Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 24:31

Αφού λοιπόν τους προετοίμασε με αυτόν τον τρόπο μέσω των Γραφών του Νόμου και των Προφητών, έπειτα πλέον φανερώνει τον εαυτό του πιο καθαρά σε αυτούς, όταν τον παρακάλεσαν να πάει στο χωριό, οπότε, αφού πήρε τον άρτο, τον ευλόγησε και, κόβοντάς τον, τον προσέφερε· διότι λέει: «τα μάτια τους εμποδίζονταν από το να τον αναγνωρίσουν», μέχρις ότου προφανώς εισέλθει ο λόγος κινώντας την καρδιά προς την πίστη, και έπειτα παρουσιάσει έγκαιρα την όραση πάνω στην ακοή, καθιστώντας φανερό εκείνο που προηγουμένως είχαν ακούσει και πιστέψει. Βεβαίως δεν παραμένει μαζί τους· διότι λέει: «Και αυτός έγινε άφαντος από αυτούς». Διότι μετά την ανάσταση οι σχέσεις του Κυρίου με τους ανθρώπους δεν είναι όπως πρώτα, επειδή και αυτοί είχαν ανάγκη ανακαινίσεως και μιας δεύτερης ζωής κατά Χριστόν, ώστε ως καινούργιοι να είναι μαζί με τον καινούργιο, και ως άφθαρτοι να πλησιάζουν τον άφθαρτο. Γι' αυτό και εμπόδισε τη Μαρία να τον αγγίξει, όπως λέει ο Ιωάννης, μέχρι να αναληφθεί και να έλθει. <Αναστάντες αυτή τη ώρα, κ.τ.λ.> (D f. 83) Αφού σηκώθηκαν, λέει, οι περί τον Κλεόπα εκείνη την ώρα, δηλαδή κατά την οποία έγινε άφαντος από αυτούς ο Ιησούς, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ.

Διότι το διηγούνται με μεγαλύτερη σαφήνεια: «θυμηθείτε», λέει, «ότι ενώ βρισκόταν ακόμη μαζί σας, σας τα έλεγε αυτά, ότι δηλαδή πρέπει να πάθει ο Υιός του ανθρώπου». 〈Σχόλιο〉 〈οζ΄〉. Απέκοψε τα λόγια που ειπώθηκαν προς τον Κλεόπα και τον άλλον, όταν τους συνάντησε, δηλαδή το: «Ω, ανόητοι και βραδείς στο να πιστέψετε σε όλα όσα ελάλησαν οι προφήτες· δεν έπρεπε να τα πάθει αυτά;» Και αντί του «για όσα ελάλησαν οι προφήτες», το μετέτρεψε σε «για όσα σας ελάλησα». Ελέγχεται όμως από το γεγονός ότι «όταν έκλασε τον άρτο, ανοίχθηκαν τα μάτια τους και τον αναγνώρισαν». 〈Έλεγχος〉 〈οζ΄〉. Από πού προήλθε η κλάση του άρτου; Λέγε, ω Μαρκίωνα. Από φαντασία ή από σώμα που ενεργούσε έχοντας πραγματικό όγκο; Διότι, όταν αναστήθηκε από τους νεκρούς, αναστήθηκε αληθινά με το ίδιο το άγιο του σώμα. Εσύ όμως, ω Μαρκίωνα, αντί του «δεν είναι αυτά που ελάλησαν οι προφήτες;», έγραψες «δεν είναι αυτά που σας ελάλησα;». Εάν όμως τους είχε πει «σας ελάλησα», οπωσδήποτε θα τον είχαν αναγνωρίσει από τον λόγο του «σας ελάλησα». Πώς λοιπόν κατά την κλάση του άρτου αναφέρει ότι «ανοίχθηκαν τα μάτια τους και τον αναγνώρισαν, και έγινε άφαντος»; Διότι άρμοζε σε αυτόν, εφόσον ήταν Θεός και μετέβαλλε το σώμα του σε πνευματικό, αφενός να το επιδεικνύει ως αληθινό σώμα, αφετέρου δε να γίνεται άφαντος όποτε το επιθυμούσε, επειδή τα πάντα είναι δυνατά σε αυτόν.

δ'. Στην περίπτωση του Κλεόπα, δεν αποκάλυψε τον εαυτό του στους αποστόλους· αλλά όταν διήνοιξε τους οφθαλμούς τους, τότε έγινε άφαντος από αυτούς, ώστε να πουν και οι μαθητές: «Δεν φλεγόταν η καρδιά μας μέσα μας, καθώς μας μιλούσε στον δρόμο και καθώς μας διήνοιγε τις Γραφές;»

Ωστόσο, ο Σωτήρας φαινόταν να έχει αυτή τη φύση, όχι όμως με τον τρόπο που παρουσιαζόταν προηγουμένως σε όλους· εμφανιζόμενος, λοιπόν, σε εκείνους που ήταν άξιοι για μια τέτοια θέαση, επιδείκνυε τα σημάδια του σταυρού· και αυτό μας το επιβεβαιώνει ο μαθητής, και εμείς το δεχόμαστε με ευγνωμοσύνη και πίστη, όταν άγγιξε τη θεία πλευρά και αναφώνησε δυνατά και καθαρά: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»· καθώς και οι σεμνές γυναίκες που άγγιξαν τα άχραντα πόδια· αλλά και όσοι συμπορεύονταν μαζί του, των οποίων η καρδιά φλεγόταν και των οποίων τα μάτια εμποδίζονταν κατά τις συνομιλίες να τον αναγνωρίσουν, κάτι που τελικά λύθηκε μετά την κλάση του άρτου. Δέχτηκε να φάει και να πιει, αν και το σώμα του ήταν άφθαρτο· πράγματα που δεν έγιναν επειδή τα είχε ανάγκη, αλλά από συγκατάβαση και για λόγους θείας οικονομίας, ώστε να πιστευτεί ότι είναι ο Ίδιος, και το μυστήριο της αναστάσεως να θεωρηθεί αληθινό και όχι φαντασία. Τι άλλο, άλλωστε, έβλεπαν οι θεσπέσιοι μαθητές να υψώνεται από ανάμεσά τους και να ανεβαίνει ψηλά προς τους ουρανούς, αυτό που έγινε συμβασιλεύον στην πατρική δόξα, και που θα έρθει πάλι με τον ίδιο τρόπο, σύμφωνα με τη φωνή των υπερκόσμιων δυνάμεων που τον προέπεμπαν, αν δεν ήταν σώμα περιγραπτό;

ΑΙΡ. Ο Κύριος, χρησιμοποιώντας μέτρα συγκατάβασης, φανέρωσε τον εαυτό Του μετά την ανάσταση στους αποστόλους· έχοντας μεν τα ιδιώματα του σώματος, όχι όμως με παχύτητα ούτε με περιγραφή. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε, ενώ οι θύρες ήταν κλειστές, εμφανίστηκε ανάμεσά τους, και πάλι έγινε άφαντος από αυτούς.

Τότε διανοίχθηκαν τα μάτια τους και τον αναγνώρισαν, και αυτός έγινε άφαντος από αυτούς. Και είπαν μεταξύ τους: «Δεν φλεγόταν η καρδιά μας μέσα μας καθώς μας μιλούσε στον δρόμο και καθώς μας ανέλυε τις Γραφές;» Και αφού σηκώθηκαν εκείνη την ώρα, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ και βρήκαν συγκεντρωμένους τους έντεκα και όσους ήταν μαζί τους, να λένε ότι: «Όντως αναστήθηκε ο Κύριος και εμφανίστηκε στον Σίμωνα»· και αυτοί εξιστορούσαν τα όσα συνέβησαν στον δρόμο, και πώς τον αναγνώρισαν κατά την κλάση του άρτου». Επειδή είχαν ανθρώπινες αντιλήψεις και έπασχαν από έντονο δισταγμό, τους αποκαλεί ανόητους και βραδείς στο να πιστέψουν σε όλα όσα είπαν οι προφήτες· διότι μπορεί κανείς να πιστεύει και μερικώς και καθολικώς.