Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 24:18

Ενώ αυτοί συνομιλούσαν, πλησίασε ο ίδιος ο Ιησούς και συμπορευόταν μαζί τους, χωρίς να αναγνωρίζεται από αυτούς· διότι τα μάτια τους εμποδίζονταν ώστε να μην τον αναγνωρίσουν. Και τους λέει: «Ποια είναι αυτά για τα οποία συζητάτε μεταξύ σας περπατώντας σκυθρωποί;». Αποκρινόμενος δε ένας από αυτούς, του οποίου το όνομα ήταν Κλεόπας, είπε: «Εσύ μόνος παροικείς στην Ιερουσαλήμ;» και τα εξής. Έπειτα, τη φήμη της αναστάσεως μέσω των γυναικών και μέσω του Πέτρου τη διηγούνται μεν, δεν την πιστεύουν δε. Διότι, λέγοντας: «Και κάποιες γυναίκες μας εξέπληξαν, επειδή δεν βρήκαν το σώμα», δεν πίστευαν ότι το λεγόμενο αληθεύει, ούτε ότι είναι ευαγγελισμός αληθείας, αλλά το θεώρησαν ως αιτία κάποιας ταραχής και εκστάσεως. Και τη μαρτυρία του Πέτρου, ο οποίος είδε μόνο τα οθόνια στο μνήμα, δεν την θεώρησαν αξιόπιστη για την ανάσταση, επειδή, έλεγε, δεν τον είδε, αλλά από το γεγονός ότι δεν βρισκόταν εκεί συνεπέραινε ότι αυτός είχε αναστηθεί. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι αυτοί ήταν από τους εβδομήκοντα, και αυτός που βρισκόταν με τον Κλεόπα ήταν ο Σίμων, όχι ο Πέτρος ούτε αυτός από την Κανά, αλλά ένας άλλος από τους εβδομήκοντα. <Αρχίζοντας από τον Μωυσή και από όλους τους προφήτες, κ.λπ.>

Όσοι βρίσκονταν γύρω από τον Χριστό κατά την περίοδο του πάθους είχαν διάφορες αντιλήψεις, άλλοτε θεωρώντας τον προφήτη και άλλοτε λυτρωτή του Ισραήλ, χωρίς να το βεβαιώνουν απόλυτα, υφιστάμενοι πολλή αμφιβολία και ως προς αυτά εξαιτίας του κλονισμού που προήλθε από το πάθος. Έτσι, οι μαθητές που ήταν μαζί με τον Κλεόπα, συνοδοιπορώντας, του έλεγαν: «Εσύ μόνος παροικείς στην Ιερουσαλήμ και δεν έμαθες τα όσα έγιναν σε αυτήν αυτές τις ημέρες;» Έπειτα, όταν ρωτήθηκαν: «Ποια;», πρόσθεσαν: «Τα σχετικά με τον Ιησού τον Ναζωραίο, ο οποίος αναδείχθηκε άνδρας προφήτης, και τα εξής.» Επομένως, τον θεωρούσαν μεν προφήτη και λυτρωτή του Ισραήλ, αλλά εξαιτίας του πάθους κινδύνευαν να αποβάλουν ακόμη και αυτήν την πεποίθηση για αυτόν, ότι δηλαδή λυτρώνει τον Ισραήλ. Αυτό όμως δεν γινόταν μάταια, αλλά για να αποδειχθεί ότι «το μωρό του Θεού είναι σοφότερο από τους ανθρώπους». Διότι κατά το πάθος του σταυρού όλοι κοσκινίστηκαν και κλονίστηκαν, όχι μόνο οι απλοί μαθητές, αλλά και οι εκλεκτοί και η ίδια η μητέρα του. Αυτό το γεγονός όμως στήριξε ολόκληρη την οικουμένη, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, δι' ου και μεθ' ου στον Πατέρα ανήκει η δόξα, μαζί με το Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Αλλά νομίζω πως δεν θα ισχυριζόσουν ότι προηγουμένως τα αγνοούσες και ότι μόλις τώρα τα μαθαίνεις. Διότι δεν παροικείς εσύ μόνος στη δική μας Ιερουσαλήμ ώστε να αγνοείς τα όσα συνέβησαν, τα οποία κατέστησαν προφανή και πασίδηλα κάτω από το λαμπρό φως.

Αποκρίθηκε τότε ο ένας, που ονομαζόταν Κλεόπας, και του είπε: Εσύ είσαι ο μόνος που παροικεί στην Ιερουσαλήμ και δεν έμαθες όσα συνέβησαν σε αυτήν αυτές τις ημέρες; Και τους είπε: Ποια; Εκείνοι του απάντησαν: Τα σχετικά με τον Ιησού τον Ναζωραίο, ο οποίος υπήρξε άνδρας προφήτης, δυνατός σε έργο και λόγο ενώπιον του Θεού και όλου του λαού, και πώς τον παρέδωσαν οι αρχιερείς και οι άρχοντές μας σε καταδίκη θανάτου και τον σταύρωσαν. Εμείς όμως ελπίζαμε ότι αυτός είναι εκείνος που πρόκειται να λυτρώσει τον Ισραήλ. Αλλά, μαζί με όλα αυτά, είναι σήμερα η τρίτη ημέρα από τότε που έγιναν αυτά.

Διότι, όπως λέει ο Μάρκος, φαινόταν με άλλη μορφή και με άλλα χαρακτηριστικά. Επειδή δεν κυβερνούσε πλέον το σώμα σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, αλλά υπερφυσικά και πνευματικά· γι' αυτό τον λόγο λοιπόν τα μάτια τους κρατούνταν, ώστε να μην τον αναγνωρίσουν. Και γιατί φάνηκε με άλλη μορφή και εμποδίζονταν τα μάτια τους; Για να φανερώσουν όλη την αμφιταλαντευόμενη σκέψη τους, για να αποκαλύψουν την πληγή, και έπειτα έτσι να δεχθούν το φάρμακο· για να τους φανεί γλυκός μετά από την πολλή συναναστροφή· για να τους διδάξει αρχίζοντας από τον Μωυσή και τους προφήτες, και τότε να αναγνωριστεί, και να πιστέψουν ακόμη περισσότερο ότι το σώμα του δεν είναι πλέον τέτοιο ώστε να είναι απλώς ορατό σε όλους, αλλά, αν και αναστήθηκε το ίδιο το σώμα που έπαθε, ωστόσο εμφανίζεται μόνο σε όσους αυτός θέλει· και να αποκομίσουν από αυτό κάτι σπουδαίο, το να μην απορούν πλέον για ποιον λόγο δεν κυκλοφορεί πάλι ανάμεσα στα πλήθη, κατανοώντας ότι η ζωή του μετά την ανάσταση είναι διαφορετική, και όχι συνηθισμένη, ούτε με ανθρώπινο τρόπο, αλλά θεϊκότερη· το οποίο αποτελεί και τύπο της μέλλουσας ανάστασης, κατά την οποία θα ζήσουμε ως άγγελοι και υιοί Θεού. Γι' αυτούς τους λόγους, λοιπόν, κρατούνταν τα μάτια τους ώστε να μην τον αναγνωρίσουν· διότι εμφανιζόταν σε όσους ήθελε. Ο δε Κλεόπας κατακρίνει μάλιστα τον φαινομενικό συνοδοιπόρο. «Εσύ μόνος», λέει, «παροικείς;» αντί να πει, Εσύ είσαι ο μόνος από τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ που δεν έμαθες τα όσα συνέβησαν;