Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 3:17

Με το όνομα του αλωνιού, και ο μακάριος Βαπτιστής φανέρωνε την Εκκλησία, λέγοντας κάπου έτσι για τον Χριστό: «Εγώ μεν σας βαπτίζω με νερό, έρχεται όμως ο ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω το λουρί των υποδημάτων του. Αυτός θα σας βαπτίσει με Πνεύμα Άγιο και φωτιά. Αυτός κρατάει το λιχνιστήρι στο χέρι του, και θα καθαρίσει εντελώς το αλώνι του, και θα συνάξει το σιτάρι του στην αποθήκη, ενώ το άχυρο θα το κατακάψει με άσβεστη φωτιά.» Αυτό λοιπόν το νοητό αλώνι, δηλαδή την Εκκλησία, την αγόρασε ο Χριστός αντί πενήντα σίκλων, δηλαδή όχι με μικρό τίμημα. Διότι έδωσε τον εαυτό του υπέρ αυτής, και έστησε μέσα σε αυτήν το θυσιαστήριο. Και επειδή αυτός είναι ο ιερουργός (διότι έγινε αρχιερέας), αυτός ο ίδιος προσέφερε ως θύμα τον εαυτό του, υπό τη μορφή και τον τύπο του μοσχαριού που αλωνίζει, και έγινε ολοκαύτωμα και ειρηνική θυσία. Διότι το εμπόδιο που μας χώριζε έχει καταλυθεί εν Χριστώ, και εμείς που παλαιότερα ήμασταν απομακρυσμένοι και χωρισμένοι εξαιτίας της αμαρτίας, προσεγγίζουμε μέσω αυτού και εν αυτώ τον Θεό και Πατέρα, καταλύοντας εκείνη την αρχαία έχθρα.

Ως ρίζα, λοιπόν, νοείται η ζωή, όπως είπαμε. Θα μπορούσε όμως να νοηθεί ως ρίζα και η συγγένεια με τον Αβραάμ· από την οποία συγγένεια του Αβραάμ αποκόπτονται όσοι δεν είναι άξιοι να είναι κλάδοι του, σύμφωνα με τον Απόστολο. Η δε τιμωρία είναι διπλή: διότι ο αμαρτωλός και άκαρπος όχι μόνο αποκόπτεται από τη συγγένεια με τους δικαίους, αλλά και ρίχνεται στη φωτιά. «Και τον ρωτούσαν τα πλήθη, λέγοντας: Τι να κάνουμε λοιπόν; Και αποκρινόμενος τους λέει: Εκείνος που έχει δύο χιτώνες ας δώσει σε αυτόν που δεν έχει, και εκείνος που έχει τρόφιμα ας πράξει ομοίως. Ήλθαν δε και τελώνες να βαπτιστούν και του είπαν: Διδάσκαλε, τι να κάνουμε; Αυτός τους είπε: Μην εισπράττετε τίποτα περισσότερο από αυτό που σας έχει διαταχθεί. Τον ρωτούσαν δε και οι στρατιώτες, λέγοντας: Και εμείς τι να κάνουμε; Και τους είπε: Κανέναν να μην εκβιάσετε, ούτε να συκοφαντήσετε, και να αρκείστε στους μισθούς σας. Καθώς δε ο λαός βρισκόταν σε προσδοκία και όλοι διαλογίζονταν στις καρδιές τους για τον Ιωάννη, μήπως τυχόν αυτός είναι ο Χριστός, αποκρίθηκε ο Ιωάννης προς όλους, λέγοντας: Εγώ μεν σας βαπτίζω με νερό· έρχεται όμως ο ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι ικανός να λύσω το λουρί των υποδημάτων του· αυτός θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και φωτιά. Αυτού το λιχνιστήρι βρίσκεται στο χέρι του και θα καθαρίσει πλήρως το αλώνι του, και θα συνάξει το σιτάρι στην αποθήκη του, ενώ το άχυρο θα το κατακάψει με άσβεστη φωτιά.»

Τι σημαίνουν λοιπόν αυτά; Το μεν «θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και φωτιά», είναι βεβαίως ολοφάνερο· διότι έστειλε το Πνεύμα στους αποστόλους, και εμφανίστηκαν σε αυτούς πύρινες γλώσσες που μοιράζονταν. Το δε ότι δεν είναι ικανός να λύσει το λουρί των υποδημάτων του, κατά την προφανή έννοια, σημαίνει ότι, «δεν είμαι άξιος να ταχθώ ούτε ως ο έσχατος δούλος του». Κατά τη μυστικότερη όμως έννοια, δύο είναι τα υποδήματα του Κυρίου: η έλευσή Του από τον ουρανό στη γη, και η κατάβασή Του από τη γη στον άδη. Τους τρόπους λοιπόν αυτών των δύο ελεύσεων δεν μπορεί κανείς να τους λύσει, ακόμη κι αν είναι ισάξιος του Ιωάννη. Διότι ποιος μπορεί να εξηγήσει, είτε πώς σαρκώθηκε, είτε πώς κατήλθε στον άδη; Το δε «του οποίου το φτυάρι είναι στο χέρι του», αυτό σημαίνει ότι, «αν και θα σας βαπτίσει, μη νομίζετε ότι είστε πλέον αθώοι· αλλά εάν δεν επιδείξετε άμεμπτο τον μετέπειτα βίο σας, θα σας κατακάψει με άσβεστη φωτιά». Διότι άχυρο είναι αυτός που έχει άκαρπο νου και φέρει πάνω του μόνο έναν μεγάλο συρφετό βιοτικών μεριμνών. «Με πολλές λοιπόν και άλλες προτροπές, ευαγγελιζόταν τον λαό.» Διότι η αγαθή διδασκαλία είναι όντως προτροπή και παρηγοριά· και δικαίως θα μπορούσε να ονομαστεί ευαγγέλιο. «Ο δε Ηρώδης ο Τετράρχης, επειδή ελεγχόταν από αυτόν για την Ηρωδιάδα, τη γυναίκα του αδελφού του, και για όλα τα πονηρά που είχε κάνει ο Ηρώδης, πρόσθεσε και τούτο πάνω σε όλα, και έκλεισε τον Ιωάννη στη φυλακή.»