Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 23:55

Επομένως, αληθινός ήταν ο Κύριος όταν έλεγε: «Όταν υψωθώ από τη γη, θα ελκύσω τους πάντες προς τον εαυτό μου». <Ακολούθησαν δε και γυναίκες, οι οποίες είχαν έρθει μαζί του από τη Γαλιλαία, κ.λπ.> (A f. 310 b) Ακολουθούσαν σοφές γυναίκες τον Σωτήρα όλων ημών Χριστό, συλλέγοντας τα χρήσιμα και αναγκαία για την πίστη σε αυτόν.

Ποια άλλη όμως είναι αυτή, παρά η προαναφερθείσα πόλη, για την οποία είχε ειπωθεί: «διότι μια πόλη οχυρωμένη, η μόνη καλή, έχει αφεθεί και έχει εγκαταλειφθεί σαν έρημος». Αυτά δε εκπληρώνονταν κατά λέξη και ιστορικά κατά την ανάσταση του Σωτήρος μας. Τότε, σύμφωνα με τον Ματθαίο: «Υπήρχαν εκεί πολλές γυναίκες που κοίταζαν από μακριά, οι οποίες τον είχαν ακολουθήσει από τη Γαλιλαία για να τον διακονούν· μεταξύ των οποίων ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Μαρία, η μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, και η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου», ενώ σύμφωνα με τον Λουκά: «Τον ακολούθησαν δε κάποιες γυναίκες, οι οποίες είχαν έρθει μαζί του από τη Γαλιλαία» και τα εξής. Επειδή λοιπόν ο «λαός που δεν έχει σύνεση» δεν πειθόταν στο κήρυγμα των αποστόλων, μολονότι τα έθνη αποδέχονταν τον λόγο, για τον λόγο αυτό το θείο Πνεύμα καλεί τις γυναίκες προς μαρτυρία του κηρυσσόμενου λόγου, επειδή ακριβώς τους έβλεπε να τυφλώνονται. «Γι' αυτό», λέει, «δεν θα τους σπλαχνιστεί αυτός που τους δημιούργησε, ούτε θα τους ελεήσει αυτός που τους έπλασε». «Θα συμβεί δε εκείνη την ημέρα», λέει, δηλαδή στον καιρό που υποδεικνύεται, «ο Κύριος θα φράξει από τη διώρυγα του ποταμού». Αντί δε του ρήματος «θα φράξει», όλοι οι υπόλοιποι ερμηνευτές χρησιμοποίησαν το «θα πατάξει», δηλώνοντας ότι ο Κύριος θα πατάξει εκείνους τους απίστους και τον ασύνετο λαό.

Η΄. Εγώ όμως εξετάζω και εκείνο, πώς δηλαδή στον μεν Μάρκο αναφέρεται ότι ετοίμασαν τα αρώματα αφού είχε περάσει το Σάββατο, στον δε Λουκά ότι έπραξαν αυτό πριν από το Σάββατο, την ίδια την Παρασκευή. Και αυτό, επειδή είναι συνυφασμένο με τα προηγούμενα ζητήματα, θα μπορούσε να τύχει της ίδιας ερμηνείας με εκείνα· καθώς εμείς αποδεικνύουμε ότι δεν είναι οι ίδιες γυναίκες, αλλά άλλες ήταν εκείνες που πριν από το Σάββατο, την ίδια την Παρασκευή κατά την οποία έπαθε ο Σωτήρας, ασχολήθηκαν με την κηδεία, και άλλες εκείνες μετά το Σάββατο. Διότι ο Λουκάς σαφώς έχει μαρτυρήσει ότι αυτές έκαναν αυτά την ίδια την ημέρα του πάθους, χωρίς να αναφέρει καθόλου ονόματα γυναικών, αλλά μιλώντας απλώς για τις γυναίκες που τον είχαν ακολουθήσει από τη Γαλιλαία. Ο Μάρκος όμως κατέγραψε ονομαστικά μόνο τρεις, οι οποίες μόνες τους φρόντισαν για τα αρώματα, όχι την Παρασκευή, αλλά αφού είχε περάσει το Σάββατο. Το ότι αυτές είναι διαφορετικές από εκείνες του Λουκά, το δείχνουν και τα όσα ακολουθούν. Αυτές λοιπόν οι γυναίκες στον Μάρκο βλέπουν τον νεανίσκο να κάθεται στα δεξιά, ο οποίος και τους λέει: «Μη φοβάστε· τον Ιησού ζητάτε τον Ναζαρηνό· αναστήθηκε, δεν είναι εδώ». Στις γυναίκες όμως του Λουκά παρουσιάστηκαν δύο άνδρες με αστραφτερά ενδύματα, οι οποίοι και προφέρουν διαφορετικά λόγια, λέγοντας: «Τι ζητάτε τον ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς;»

Μυροφόροι, λοιπόν, είναι εκείνες που ακολουθούσαν μαζί με τη Μητέρα του Κυρίου και που παρέμειναν μαζί Του κατά τον καιρό του σωτηρίου πάθους, και οι οποίες έσπευσαν να αλείψουν με μύρα το σώμα του Κυρίου. Διότι, όταν ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος ζήτησαν και έλαβαν από τον Πιλάτο το δεσποτικό σώμα, και αφού το κατέβασαν από τον σταυρό και το τύλιξαν σε σάβανα μαζί με πολύ κολλώδη αρώματα και το τοποθέτησαν σε λαξευτό μνημείο, βάζοντας μεγάλο λίθο στη θύρα του μνημείου, παρευρίσκονταν θεωρώντας, κατά τον ευαγγελιστή Μάρκο, η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία, καθισμένες απέναντι από τον τάφο. Λέγοντας δε «και η άλλη Μαρία», υπονοούσε πάντως τη Θεομήτορα· διότι αυτή ονομαζόταν μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, επειδή αυτοί κατάγονταν από τον Ιωσήφ τον Μνήστορα. Δεν παρευρίσκονταν όμως μόνο αυτές βλέποντας κατά τον ενταφιασμό του Κυρίου, αλλά και άλλες γυναίκες, όπως ιστορεί ο Λουκάς γράφοντας: «Και οι γυναίκες που τον είχαν ακολουθήσει, οι οποίες είχαν έλθει μαζί του από τη Γαλιλαία, παρακολούθησαν το μνημείο και πώς τοποθετήθηκε το σώμα του· ήταν δε η Μαρία η Μαγδαληνή και η Ιωάννα και η Μαρία του Ιακώβου και οι υπόλοιπες μαζί με αυτές».

Και η ημέρα ήταν Παρασκευή, και ξημέρωνε Σάββατο. Ακολουθώντας δε οι γυναίκες, οι οποίες είχαν έρθει μαζί του από τη Γαλιλαία, είδαν το μνήμα και πώς τοποθετήθηκε το σώμα του. Επιστρέφοντας δε, ετοίμασαν αρώματα και μύρα. Και το μεν Σάββατο ησύχασαν σύμφωνα με την εντολή.» Αν και προηγουμένως ο Ιωσήφ κρυβόταν, εντούτοις τώρα πράττει κάτι αξιέπαινο, μολονότι ήταν βουλευτής και πλούσιος, καθώς τολμά να ζητήσει το σώμα ενός ανθρώπου που σταυρώθηκε ως αντάρτης και στασιαστής, και δεν υπολόγισε κανέναν κίνδυνο. Μολονότι ο πλούτος προκαλεί δειλία, αυτός και το ζητάει, και το θάβει με τιμές, και μάλιστα σε λαξευτό μνημείο όπου κανείς άλλος δεν είχε ενταφιαστεί, ώστε να μην πουν οι συκοφάντες ότι αναστήθηκε άλλο σώμα. Οι γυναίκες, πάλι, αν και είχαν πίστη στον Κύριο, δεν την είχαν όπως έπρεπε, αλλά ασθενή και μικρή. Διότι, θεωρώντας τον απλό άνθρωπο, ετοιμάζουν μύρα και αρώματα, σύμφωνα με το επικρατούν έθιμο των Ιουδαίων για τους νεκρούς. Και το μεν Σάββατο ησυχάζουν, σύμφωνα με την εντολή του νόμου.