν υβρίσει και έχουν συμπεριφερθεί αλαζονικά εις βάρος του. Διότι τον συκοφάντησαν οι διδάσκαλοι των Ιουδαίων προσάγοντάς τον στον Πιλάτο. Επειδή έφεραν κάποιους ψευδομάρτυρες: «Αυτός είπε, ότι Δύναμαι να καταλύσω τον ναό του Θεού, και σε τρεις ημέρες να τον οικοδομήσω». Και οι ίδιοι, όταν τους ζητήθηκε να πουν τις αιτίες για τις οποίες φώναζαν, «Πάρε, πάρε, σταύρωσέ τον», έλεγαν ψέματα εναντίον του λέγοντας, ότι «Εμποδίζει να δίνουν φόρους στον Καίσαρα, και ότι αναστατώνει τα πλήθη». Τον συκοφάντησαν όμως και πριν από τον τίμιο σταυρό, και με άλλους τρόπους· διότι έλεγαν στους λαούς που είχαν υπό την εξουσία τους: «Εάν αυτός ο άνθρωπος ήταν από τον Θεό, δεν θα κατέλυε το Σάββατο». Και ισχυρίζονταν ότι έχει δαιμόνιο και μαίνεται, και τον ονόμαζαν φάγο και οινοπότη, και ότι ενεργεί μέσω του Βεελζεβούλ. [Μου ανταπέδιδαν πονηρά." }

«Και πλησίασε να τον φιλήσει ο Ιούδας και είπε». 〈ξζ〉. Απέκοψε αυτό που έκανε ο Πέτρος, όταν χτύπησε και αφαίρεσε το αυτί του δούλου του αρχιερέα. 〈ξη〉. «Αυτοί που τον κρατούσαν τον ενέπαιζαν, δέρνοντας και χτυπώντας τον και λέγοντας: προφήτευσε, ποιος είναι αυτός που σε χτύπησε;» 〈ξθ〉. Πρόσθεσε μετά το «αυτόν βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος» το «και να καταλύει τον νόμο και τους προφήτες». 〈ο〉. Προσθήκη μετά το «παραγγέλλοντας να μη δίνουν φόρους» το «και αποστρέφοντας τις γυναίκες και τα τέκνα». 〈οα〉. «Και αφού ήλθαν σε τόπο που λέγεται Κρανίου τόπος, τον σταύρωσαν και διαμοίρασαν τα ιμάτιά του, και σκοτείνιασε ο ήλιος». 〈οβ〉. Απέκοψε το «σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο». 〈ογ〉. «Και αφού φώναξε με μεγάλη φωνή, εξέπνευσε». 〈οδ〉. «Και ιδού, άνδρας ονόματι Ιωσήφ, αφού κατέβασε το σώμα, το τύλιξε με σινδόνι και το έθεσε σε λαξευτό μνήμα». 〈οε〉. «Και αφού επέστρεψαν οι γυναίκες, ησύχασαν το Σάββατο σύμφωνα με τον νόμο». 〈οϛ〉. «Είπαν εκείνοι με τη λαμπρή εσθήτα: γιατί ζητάτε τον ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς; Αναστήθηκε, θυμηθείτε όσα είπε ενώ ήταν ακόμη μαζί σας, ότι πρέπει ο Υιός του ανθρώπου να πάθει και να παραδοθεί». 〈οζ〉. Απέκοψε τα όσα ειπώθηκαν προς τον Κλεόπα και τον άλλον, όταν τους συνάντησε, το «ω ανόητοι και βραδείς στο να πιστεύετε σε όλα όσα είπαν οι προφήτες· δεν έπρεπε να τα πάθει αυτά;» και αντί του «σε όσα είπαν οι προφήτες» έβαλε «σε όσα σας είπα».

Διότι μετά την αποκοπή του αυτιού, ο Κύριος αφού το πήρε πάλι το θεράπευσε, για να αποδειχθεί ότι είναι Θεός και ότι επιτέλεσε έργο Θεού. 〈Σχόλιον〉 〈ξη〉. «Εκείνοι που τον κρατούσαν τον εμπαίζαν, δέρνοντάς τον και χτυπώντας τον και λέγοντας: Προφήτευσε, ποιος είναι αυτός που σε χτύπησε;» 〈Έλεγχος〉 〈ξη〉. Το ότι «τον κρατούσαν» και «τον εμπαίζαν» και το «τον έδειραν» και «τον χτύπησαν» και το «προφήτευσε ποιος είναι αυτός που σε χτύπησε», αυτό δεν ήταν φαινομενικότητα (δόκησις), αλλά είναι δηλωτικό σωματικής αφής και ενσάρκου υποστάσεως, και είναι σε όλους ολοφάνερο, έστω κι αν εσύ, Μαρκίωνα, επειδή τυφλώθηκες, δεν θέλεις να ομολογήσεις την εναργή αλήθεια του Θεού. 〈Σχόλιον〉 〈ξθ〉. Προσέθεσε μετά το «αυτόν βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος» και το «και να καταλύει τον νόμο και τους προφήτες». 〈Έλεγχος〉 〈ξθ〉. Από πού δεν θα συλληφθείς επ' αυτοφώρω, από πού δεν θα ελεγχθείς, διαστρέφοντας την οδό του Κυρίου; Διότι, όταν προσθέτεις εδώ αυτό που δεν έχει γραφτεί, συκοφαντώντας τον εαυτό σου —διότι δεν θα έλεγα τον Κύριο— και λέγοντας ότι αυτόν βρήκαμε να καταλύει τον νόμο και τους προφήτες, το αντίβαρο αυτού θα σε ελέγξει, ω ματαιόπονέ, καθώς ο ίδιος ο Σωτήρας λέγει: «Δεν ήλθα να καταλύσω τον νόμο και τους προφήτες, αλλά να τους εκπληρώσω». Δεν είναι δυνατόν, επομένως, αυτός ο ίδιος που λέγει «δεν ήλθα να καταλύσω» να κατηγορείται ότι καταλύει. Διότι το χωρίο δεν είχε έτσι, αλλά: «Βρήκαμε αυτόν να διαστρέφει τον λαό, λέγοντας ότι ο ίδιος είναι ο Χριστός, ο βασιλιάς». 〈Σχόλιον〉 〈ο〉.

Αλλά επιπλέον αυτών επιζητείτε και το ψεύδος, εξαγοράζοντας ψευδομάρτυρες κατά της αλήθειας, οι οποίοι λένε: «Αυτόν τον βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος και να εμποδίζει την καταβολή φόρου στον Καίσαρα. Ξεσηκώνει τον λαό διδάσκοντας. Εάν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε». Και τι κακό έπραξε; Το ότι θεράπευσε ασθενείς, ότι εξεδίωξε δαίμονες, ότι ανέστησε νεκρούς, ότι από πέντε άρτους έθρεψε στην έρημο ισάριθμες χιλιάδες ανθρώπων, εκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά;

Και αυτοί που επιδίωκαν τα κακά μου μίλησαν με ματαιότητες. Ποιες είναι αυτές τις αναφέρει ο Λουκάς: άρχισαν να τον κατηγορούν λέγοντας, αυτόν τον βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος μας και να εμποδίζει την καταβολή φόρων στον Καίσαρα, και τα έλεγαν αυτά παρόλο που ο Ιησούς, όταν ρωτήθηκε από τους Ηρωδιανούς και τους Φαρισαίους, απάντησε: αποδώστε τα του Καίσαρα στον Καίσαρα και τα του Θεού στον Θεό.

Κεφάλαιο ΚΓ'. Περί της προσαγωγής του Σωτήρος στον Πιλάτο. Περί της εξουθενώσεως από τον Ηρώδη. Περί των γυναικών που θρηνούσαν. Περί της σταυρώσεως του Χριστού. Περί του μετανοήσαντος ληστού. Περί της ταφής του Χριστού. «Και αφού σηκώθηκε όλο το πλήθος τους, τον οδήγησαν στον Πιλάτο. Άρχισαν δε να τον κατηγορούν λέγοντας: Αυτόν τον βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος και να εμποδίζει την καταβολή φόρων στον Καίσαρα, λέγοντας ότι ο ίδιος είναι Χριστός βασιλιάς. Ο δε Πιλάτος τον ρώτησε λέγοντας: Εσύ είσαι ο βασιλιάς των Ιουδαίων;»