Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 23:54

Ομοίως δε και ο Λουκάς: «και η ημέρα ήταν παρασκευή, και ξημέρωνε σάββατο». Αλλά και ο Ιωάννης: «επειδή ήταν παρασκευή, διότι ήταν μεγάλη η ημέρα εκείνη του σαββάτου». Εκείνο τον καιρό δε, επρόκειτο να φαγωθεί το πάσχα και από τους Ιουδαίους· διότι «και οι ίδιοι», λέει, «δεν εισήλθαν στο πραιτώριο, για να μη μιανθούν, αλλά για να φάνε το πάσχα». Το δε δείπνο έγινε πριν από την παρασκευή, άρα το δείπνο προηγήθηκε του πάσχα, και πολύ περισσότερο προηγήθηκε των αζύμων. Δεν είχε λοιπόν ο Κύριος ανάγκη εξαιτίας του νόμου, κατά την τέλεση του δείπνου, να λάβει τον άζυμο άρτο, όπως ισχυρίζεσαι εσύ. Αλλά μάλλον, επειδή τέλεσε το δείπνο πριν από τις ημέρες των αζύμων, εάν δεν επρόκειτο να παρανομήσει τρώγοντας το άζυμο εκτός του νομίμου καιρού, είναι προφανές ότι έλαβε τον συνήθη άρτο, ο οποίος διατηρούνταν παντού τέλειος, καθώς η ζύμη δεν είχε ακόμη εξαφανιστεί σύμφωνα με τον νόμο.

Και η ημέρα ήταν Παρασκευή, και ξημέρωνε Σάββατο. Ακολουθώντας δε οι γυναίκες, οι οποίες είχαν έρθει μαζί του από τη Γαλιλαία, είδαν το μνήμα και πώς τοποθετήθηκε το σώμα του. Επιστρέφοντας δε, ετοίμασαν αρώματα και μύρα. Και το μεν Σάββατο ησύχασαν σύμφωνα με την εντολή.» Αν και προηγουμένως ο Ιωσήφ κρυβόταν, εντούτοις τώρα πράττει κάτι αξιέπαινο, μολονότι ήταν βουλευτής και πλούσιος, καθώς τολμά να ζητήσει το σώμα ενός ανθρώπου που σταυρώθηκε ως αντάρτης και στασιαστής, και δεν υπολόγισε κανέναν κίνδυνο. Μολονότι ο πλούτος προκαλεί δειλία, αυτός και το ζητάει, και το θάβει με τιμές, και μάλιστα σε λαξευτό μνημείο όπου κανείς άλλος δεν είχε ενταφιαστεί, ώστε να μην πουν οι συκοφάντες ότι αναστήθηκε άλλο σώμα. Οι γυναίκες, πάλι, αν και είχαν πίστη στον Κύριο, δεν την είχαν όπως έπρεπε, αλλά ασθενή και μικρή. Διότι, θεωρώντας τον απλό άνθρωπο, ετοιμάζουν μύρα και αρώματα, σύμφωνα με το επικρατούν έθιμο των Ιουδαίων για τους νεκρούς. Και το μεν Σάββατο ησυχάζουν, σύμφωνα με την εντολή του νόμου.