Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 24:51

Στο Λουκ. 24, 51. Διότι «ευλόγησε» βέβαια τους μαθητές και προχωρώντας λίγο ο Δεσπότης «ανυψωνόταν στον ουρανό», για να είναι σύνθρονος με τον Πατέρα και με τη σάρκα που ενώθηκε με Αυτόν. Και αυτό μας το έχει προαναγγείλει ο Ίδιος, λέγοντας τα εξής προς τον Πατέρα: «Δόξασέ με με τη δόξα που είχα κοντά σου πριν να υπάρξει ο κόσμος». Επομένως, η από τη γη ανάληψη υπήρξε για τον Υιό επάνοδος και επιστροφή στο να βρεθεί στην πρώτη και αρχική δόξα, η οποία υπήρχε προ πάντων. Και αυτόν τον δρόμο εγκαινίασε για εμάς ο Λόγος, λαμβάνοντας ανθρώπινη μορφή. Θα έρθει δε στον κατάλληλο καιρό «μέσα στη δόξα του Πατέρα μαζί με τους αγίους αγγέλους» και θα μας παραλάβει μαζί Του.

Συνομιλώντας, λοιπόν, κατ' αυτόν τον τρόπο ο Κύριος με τους μαθητές Του για τα σωτήρια μηνύματα, τους έβγαλε από το σπίτι και τους οδήγησε μέχρι τη Βηθανία, και αφού τους ευλόγησε, αποχωρίστηκε από αυτούς και αναλαμβανόταν στον ουρανό, και χρησιμοποιώντας ως όχημα μια φωτεινή νεφέλη ανήλθε με δόξα και εισήλθε στα αχειροποίητα Άγια των Αγίων και κάθισε στα δεξιά της μεγαλοσύνης στους ουρανούς, καθιστώντας το ανθρώπινο φύραμά μας ομόθρονο ως ομόθεο.

Όχι, σας παρακαλώ, αδελφοί, ας μην προτιμήσουμε το σκοτάδι από το φως, τον διάβολο από τον Θεό, την ηδονή που υπηρετεί τον θάνατο και τη γέεννα από την ένθεη και αιώνια χαρά, την πλούσια κτήση της φθοράς, που αποτελεί την ύλη της φλόγας η οποία κατακαίει αιώνια όσους την απέκτησαν με κακό τρόπο, από την αγάπη που προσφέρει τον αληθινό πλούτο, όπως ακριβώς μας το φανέρωσε ο Κύριος μέσα από την παραβολή του πλουσίου. Αντίθετα, ας ζήσουμε όπως έζησε Εκείνος και όπως Εκείνος υπέδειξε και δίδαξε, γενόμενος όμοιος με εμάς, και σηκώνοντας τον σταυρό ας Τον ακολουθήσουμε, σταυρώνοντας τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες της, ώστε και να συνδοξαστούμε μαζί Του και να συναναστηθούμε, και μετά την ανάσταση να αναληφθούμε προς Αυτόν, όπως και Εκείνος αναλήφθηκε σήμερα προς τον Πατέρα. Διότι, αφού στάθηκε στο μέσο των μαθητών, όπως λέει ο Λουκάς, ή μάλλον αφού φανερώθηκε, όπως γράφει ο Μάρκος (επειδή δεν ερχόταν τότε που εμφανιζόταν, αλλά ήταν πάντοτε παρών μαζί τους, και απλώς έδειχνε και φανέρωνε τον εαυτό Του όποτε το ήθελε)· αφού στάθηκε, λοιπόν, σήμερα στο μέσο των μαθητών Του, τους έδωσε την εντολή του κηρύγματος και τους χάρισε την υπόσχεση του Πνεύματος και του ότι θα είναι μαζί τους μέχρι τη συντέλεια του κόσμου. Και μετά από αυτά τα λόγια, υψώνοντας τα χέρια, τους ευλόγησε και, ενώ εκείνοι κοιτούσαν, ανυψώθηκε, δείχνοντας ότι και εκείνοι που Τον υπακούν, μετά την ανάστασή τους, θα ανυψωθούν προς τον Θεό.

Απορία. Πότε έγινε το δείπνο που εξιστορεί ο Λουκάς; Διότι, εάν μεν έγινε πολύ πριν από την τεσσαρακοστή ημέρα, δηλαδή την ανάληψη, πώς έγραψε ότι αναλήφθηκε αμέσως, λέγοντας ότι τους οδήγησε έξω έως τη Βηθανία, και τα εξής; Και ότι ανεφέρετο στους ουρανούς; Εάν δε έγινε κατά την τεσσαρακοστή ημέρα, πώς τότε ψηλαφήθηκε από τους μαθητές, εφόσον είχε ήδη ψηλαφηθεί κατά την πρώτη και την όγδοη ημέρα από την ανάσταση;

Λύση. Το ότι την πρώτη ημέρα της αναστάσεως ο Κύριος έφαγε μαζί τους το δείπνο με το ψάρι που εξιστορεί ο Λουκάς, είναι φανερό από τα προαναφερθέντα. Αν δε ο Λουκάς λέει: «Τους έβγαλε έξω έως τη Βηθανία», και ότι «Αναλήφθηκε», δεν μας δίνει οπωσδήποτε από αυτά να κατανοήσουμε ότι αναλήφθηκε αμέσως. Διότι είναι συνήθεια στους συγγραφείς, όταν μεριμνούν για συντομία, να συνδέουν μια εξιστόρηση με άλλες εξιστορήσεις. Σύμφωνα με αυτό έχει γραφτεί και στον Ματθαίο, ο οποίος ενώ σχεδόν δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει την αφήγηση για την επιστροφή του Κυρίου από την Αίγυπτο και την εγκατάσταση στη Γαλιλαία, συνδέει την έλευση του Ιωάννη στον Ιορδάνη και το κήρυγμά του, το οποίο έγινε σχεδόν μετά από τριάντα χρόνια. Και πολλά άλλα τέτοια μπορούν να συγκεντρώσουν όσοι το επιθυμούν, προς επιβεβαίωση της ευαγγελικής συμφωνίας· για να παραλείψουμε το γεγονός ότι στις Πράξεις των Αποστόλων, ανακεφαλαιώνοντας τα περί της Αναλήψεως, εξιστόρησε ότι αυτή συνέβη την τεσσαρακοστή ημέρα.

Λύση. Άλλο είναι το «Εις Βηθανίαν» και άλλο το «Προς Βηθανίαν». Διότι το «Προς Βηθανίαν» μας δίνει να κατανοήσουμε τον δρόμο που οδηγεί εκεί, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στο Όρος των Ελαιών. Αυτό ακριβώς εξέθεσε ο Λουκάς, λέγοντας «προς Βηθανίαν», και υπονοώντας με αυτά τα λόγια το τμήμα του όρους που συνορεύει με αυτήν, όπου εξιστόρησε ότι ανελήφθη ο Κύριος, χωρογραφώντας κατά κάποιον τρόπο τον τόπο.

Σήμερα η αληθινή άμπελος πραγματοποίησε εν σαρκί την άνοδο προς τον μέγα γεωργό· «Διότι εγώ είμαι», λέει, «η αληθινή άμπελος και ο Πατέρας μου ο γεωργός». Και πάλι· «Εγώ είμαι η άμπελος και εσείς τα κλήματα». Σήμερα η αληθινή άμπελος αποστέλλει τα κλήματα για να αυξηθούν και να γεμίσουν ολόκληρη τη γη, να παρέχουν σκιά από τον καύσωνα και να δώσουν φως μέσα από την ομίχλη της ειδωλολατρίας που την περιβάλλει· διότι λέει: «Πορευθείτε σε όλο τον κόσμο και κηρύξτε το ευαγγέλιο σε όλη την κτίση». Διότι λέει: «Τους οδήγησε έξω έως τη Βηθανία, και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε· και συνέβη, ενώ τους ευλογούσε, να αποχωριστεί από αυτούς και να αναληφθεί στον ουρανό».

Τότε τους άνοιξε τον νου για να κατανοούν τις Γραφές, και τους είπε ότι έτσι είναι γραμμένο, και έτσι έπρεπε να πάθει ο Χριστός και την τρίτη ημέρα να αναστηθεί εκ νεκρών, και να κηρυχθεί στο όνομά του μετάνοια και άφεση αμαρτιών σε όλα τα έθνη, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ. Εσείς είστε μάρτυρες αυτών. Και ιδού, εγώ αποστέλλω την επαγγελία του Πατέρα μου σε εσάς· εσείς όμως παραμείνετε στην πόλη της Ιερουσαλήμ, μέχρις ότου ενδυθείτε δύναμη εξ ύψους. Στη συνέχεια τους οδήγησε έξω έως τη Βηθανία, και, υψώνοντας τα χέρια του, τους ευλόγησε. Και συνέβη, ενώ τους ευλογούσε, να αποχωριστεί από αυτούς και να ανέρχεται στον ουρανό.

Ευλόγησε δε τους μαθητές, ίσως για να εναποθέσει μέσα τους μια προστατευτική δύναμη μέχρι την παρουσία του Πνεύματος, ίσως και για να διδάξει εμάς, όταν αναχωρούμε, να παραδίδουμε με ευλογίες αυτούς που βρίσκονται υπό την προστασία μας. «Αναλαμβανόταν δε στον ουρανό.» Διότι ο Ηλίας μεν, «ως εις τον ουρανό»· διότι φαινόταν σαν να ανεβαίνει στον ουρανό· ο Σωτήρας όμως ανήλθε στον ίδιο τον ουρανό ως πρόδρομος όλων, για να εμφανιστεί με την αγία του σάρκα ενώπιον του Θεού και να την αναδείξει συγκάθεδρη με τον Πατέρα.