Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 3:10

Έλεγε, λοιπόν, στα πλήθη που προσέρχονταν για να βαπτισθούν από αυτόν: Γεννήματα εχιδνών, ποιος σας υπέδειξε να ξεφύγετε από τη μέλλουσα οργή; Και μετά από λίγα: Και τον ρωτούσαν τα πλήθη, λέγοντας: Τι να πράξουμε; Ομοίως και οι τελώνες, ομοίως και οι στρατιώτες. ΠΡΑΞΕΙΣ. Όταν τα άκουσαν δε αυτά, κατανύχθηκε η καρδιά τους και είπαν προς τον Πέτρο και τους λοιπούς αποστόλους: Τι να πράξουμε, άνδρες αδελφοί;

Διότι αποκόπηκαν τα κλαδιά, και το φυτό δεν ξεριζώθηκε από την ίδια τη ρίζα του· διότι έχει σωθεί το υπόλειμμα του Ισραήλ, και δεν καταστράφηκε ολοσχερώς από τη ρίζα. <Και τον ρωτούσαν τα πλήθη.> (A f. 53, H f. 157 b) Τρεις τάξεις εισήγαγε ο μακάριος Λουκάς, οι οποίες ρωτούσαν τον Ιωάννη: τα πλήθη, τους τελώνες, και τρίτους τους στρατιώτες· και όπως ακριβώς ένας έμπειρος ιατρός προσφέρει σε κάθε πάθηση το κατάλληλο και εύλογο βοήθημα, έτσι και ο Βαπτιστής έδινε στο κάθε επάγγελμα τον ωφέλιμο και πρέποντα λόγο· στα μεν πλήθη που βάδιζαν προς τη μετάνοια, παραγγέλλοντας να επιδεικνύουν φιλάλληλο φρόνημα· στους δε τελώνες, αποκλείοντας την οδό προς τις αχαλίνωτες πλεονεξίες· και στους στρατιώτες, φωνάζοντας πάνσοφα να μην εκβιάζουν κανέναν, αλλά να αρκούνται στους μισθούς τους. <Ενώ δε ο λαός προσδοκούσε, και όλοι διαλογίζονταν στις καρδιές τους για τον Ιωάννη, κ.τ.λ.> (A f. 53 b, E f. 155, F f. 786, H f. 159) Τόσο αξιοθαύμαστος και μέγας ήταν ο γιος του Ζαχαρία, ώστε τα πλήθη των Ιουδαίων έφτασαν σε αυτή την υποψία, μήπως άραγε αυτός είναι ο Χριστός, ο οποίος και περιγραφόταν μέσα από τη σκιά του νόμου, και είχε προαναγγελθεί από τους αγίους προφήτες. Επειδή όμως κάποιοι προχώρησαν άπαξ σε αυτή την υποψία, την αποκόπτει, παραχωρώντας ως δούλος τα Δεσποτικά αξιώματα (στον Χριστό)· διότι είναι αμέτρητη η απόσταση μεταξύ Θεού και ανθρώπων.

Ως ρίζα, λοιπόν, νοείται η ζωή, όπως είπαμε. Θα μπορούσε όμως να νοηθεί ως ρίζα και η συγγένεια με τον Αβραάμ· από την οποία συγγένεια του Αβραάμ αποκόπτονται όσοι δεν είναι άξιοι να είναι κλάδοι του, σύμφωνα με τον Απόστολο. Η δε τιμωρία είναι διπλή: διότι ο αμαρτωλός και άκαρπος όχι μόνο αποκόπτεται από τη συγγένεια με τους δικαίους, αλλά και ρίχνεται στη φωτιά. «Και τον ρωτούσαν τα πλήθη, λέγοντας: Τι να κάνουμε λοιπόν; Και αποκρινόμενος τους λέει: Εκείνος που έχει δύο χιτώνες ας δώσει σε αυτόν που δεν έχει, και εκείνος που έχει τρόφιμα ας πράξει ομοίως. Ήλθαν δε και τελώνες να βαπτιστούν και του είπαν: Διδάσκαλε, τι να κάνουμε; Αυτός τους είπε: Μην εισπράττετε τίποτα περισσότερο από αυτό που σας έχει διαταχθεί. Τον ρωτούσαν δε και οι στρατιώτες, λέγοντας: Και εμείς τι να κάνουμε; Και τους είπε: Κανέναν να μην εκβιάσετε, ούτε να συκοφαντήσετε, και να αρκείστε στους μισθούς σας. Καθώς δε ο λαός βρισκόταν σε προσδοκία και όλοι διαλογίζονταν στις καρδιές τους για τον Ιωάννη, μήπως τυχόν αυτός είναι ο Χριστός, αποκρίθηκε ο Ιωάννης προς όλους, λέγοντας: Εγώ μεν σας βαπτίζω με νερό· έρχεται όμως ο ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι ικανός να λύσω το λουρί των υποδημάτων του· αυτός θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και φωτιά. Αυτού το λιχνιστήρι βρίσκεται στο χέρι του και θα καθαρίσει πλήρως το αλώνι του, και θα συνάξει το σιτάρι στην αποθήκη του, ενώ το άχυρο θα το κατακάψει με άσβεστη φωτιά.»