Ἐξεκόπησαν γὰρ οἱ κλάδοι, καὶ οὐκ ἐκ ῥίζης αὐτῆς ἀνεβοθρεύθη τὸ φυτόν· σέσωσται γὰρ τὸ κατάλειμμα τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ οὐχ ὁλόῤῥιζος ἀπόλωλεν. <Καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ ὄχλοι.> (A f. 53, H f. 157 b) Τρία τάγματα εἰσήγαγε Λουκᾶς ὁ μακάριος, πυνθανόμενα τοῦ Ἰωάννου, ὄχλους, τελώνας, στρατιώτας τὸ τρίτον· καθάπερ δέ τις ἐπιστήμων ἰατρὸς ἑκάστῳ τῶν παθῶν τὸ πρόσφορόν τε καὶ εἰκὸς ἐπιφέρει βοήθημα, οὕτως καὶ ὁ Βαπτιστὴς ἑκάστῳ τῶν ἐπιτηδευμάτων τὸν ἐπωφελῆ καὶ πρέποντα λόγον ἐδίδου· τοῖς μὲν ὄχλοις βαδίζουσιν εἰς μετάνοιαν, φιλαλλήλῳ φρονήματι κεχρῆσθαι κελεύων· τελώναις δὲ, τὴν εἰς ἀκαθέκτους πλεονεξίας ἀποκλείων ὁδόν· τοῖς γε μὴν στρατιώταις τὸ μηδένα διασείειν, πανσόφως ἐπιφωνῶν, ἀρκεῖσθαι δὲ τοῖς ὀψωνίοις. <Προσδοκῶντος δὲ τοῦ λαοῦ, καὶ διαλογιζομένων πάντων ἐν καρδίαις αὑτῶν περὶ τοῦ Ἰωάννου, κ.τ.λ.> (A f. 53 b, E f. 155, F f. 786, H f. 159) Οὕτως ἦν ἀξιάγαστος καὶ μέγας ὁ Ζαχαρίου παῖς, ὡς εἰς τοῦτο ὑπονοίας ἐλθεῖν τοὺς τῶν Ἰουδαίων δήμους, μὴ ἄρα πως αὐτὸς εἴη ὁ Χριστὸς, ὁ καὶ διὰ τῆς τοῦ νόμου σκιᾶς γραφόμενος, καὶ διὰ προφητῶν ἁγίων προκεκηρυγμένος. Ἐπειδὴ δὲ ἅπαξ εἰς τοῦτο ὑπονοίας προῆλθόν τινες, ἀποκείρει ὑποψίαν, Δεσποτικοῖς ἀξιώμασι ὡς οἰκέτης παραχωρῶν· ἀμέτρητον γὰρ τὸ μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.
Μετάφραση
Διότι αποκόπηκαν τα κλαδιά, και το φυτό δεν ξεριζώθηκε από την ίδια τη ρίζα του· διότι έχει σωθεί το υπόλειμμα του Ισραήλ, και δεν καταστράφηκε ολοσχερώς από τη ρίζα. <Και τον ρωτούσαν τα πλήθη.> (A f. 53, H f. 157 b) Τρεις τάξεις εισήγαγε ο μακάριος Λουκάς, οι οποίες ρωτούσαν τον Ιωάννη: τα πλήθη, τους τελώνες, και τρίτους τους στρατιώτες· και όπως ακριβώς ένας έμπειρος ιατρός προσφέρει σε κάθε πάθηση το κατάλληλο και εύλογο βοήθημα, έτσι και ο Βαπτιστής έδινε στο κάθε επάγγελμα τον ωφέλιμο και πρέποντα λόγο· στα μεν πλήθη που βάδιζαν προς τη μετάνοια, παραγγέλλοντας να επιδεικνύουν φιλάλληλο φρόνημα· στους δε τελώνες, αποκλείοντας την οδό προς τις αχαλίνωτες πλεονεξίες· και στους στρατιώτες, φωνάζοντας πάνσοφα να μην εκβιάζουν κανέναν, αλλά να αρκούνται στους μισθούς τους. <Ενώ δε ο λαός προσδοκούσε, και όλοι διαλογίζονταν στις καρδιές τους για τον Ιωάννη, κ.τ.λ.> (A f. 53 b, E f. 155, F f. 786, H f. 159) Τόσο αξιοθαύμαστος και μέγας ήταν ο γιος του Ζαχαρία, ώστε τα πλήθη των Ιουδαίων έφτασαν σε αυτή την υποψία, μήπως άραγε αυτός είναι ο Χριστός, ο οποίος και περιγραφόταν μέσα από τη σκιά του νόμου, και είχε προαναγγελθεί από τους αγίους προφήτες. Επειδή όμως κάποιοι προχώρησαν άπαξ σε αυτή την υποψία, την αποκόπτει, παραχωρώντας ως δούλος τα Δεσποτικά αξιώματα (στον Χριστό)· διότι είναι αμέτρητη η απόσταση μεταξύ Θεού και ανθρώπων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες