οὐ θέσει δὲ ταῦτα ἐγίνετο, μὴ γένοιτο, ὥς τινες πάλιν ὑπέλαβον, ἀλλ᾽ ὄντως ἀληθείᾳ ἀνθρώπου γενομένου τοῦ σωτῆρος ὅλου τοῦ ἀνθρώπου σωτηρία ἐγίνετο. εἰ γὰρ θέσει ἦν ἐν τῷ σώματι ὁ λόγος κατ᾽ ἐκείνους, τὸ δὲ θέσει λεγόμενον φαντασία ἐστίν, εὑρίσκεται δοκήσει καὶ ἡ σωτηρία καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν ἀνθρώπων λεγομένη κατὰ τὸν ἀσεβέστατον Μανιχαῖον. ἀλλὰ μὴν οὐ φαντασία ἡ σωτηρία ἡμῶν οὐδὲ σώματος μόνου, ἀλλ᾽ ὅλου ἀνθρώπου ψυχῆς καὶ σώματος ἀληθῶς ἡ σωτηρία γέγονεν ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ. ἀνθρώπινον ἄρα φύσει τὸ ἐκ Μαρίας κατὰ τὰς θείας γραφὰς καὶ ἀληθινὸν ἦν τὸ σῶμα τοῦ σωτῆρος· ἀληθινὸν δὲ ἦν, ἐπειδὴ ταὐτὸν ἦν τῷ ἡμετέρῳ, ἀδελφὴ γὰρ ἡμῶν ἡ Μαρία, ἐπεὶ καὶ οἱ πάντες ἐκ τοῦ Ἀδάμ ἐσμεν. καὶ τοῦτο οὐκ ἄν τις ἀμφιβάλοι μνησθείς, ὧν ἔγραψεν ὁ Λουκᾶς· μετὰ γὰρ τὸ ἀναστῆναι ἐκ τῶν νεκρῶν, δοκούντων τινῶν μὴ ἐν τῷ ἐκ Μαρίας σώματι βλέπειν τὸν κύριον, ἀλλ᾽ ἀντὶ τούτου πνεῦμα θεωρεῖν, ἔλεγεν, ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου καὶ τοὺς τύπους τῶν ἥλων, ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτός· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας, ἐξ ὧν καὶ διελέγχεσθαι δύνανται πάλιν οἱ τολμήσαντες εἰπεῖν, εἰς σάρκα καὶ ὀστέα ἠλλοιῶσθαι τὸν κύριον.
Μετάφραση
Και αυτά δεν συνέβησαν κατά σύμβαση, μη γένοιτο, όπως πάλι υπέθεσαν μερικοί, αλλά επειδή ο Σωτήρας έγινε άνθρωπος πραγματικά και αληθινά, πραγματοποιήθηκε η σωτηρία ολόκληρου του ανθρώπου. Διότι, εάν ο Λόγος βρισκόταν στο σώμα κατά σύμβαση, όπως ισχυρίζονται εκείνοι, και αυτό που λέγεται κατά σύμβαση είναι φαντασία, τότε αποδεικνύεται ότι και η σωτηρία και η ανάσταση των ανθρώπων θεωρούνται φαινομενικές (κατά δόκησιν), σύμφωνα με τον ασεβέστατο Μανιχαίο. Αλλά βέβαια η σωτηρία μας δεν είναι φαντασία, ούτε αφορά μόνο το σώμα, αλλά αληθινά πραγματοποιήθηκε η σωτηρία ολόκληρου του ανθρώπου, ψυχής και σώματος, στον ίδιο τον Λόγο. Επομένως, το σώμα του Σωτήρα, το οποίο προήλθε από τη Μαρία σύμφωνα με τις θείες Γραφές, ήταν εκ φύσεως ανθρώπινο και αληθινό· και ήταν αληθινό, επειδή ήταν ταυτόσημο με το δικό μας, διότι η Μαρία είναι αδελφή μας, αφού όλοι καταγόμαστε από τον Αδάμ. Και κανείς δεν θα μπορούσε να αμφιβάλλει γι' αυτό, εάν θυμηθεί όσα έγραψε ο Λουκάς. Διότι, μετά την ανάστασή Του από τους νεκρούς, επειδή μερικοί νόμιζαν ότι δεν έβλεπαν τον Κύριο με το σώμα που γεννήθηκε από τη Μαρία, αλλά θεωρούσαν ότι έβλεπαν πνεύμα αντ' αυτού, έλεγε: «Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου και τα σημάδια των καρφιών, ότι είμαι εγώ ο ίδιος· ψηλαφήστε με και δείτε, διότι ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε ότι έχω εγώ». Και αφού είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια Του, γεγονός από το οποίο μπορούν πάλι να ανασκευαστούν και να ελεγχθούν όσοι τόλμησαν να πουν ότι ο Κύριος αλλοιώθηκε και μεταβλήθηκε σε σάρκα και οστά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες