Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 24:10

Κέρδισε λοιπόν το γυναικείο γένος, και την απαλλαγή από τον ονειδισμό και την ανατροπή της κατάρας. Διότι εκείνος που τους είχε πει παλαιότερα: «Με λύπες θα γεννάς τέκνα», τους έδωσε την παύση του κακού, όταν τις συνάντησε στον κήπο, όπως αναφέρει άλλος ευαγγελιστής, και είπε: «Χαίρετε». Όμως στους αγίους αποστόλους ο λόγος περί της αναστάσεως φάνηκε να είναι κάποια φλυαρία, απλώς και ένα πράγμα ψεύτικο, επειδή ούτε και αυτοί γνώριζαν τη θεόπνευστη Γραφή. Απίστησαν λοιπόν, και ειρωνεύτηκαν και απέρριψαν όσα αναγγέλθηκαν. (D f. 81 b) Πώς, σύμφωνα με τον Ιωάννη, αφού άκουσαν τη Μαρία οι μαθητές, προσήλθαν τρέχοντας στο μνημείο και πίστεψαν; Και αυτό το μαρτυρεί για αυτούς η Γραφή λέγοντας: «Όταν λοιπόν εισήλθαν, ο άλλος μαθητής που είχε έλθει πρώτος στο μνημείο, και είδε και πίστεψε». Σύμφωνα όμως με τον Λουκά, αναφέρεται: «Και αφού επέστρεψαν από το μνημείο, ανήγγειλαν όλα αυτά στους ένδεκα και σε όλους τους υπολοίπους (ήταν δε η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Ιωάννα, και η Μαρία του Ιακώβου, και οι υπόλοιπες μαζί τους, οι οποίες έλεγαν αυτά προς τους αποστόλους), και δεν τις πίστευαν. <Ιδού δύο από αυτούς πορεύονταν την ίδια εκείνη ημέρα σε ένα χωριό.> (D f. 82) Δύο από τους μαθητές, βαδίζοντας προς το χωριό που ονομαζόταν Εμμαούς, συνομιλούσαν μεταξύ τους λέγοντας τα σχετικά με αυτόν, μη προσδοκώντας πλέον τον Χριστό ως ζωντανό, αλλά θλιβόμενοι επειδή είχε θανατωθεί.»

Αυτή λοιπόν θα μπορούσε να είναι μία λύση των αποριών σχετικά με το συγκεκριμένο χωρίο. εʹ. Τα προκείμενα ζητήματα θα μπορούσαν να επιλυθούν και διαφορετικά, εάν υποθέσει κανείς ότι άλλες είναι οι Μαρίες στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου και άλλη στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη. Βρίσκουμε δηλαδή συνολικά τέσσερις Μαρίες να παρευρίσκονται στο πάθος του Σωτήρος μαζί με τις άλλες γυναίκες: πρώτη λοιπόν την Θεοτόκο, τη μητέρα του ίδιου του Σωτήρος· δεύτερη την αδελφή της, τη Μαρία του Κλωπά· έπειτα τρίτη τη Μαρία τη Μαγδαληνή· και τέταρτη τη μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσήφ. Και τις τρεις πρώτες Μαρίες μνημόνευσε ο Ιωάννης, λέγοντας τα εξής: «Στέκονταν δε δίπλα στον σταυρό του Ιησού η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή». Την τέταρτη Μαρία, τη μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσήφ, τη μνημόνευσαν οι υπόλοιποι τρεις ευαγγελιστές, συμπεριλαμβάνοντάς την μαζί με τη Μαγδαληνή. Ο μεν Ματθαίος ανέφερε τα εξής: «Ήταν δε εκεί πολλές γυναίκες που παρακολουθούσαν από μακριά, οι οποίες τον είχαν ακολουθήσει· μεταξύ αυτών ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Μαρία του Ιακώβου και του Ιωσήφ, οι οποίες είδαν τον τόπο όπου εναποτίθεται». Και ο Λουκάς όμως εξιστορεί για την άλλη Μαρία τα εξής: «Ήταν δε η Μαρία η Μαγδαληνή και η Ιωάννα και η Μαρία του Ιακώβου και οι υπόλοιπες μαζί τους». ϛʹ.

Μόνο δε αυτές (οι γυναίκες) στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, αφού ήλθαν τελευταίες από όλες και πραγματικά καθυστέρησαν, ώστε να φθάσουν μετά την ανατολή του ηλίου, δεν αξιώνονται να δουν ούτε τον Σωτήρα, ούτε τον άστραφτοντα άγγελο, ούτε τους δύο μέσα στο μνήμα, ούτε τους δύο άνδρες της διήγησης του Λουκά· αλλά είδαν έναν απλό νεανίσκο ντυμένο με λευκή στολή, βλέποντας την οπτασία ανάλογα με τη μικρότητα της διανοίας τους. Και μολονότι τον είδαν λευκοντυμένο εξαιτίας της εορτής, παρ' όλα αυτά έμειναν έκθαμβες· διότι αυτό μαρτύρησε για αυτές ο Μάρκος, καίτοι για τις προηγούμενες πουθενά δεν αναφέρθηκε ότι κατελήφθησαν από θάμβος. Η δε Μαγδαληνή, επειδή αφιέρωνε τον χρόνο της και προσκαρτερούσε, είναι εύλογο να είδε όχι μόνο τις πρώτες οπτασίες εκείνων που φανερώθηκαν αποκλειστικά σε αυτήν, αλλά και τον νεανίσκο που είδαν οι υπόλοιπες γυναίκες κατά τον Μάρκο. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τη διήγηση του Λουκά, ο οποίος, μετά την άφιξη των πολλών γυναικών και μετά τη θέα των δύο ανδρών που εμφανίστηκαν σε αυτές, διηγείται λέγοντας: «Και αφού επέστρεψαν από το μνημείο, ανήγγειλαν όλα αυτά στους ένδεκα»· και σε αυτά προσθέτει: «Ήταν δε η Μαρία η Μαγδαληνή», και τα εξής.

Διότι δεν ήταν καθόλου απίθανο, και τώρα πάλι, να βρισκόταν εκεί η Μαγδαληνή, έχοντας φτάσει από πριν και έχοντας παραμείνει καρτερικά δίπλα στο μνήμα, όταν πολλές γυναίκες που είχαν έρθει μαζί από τη Γαλιλαία έφτασαν στον τάφο φέρνοντας τα αρώματα, έτσι ώστε να δει και αυτή μαζί με τις υπόλοιπες τους δύο άνδρες και να ακούσει τα λόγια τους· έπειτα να επέστρεψε μαζί με το πλήθος των γυναικών και να τα διηγήθηκε στους ένδεκα. Μπορεί όμως η διήγηση να εννοηθεί και διαφορετικά: τα μεν πρώτα γεγονότα να αποδοθούν στις γυναίκες από τη Γαλιλαία, εννοώ δηλαδή την άφιξη στο μνήμα, τη μεταφορά των αρωμάτων, την εμφάνιση των δύο ανδρών σε αυτές και τα λόγια τους προς εκείνες· ενώ η αναγγελία προς τους ένδεκα να μην έγινε πλέον μόνο από αυτές, αλλά από όλες μαζί, καθώς καθεμία διηγούνταν όσα είχε δει· ανάμεσα σε αυτές βρισκόταν πάλι η Μαγδαληνή μαζί με τις υπόλοιπες, αναγγέλλοντας και η ίδια στους μαθητές όσα αποκλειστικά μόνη αυτή είχε δει.

Μυροφόροι, λοιπόν, είναι εκείνες που ακολουθούσαν μαζί με τη Μητέρα του Κυρίου και που παρέμειναν μαζί Του κατά τον καιρό του σωτηρίου πάθους, και οι οποίες έσπευσαν να αλείψουν με μύρα το σώμα του Κυρίου. Διότι, όταν ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος ζήτησαν και έλαβαν από τον Πιλάτο το δεσποτικό σώμα, και αφού το κατέβασαν από τον σταυρό και το τύλιξαν σε σάβανα μαζί με πολύ κολλώδη αρώματα και το τοποθέτησαν σε λαξευτό μνημείο, βάζοντας μεγάλο λίθο στη θύρα του μνημείου, παρευρίσκονταν θεωρώντας, κατά τον ευαγγελιστή Μάρκο, η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία, καθισμένες απέναντι από τον τάφο. Λέγοντας δε «και η άλλη Μαρία», υπονοούσε πάντως τη Θεομήτορα· διότι αυτή ονομαζόταν μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, επειδή αυτοί κατάγονταν από τον Ιωσήφ τον Μνήστορα. Δεν παρευρίσκονταν όμως μόνο αυτές βλέποντας κατά τον ενταφιασμό του Κυρίου, αλλά και άλλες γυναίκες, όπως ιστορεί ο Λουκάς γράφοντας: «Και οι γυναίκες που τον είχαν ακολουθήσει, οι οποίες είχαν έλθει μαζί του από τη Γαλιλαία, παρακολούθησαν το μνημείο και πώς τοποθετήθηκε το σώμα του· ήταν δε η Μαρία η Μαγδαληνή και η Ιωάννα και η Μαρία του Ιακώβου και οι υπόλοιπες μαζί με αυτές».

«Θυμηθείτε πώς σας μίλησε, όταν ήταν ακόμη στη Γαλιλαία, λέγοντας ότι ο Υιός του ανθρώπου πρέπει να παραδοθεί σε χέρια αμαρτωλών ανθρώπων, και να σταυρωθεί, και την τρίτη ημέρα να αναστηθεί». Και θυμήθηκαν τα λόγια του. Και αφού επέστρεψαν από το μνημείο, ανήγγειλαν όλα αυτά στους έντεκα και σε όλους τους υπολοίπους. Ήταν δε η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Ιωάννα, και η Μαρία του Ιακώβου, και οι υπόλοιπες μαζί τους, που τα έλεγαν αυτά στους αποστόλους. Και τα λόγια τους φάνηκαν ενώπιόν τους σαν παραλήρημα, και δεν τις πίστευαν. Ο δε Πέτρος σηκώθηκε, έτρεξε στο μνημείο, και σκύβοντας βλέπει να κείτονται μόνο τα οθόνια, και αναχώρησε, θαυμάζοντας μέσα του αυτό που είχε συμβεί». «Μίαν των Σαββάτων» ονομάζει την πρώτη από τις ημέρες του Σαββάτου, δηλαδή της εβδομάδας, η οποία είναι αυτή που σε εμάς, λόγω της αναστάσεως του Κυρίου, ονομάζεται Κυριακή.