Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 24:37

Και το ότι ο λόγος μας δεν απέχει από την αλήθεια, δεν είναι καθόλου δύσκολο να το μάθουμε από όσα ανέφερε γι' αυτά ο θείος Λουκάς: «Ενώ λοιπόν μιλούσαν γι' αυτά», λέει, «στάθηκε ανάμεσά τους», δηλαδή ο ίδιος ο Χριστός, «και τους λέει: Ειρήνη σε εσάς. Εκείνοι όμως, κυριευμένοι από τρόμο και φόβο, νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα. Και τους είπε: Γιατί είστε ταραγμένοι και γιατί ανεβαίνουν λογισμοί στις καρδιές σας; Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, ότι είμαι εγώ ο ίδιος. ψηλαφήστε με και δείτε, διότι ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε ότι έχω εγώ. Και λέγοντας αυτό, τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια του. Ενώ δε εκείνοι απιστούσαν ακόμη και θαύμαζαν από τη χαρά τους, τους είπε: Έχετε κάτι φαγώσιμο εδώ; Και αυτοί του έδωσαν, λέει, ένα κομμάτι από ψητό ψάρι και από κηρήθρα μελιού, και παίρνοντάς τα, έφαγε μπροστά τους». Βλέπεις πώς ο λογισμός της απιστίας εμφωλεύει όχι μόνο στον μακάριο Θωμά, αλλά από το ίδιο πάθος νοσεί και ο νους των άλλων μαθητών; Διότι ιδού, βλέποντάς τους να ολιγοπιστούν ακόμη και μετά τη θέα των τραυμάτων του σταυρού, θεώρησε ότι έπρεπε να τους πείσει και μέσω ενός άλλου πράγματος, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν αρμόζει σε πνεύμα, αλλά ανήκει μάλλον κατεξοχήν στα γήινα σώματα και στη φύση της σάρκας. Διότι έφαγε το ψαράκι που του προσέφεραν, ή έστω το κομμάτι από αυτό. Και θα δεχθούμε ότι καθεμία από αυτές τις ενέργειες ήταν τρόπον τινά αναγκαία.

Και στη συνέχεια είναι γραμμένο: Έφαγα τον άρτο μου μαζί με το μέλι μου. Το πικρό πριν από το πάθος, και το γλυκό μετά την ανάσταση. Έπειτα, αφού αναστήθηκε, εισήλθε ενώ οι θύρες ήταν κλειστές, αλλά αντιμετώπισε τη δυσπιστία τους. Διότι νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα. Εκείνος δε λέει: «Ψηλαφήστε με και δείτε. Βάλτε τα δάχτυλα στον τύπο των ήλων», όπως επιζητούσε ο Θωμάς. Και ενώ αυτοί ακόμη δυσπιστούσαν από τη χαρά τους και θαύμαζαν, τους είπε: «Έχετε τίποτα φαγώσιμο εδώ;» Εκείνοι του έδωσαν ένα κομμάτι από ψητό ψάρι και κηρήθρα μελιού. Βλέπεις πώς εκπληρώθηκε το «έφαγα τον άρτο μου μαζί με το μέλι μου».

Επειδή, λοιπόν, η ίδια οπτασία έχει φανερωθεί και στους δύο, ας δούμε πώς άλλα μεν αναφέρεται στον Λουκά ότι έπραξε και είπε ο Σωτήρας, και άλλα στον Ιωάννη. Ομοίως, βέβαια, και στους δύο αναφέρεται ότι, αφού στάθηκε ανάμεσά τους, τους είπε: «Ειρήνη υμίν». Ειδικότερα όμως στον Λουκά προστίθεται ότι νόμιζαν πως έβλεπαν πνεύμα, και τα εξής.

Φθάνοντας εδώ, αρμόζει να επιστήσουμε την προσοχή μας στο εξής: όπως και στα υπόλοιπα, τις πιο σεπτές και θείες πράξεις και διδασκαλίες του Σωτήρος μας το Άγιο Πνεύμα τις κατέγραψε μέσω του Ιωάννη, ενώ τις πιο ανθρώπινες τις συνέγραψε μέσω των υπολοίπων, πράγμα το οποίο έπραξε και τώρα. Διότι, όταν οι μαθητές είδαν τον Σωτήρα, νόμισαν ότι δεν έβλεπαν αυτόν αλλά κάποιο πνεύμα, και καθώς δυσπιστούσαν απέναντί του, αφού αναγκαστικά τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια, επειδή εκείνοι συνέχιζαν να δυσπιστούν, ζήτησε κάτι φαγώσιμο και έφαγε ενώπιόν τους.

Στάθηκε λοιπόν ανάμεσά τους και τους λέει: «ειρήνη υμίν», αυτόν τον γλυκό, προσφιλή και οικείο σε αυτόν χαιρετισμό. Και επειδή η ειρήνη είναι διπλή, αφενός αυτή που έχουμε προς τον Θεό, η οποία είναι κατεξοχήν γέννημα της ευσέβειας, και αφετέρου αυτή που έχουμε αναμεταξύ μας, η οποία εκ φύσεως γεννιέται από τη φωνή του ευαγγελίου, ο Κύριος έδωσε εδώ και τις δύο μέσω ενός χαιρετισμού. Και όπως ακριβώς τους είχε προστάξει να κάνουν, όταν τους απέστειλε για πρώτη φορά, λέγοντας: «σε όποια οικία εισέλθετε, να λέτε: ειρήνη στον οίκο τούτο», έτσι κάνει και ο ίδιος· εισερχόμενος στην οικία όπου ήταν συγκεντρωμένοι, αμέσως τους έδωσε την ειρήνη. Όταν δε τους είδε καταπτοημένους και ταραγμένους από το ανέλπιστο και παράδοξο του θεάματος (διότι, λέει, νόμιζαν ότι βλέπουν πνεύμα, ότι δηλαδή αυτό που έβλεπαν ήταν φαντασία), αυτός, φανερώνοντάς τους πάλι τα κινήματα της καρδιάς τους και αποδεικνύοντας ότι είναι εκείνος στον οποίο και πριν από το πάθος και την ανάσταση έλεγαν: «τώρα γνωρίζουμε ότι τα γνωρίζεις όλα και δεν έχεις ανάγκη να σε ρωτάει κανείς», τους πρότεινε τη βεβαιότητα μέσω της εξέτασης και της ψηλάφησης.

Διότι εκείνο, ακόμη και ο ίδιος ο μαθητής του, αν και το είδε, δεν το πίστεψε· αυτά όμως, ακόμη και οι εχθροί, όταν τα είδαν, τα πίστεψαν. Επομένως, αυτό είναι μεγαλύτερο και πιο σαφές από εκείνο, και περισσότερο τους προσείλκυε και τους έπειθε για την ανάσταση. Και γιατί αναφέρω τον Θωμά; Διότι, για να καταλάβεις ότι ούτε οι υπόλοιποι μαθητές πίστεψαν με την πρώτη ματιά, άκουσε με προσοχή. Αλλά μην τους κατακρίνεις, αγαπητέ· διότι, εάν ο Χριστός δεν τους κατέκρινε, ούτε και εσύ πρέπει να τους κατακρίνεις. Επειδή πράγματι, οι μαθητές είδαν ένα γεγονός πρωτόγνωρο και παράδοξο, να ανασταίνεται Εκείνος ως πρωτότοκος εκ των νεκρών. Και τέτοια μέγιστα θαύματα συνηθίζουν στην αρχή να προκαλούν κατάπληξη, μέχρις ότου με την πάροδο του χρόνου εδραιωθούν στις ψυχές των πιστών· αυτό ακριβώς συνέβη τότε και στους μαθητές. Διότι, όταν ο Χριστός, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, τους είπε: «Ειρήνη υμίν», εκείνοι, όπως λέει η Γραφή, κυριεύθηκαν από τρόμο και φόβο και νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα, και τους είπε ο Ιησούς: «Γιατί είστε ταραγμένοι;». Και αφού τους έδειξε μετά από αυτά τα χέρια και τα πόδια του, και καθώς εκείνοι δεν πίστευαν από τη χαρά τους και θαύμαζαν, τους είπε: «Έχετε κάτι φαγώσιμο εδώ;», θέλοντας μέσω αυτών να τους επιβεβαιώσει την ανάσταση. Δεν σε πείθει, λέγει, η πλευρά, ούτε τα τραύματα; Ας σε πείσει έστω το τραπέζι.

Διότι άκουσέ τον να λέει στους μαθητές του, όταν μετά την ανάσταση νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα: Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, ότι είμαι εγώ ο ίδιος. Εάν λοιπόν έλεγε ότι είναι εκείνος ο ίδιος που βρισκόταν μαζί τους πριν από το πάθος, αυτόν που έβλεπαν μετά την ανάσταση, σημαίνει ότι όπως ακριβώς πριν από το πάθος ήταν περιγραπτός, έτσι και μετά την ανάσταση νοούνταν με περιγραφή, χωρίς να έχει απολέσει τα ιδιώματα της ανθρώπινης φύσεως. Επειδή ποια χέρια και πόδια υπέδειξε, ω άριστε; Πώς δε πρόσταζε και να τον ψηλαφήσουν, ως έχοντα σάρκα και οστά; Και τι είδους τροφή δέχθηκε να καταναλώσει;

Ειρήνη σε εσάς. Επειδή όμως τρόμαξαν και κυριεύθηκαν από φόβο, νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα. Και εκείνος τους είπε: Γιατί είστε ταραγμένοι; Και γιατί ανεβαίνουν διαλογισμοί στις καρδιές σας; Δείτε τα χέρια και τα πόδια μου, ότι είμαι εγώ ο ίδιος. Ψηλαφήστε με και δείτε, διότι ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε εμένα να έχω. Και λέγοντας αυτό, τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια του. Και ενώ εκείνοι ακόμη δυσπιστούσαν από τη χαρά τους και απορούσαν, τους είπε: Έχετε τίποτα φαγώσιμο εδώ; Εκείνοι του έδωσαν ένα κομμάτι από ψητό ψάρι και από κερήθρα μελιού. Και αφού τα πήρε, έφαγε μπροστά τους.