Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 24:53

Τότε οι μαθητές, αφού προσκύνησαν από το όρος των Ελαιών από όπου και αναλήφθηκε, τον υπερουράνιο Δεσπότη, εκείνον που κατέβηκε από εκεί και κατέστησε τη γη ουρανό, και ανέβηκε πάλι εκεί από όπου κατέβηκε, ενώνοντας τα κάτω με τα άνω και συγκροτώντας μία εκκλησία, ουράνια και συνάμα επίγεια, προς δόξαν της δικής του φιλανθρωπίας, επέστρεψαν χαρούμενοι στην Ιερουσαλήμ και βρίσκονταν συνεχώς στον ναό, έχοντας τον νου τους στον ουρανό, υμνώντας και ευλογώντας τον Θεό και προετοιμάζοντας τους εαυτούς τους για την υποδοχή της υπεσχημένης ελεύσεως του θείου Πνεύματος.

Το δεύτερο όμως ζήτημα έχει την εξής λύση. Μετά την Ανάληψη του Κυρίου, οι απόστολοι επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ, όπως αναφέρεται στο Ευαγγέλιο, και βρίσκονταν συνεχώς στον ναό, δηλαδή κατά τον καθορισμένο χρόνο της προσευχής, κατά τον οποίο επιτρεπόταν να παραμένουν στον ναό. Τις υπόλοιπες ώρες παρέμεναν στο σπίτι, δηλαδή στο υπερώο που αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων, και μάλιστα εκεί υμνούσαν και ευλογούσαν ακατάπαυστα τον Κύριο.

Και βρίσκονταν διαρκώς στον ναό αινώντας και ευλογώντας τον Θεό και αναμένοντας την υπόσχεση του Πατρός και την προς αυτούς επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Σε Αυτόν ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων, αμήν.

«Και αυτοί, αφού τον προσκύνησαν, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με μεγάλη χαρά, και βρίσκονταν διαρκώς στο ιερό, αινώντας και ευλογώντας τον Θεό. Αμήν.» Όταν τους ειρήνευσε και καθησύχασε τις καρδιές τους με όσα είπε, με το ότι ψηλαφήθηκε, με το ότι έφαγε, επιβεβαιώνοντας την αληθινή ανάσταση του σώματός του, τότε τους άνοιξε τον νου για να κατανοούν τις Γραφές. Διότι, αν δεν γαλήνευε η ψυχή τους, πώς θα μπορούσε να γνωρίσει, όντας ταραγμένη και ασταθής; «Ησυχάστε», λέει, «και γνωρίστε». Γι' αυτό και τους διδάσκει ότι ήταν αναγκαίο να πάθει έτσι ο Χριστός. Έτσι δηλαδή πώς; Δια του ξύλου του σταυρού· επειδή δια του ξύλου προήλθε ο όλεθρος, ήταν αναγκαίο και δια του ξύλου να καταλυθεί η φθορά, και, αφού ο Κύριος διήλθε αήττητος μέσα από τις οδύνες του ξύλου, να καταργήσει την ηδονή που προήλθε από το ξύλο, έπειτα «και να αναστηθεί», λέει, «την τρίτη ημέρα, και να κηρυχθεί στο όνομά του μετάνοια και άφεση αμαρτιών σε όλα τα έθνη.» Εδώ αναφέρεται στο βάπτισμα. Διότι σε αυτό επιτελείται η μετάνοια μέσω της εξομολόγησης και της απόθεσης των προηγούμενων κακιών και ασεβειών, και ακολουθεί η άφεση των αμαρτιών. Πώς όμως θα κατανοήσουμε ότι το βάπτισμα γίνεται στο όνομα μόνο του Χριστού, και μάλιστα όταν αλλού διδασκόμαστε να το τελούμε στο όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος;

Και τώρα η φύση μας προσκυνείται εν Χριστώ από κάθε αγγελική δύναμη. «Αυτοί δε επέστρεψαν με μεγάλη χαρά, και βρίσκονταν διαρκώς στο ιερό.» Βλέπεις αρετή; Δεν είχαν λάβει ακόμη το Πνεύμα, και όμως ζουν πνευματικά. Διότι εκείνοι που προηγουμένως ήταν κλεισμένοι, τώρα κυκλοφορούν ανάμεσα στους αρχιερείς, και τίποτα το κοσμικό δεν υπάρχει σε αυτούς· αλλά έχοντας περιφρονήσει τα πάντα, αινούν και ευλογούν διαρκώς τον Θεό μέσα στο ιερό.