Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 4:1

Μακεδ. Αυτό είναι ο Θεός. Ορθ. Αν και βέβαια είχε πει στον Ιωάννη: «Σε όποιον δεις το Πνεύμα να κατεβαίνει σαν περιστέρι και να παραμένει πάνω του»· και, αφού ο Ιωάννης το είδε, εξέφερε τη φωνή που αναφέρεται στον προφήτη: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευδόκησε η ψυχή μου». Βλέπεις ότι παρατίθενται τα ίδια λόγια, ώστε να μην εννοήσουμε άλλο Πνεύμα μέσω του προφήτη και άλλο αυτό που ειπώθηκε στον Ιωάννη; Έπειτα, μάθε και τι έχει γραφτεί από τον Λουκά. Ότι, αφού κατήλθε το Πνεύμα και παρέμεινε πάνω του, και αφού ακούστηκε η φωνή, λέει: «Ο δε Ιησούς, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη, και οδηγούνταν μέσω του Πνεύματος στην έρημο για να πειραστεί από τον διάβολο». Μακεδ. Το Άγιο Πνεύμα, λοιπόν, είναι η πλήρωση του Χριστού;

Ορθ. Ο ευαγγελιστής λέγει ότι ο Ιησούς ήταν πλήρης Αγίου Πνεύματος. Μακεδ. Επομένως, λέγει ότι το Πνεύμα είναι ανώτερο από τον Υιό. Ορθ. Μη γένοιτο! Μακεδ. Εάν αυτό πλήρωσε τον Υιό, εάν εκείνος καθοδηγείται από το Πνεύμα, τότε είναι ανώτερό του. Ορθ. Και πάλι λέγω, μη γένοιτο να ειπωθεί αυτό! Αλλά, όπως ακριβώς εάν ακούσεις ότι ο Υιός κάθεται εκ δεξιών του Πατρός, ούτε τοπικό προσδιορισμό εννοείς για τον Θεό, ούτε θεωρείς τον Υιό ανώτερο, αλλά από την υπερβάλλουσα τιμή αντιλαμβάνεσαι το ταυτόν της φύσεως· έτσι, εάν ακούσεις ότι ο Ιησούς είναι πλήρης Αγίου Πνεύματος, να μη νομίσεις ότι πρόκειται για αναπλήρωση κάποιας ελλείψεως, ούτε να θεωρήσεις το Πνεύμα ανώτερο· αλλά από την υπερβάλλουσα τιμή και ένωση, να εννοείς το ταυτόν της φύσεως σε τρεις τέλειες υποστάσεις. Ότι δε το Πνεύμα είναι επί του ίδιου του Υιού, άκουε και τον Ίδιο που λέγει στους Ιουδαίους: «Πνεύμα Κυρίου είναι επάνω μου, γι' αυτό και με έχρισε»· και τον Πέτρο: «Ότι ο Θεός τον έχρισε με Πνεύμα Άγιο και δύναμη». Μακεδ. Εγώ είμαι αμαθής, φέρνω τον διδάσκαλό μου και ας συζητήσει μαζί σου. Ορθ. Είθε να λάβεις ως διδάσκαλο τον ευσεβή λογισμό! Ώστε να μην ακολουθείς ανθρώπους, αλλά τον Θεό που είπε: «Πορευθέντες, μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος». Αμήν.

Και γράφοντας προς τους Θεσσαλονικείς: «Το Πνεύμα μην το σβήνετε», τα έλεγε σε αυτούς επειδή γνώριζαν αυτό που είχαν λάβει, ώστε να μη σβήσουν από αμέλεια τη χάρη του Πνεύματος που είχε ανάψει μέσα τους. Στα Ευαγγέλια δε, όταν οι ευαγγελιστές αναφέρονται στον Σωτήρα με ανθρώπινο τρόπο εξαιτίας της σάρκας που προσέλαβε και λένε: «Ο Ιησούς, όντας πλήρης Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη» και το «Τότε ο Ιησούς οδηγήθηκε από το Πνεύμα στην έρημο», αυτό έχει το ίδιο νόημα. Διότι είχε ειπωθεί προηγουμένως από τον Λουκά: «Συνέβη δε, ενώ βαπτιζόταν όλος ο λαός, και αφού βαπτίστηκε ο Ιησούς και προσευχόταν, να ανοίξει ο ουρανός και να κατέβει το Άγιο Πνεύμα με σωματική μορφή σαν περιστέρι επάνω του». Και ήταν φανερό ότι, με την αναφορά στη λέξη Πνεύμα, υποδηλωνόταν το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, λοιπόν, σε εκείνους στους οποίους κατοικεί το Άγιο Πνεύμα, ακόμη και αν αναφέρεται μόνο ως "το Πνεύμα" χωρίς τον επιπλέον προσδιορισμό, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υποδηλώνεται το Άγιο Πνεύμα, εφόσον μάλιστα συνοδεύεται από το οριστικό άρθρο.

Και γράφοντας προς τους Θεσσαλονικείς: «Το Πνεύμα μη σβήνετε», απευθυνόταν σε ανθρώπους που γνώριζαν και οι ίδιοι τι είχαν λάβει, ώστε να μη σβήσουν από αμέλεια τη χάρη του Πνεύματος που είχε ανάψει μέσα τους. Στα Ευαγγέλια, επίσης, όταν οι ευαγγελιστές μιλούν για τον Σωτήρα με τρόπο ανθρώπινο εξαιτίας της σάρκας που προσέλαβε, και αναφέρουν: «Ο δε Ιησούς, πλήρης Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη», και το: «Τότε ο Ιησούς οδηγήθηκε από το Πνεύμα στην έρημο», έχει ακριβώς το ίδιο νόημα. Διότι είχε ήδη αναφερθεί προηγουμένως από τον Λουκά: «Όταν βαπτίστηκε όλος ο λαός, και αφού βαπτίστηκε και ο Ιησούς και προσευχόταν, άνοιξε ο ουρανός, και κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα με σωματική μορφή, σαν περιστέρι, πάνω του». Και ήταν φανερό ότι, όταν αναφερόταν η λέξη «Πνεύμα», εννοούνταν το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, λοιπόν, σε εκείνους στους οποίους υπάρχει το Άγιο Πνεύμα, ακόμη και αν λέγεται μόνο «το Πνεύμα» χωρίς τη σχετική προσθήκη δίπλα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υποδηλώνεται το Άγιο Πνεύμα, ιδίως μάλιστα όταν συνοδεύεται από το άρθρο.

Και πώς θα με πείσεις; Άραγε είχε ανάγκη βοηθείας ο Υιός, για να εγείρει τον ναό Του; Ορθ.: Μήπως επειδή είχε ανάγκη βοηθείας πληρώθηκε από το ίδιο το Πνεύμα; Μακεδ.: Πού είναι γραμμένο ότι πληρώθηκε από το Πνεύμα; Ορθ.: Ανάγνωσε το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, για να ακούσεις: «Ο Ιησούς λοιπόν, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε στην έρημο». Και το παράδοξο είναι πως είναι γραμμένο ότι όχι μόνο ήταν πλήρης, αλλά και οδηγούνταν από το Πνεύμα. Όπως, λοιπόν, πληρώθηκε και οδηγούνταν, έτσι και αναστήθηκε. Και για να γνωρίζεις ότι, παρόλο που ο Πατέρας Τον εγείρει, τίποτα δεν εμποδίζει να Τον εγείρει και το Πνεύμα, άκουσε ότι, ενώ μένει μέσα Του ο Πατέρας, όπως λέει ο ίδιος ο Υιός στα Ευαγγέλια: «Ο Πατέρας που μένει μέσα μου, Αυτός κάνει τα έργα», έτσι και το Πνεύμα μένει μέσα Του. Διότι «κατήλθε το Πνεύμα με σωματική μορφή σαν περιστέρι, και έμεινε πάνω Του». Όπως λοιπόν τίποτα δεν εμποδίζει, ενώ μένει ο Πατέρας, να μένει και το Πνεύμα, έτσι τίποτα δεν Τον εμποδίζει, ενώ εγείρει ο Πατέρας, να εγείρει και το Πνεύμα· και αυτό σημαίνει το ρητό: «Αυτός που δημιουργεί τον όρθρο», δηλαδή την ανάσταση, και «την ομίχλη», δηλαδή το σώμα. Μακεδ.: Δεν μπορούσε, δηλαδή, να εγείρει ο Ίδιος τον εαυτό Του; Ορθ.: Αλλά από αυτά αποδεικνύεται η ταύτιση της φύσεως. Διότι όσα κάνει ο Πατέρας, αυτά κάνει και ο Υιός· και όσα κάνει ο Υιός, και το Πνεύμα ομοίως κάνει αυτά. Μακεδ.: Και πώς είναι δυνατόν; Ορθ.: Όπως έχει αποδειχθεί. Μακεδ.: Και πού έχει αποδειχθεί;

Και πάλι είναι γραμμένο: Ο δε Ιησούς, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη και οδηγούνταν από το Πνεύμα στην έρημο, πειραζόμενος επί σαράντα ημέρες από τον διάβολο· και πάλι: Λάβετε Πνεύμα Άγιο. Αν κάποιων συγχωρήσετε τις αμαρτίες, τους συγχωρούνται· αν κάποιων τις κρατήσετε, κρατούνται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ'. «Ο Ιησούς, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη». (A f. 72, C f. 112 b, H f. 218) Εδώ, δες την ανθρώπινη φύση, η οποία, με απαρχή τον Χριστό, έχει χριστεί με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και έχει στεφανωθεί με τις ύψιστες τιμές. Διότι παλαιότερα ο Θεός των όλων υποσχόταν λέγοντας: «Θα συμβεί εκείνες τις ημέρες, θα εκχέω από το Πνεύμα μου [ο κώδικας C αναφέρει εσφαλμένα Πατρός] σε κάθε σάρκα». Και έχει εκπληρωθεί σε εμάς αυτό που υποσχέθηκε, έχοντας ως αρχή τον Χριστό. Και για τους παλαιότερους, οι οποίοι είχαν εκτραπεί ασταμάτητα προς τη φιλοσαρκία, είπε κάπου ο Θεός: «Δεν θα παραμείνει το Πνεύμα μου στους ανθρώπους αυτούς, επειδή είναι σάρκα». Επειδή όμως τα πάντα έχουν γίνει νέα εν Χριστώ, και έχουμε πλουτίσει με την αναγέννηση μέσω του Πνεύματος και του ύδατος, και δεν ονομαζόμαστε πλέον τέκνα σαρκός και αίματος, αλλά μάλλον αποκαλούμε τον Θεό Πατέρα, για αυτόν ακριβώς τον λόγο, πολύ εύλογα, εφόσον έχουμε πλέον τιμηθεί και κατέχουμε το λαμπρό καύχημα της υιοθεσίας, γίναμε κοινωνοί της θείας φύσεως μέσω της μετοχής του Αγίου Πνεύματος.

Κάτι τέτοιο μας διδάσκει και ο Παύλος, λέγοντας τόσο για Εκείνον όσο και για εμάς: «Διότι και αυτός που αγιάζει και αυτοί που αγιάζονται, προέρχονται όλοι από έναν· γι' αυτόν τον λόγο δεν ντρέπεται να τους ονομάζει αδελφούς, λέγοντας: Θα αναγγείλω το όνομά σου στους αδελφούς μου.» Επειδή, λοιπόν, καθόλου δεν ντρέπεται να μας ονομάζει αδελφούς, επειδή υποβλήθηκε στην ομοίωση με εμάς, για τον λόγο αυτό μεταφέροντας στον εαυτό Του τη δική μας πτωχεία, αγιάζεται μαζί με εμάς, αν και ο Ίδιος αγιάζει ολόκληρη την κτίση, ώστε να μη φαίνεται ότι αποποιείται το μέτρο της ανθρωπότητας Εκείνος που, χάριν της σωτηρίας και της ζωής όλων, δεν απέφυγε να γίνει άνθρωπος, και ο Οποίος έγινε όμοιος με εμάς στα πάντα, εκτός μόνο από την αμαρτία. <Και αγόταν υπό του Πνεύματος στην έρημο.> (A f. 72 b, B f. 44, H f. 220) Διότι το «αγόταν», δεν σημαίνει τόσο ότι μεταφερόταν, αλλά μάλλον ότι διέμενε και ζούσε. Επειδή έχουμε ίσως συνηθίσει και εμείς οι ίδιοι να λέμε για καθέναν που ζει με ενάρετο τρόπο: Ο τάδε, για παράδειγμα, άγει καλώς τον εαυτό του.

Εάν δε ακούσεις ότι «αφού υψώθηκε στα δεξιά του Θεού και έλαβε από τον Πατέρα την επαγγελία του Πνεύματος» ή «να περιμένετε την επαγγελία του Πατρός, την οποία ακούσατε» ή ότι «το Πνεύμα τον εκβάλλει στην έρημο» ή ότι ο ίδιος λέει «μην μεριμνήσετε τι θα πείτε, διότι το Πνεύμα του Πατρός μου είναι αυτό που λαλεί μέσα σας» ή «εάν δε εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια εν Πνεύματι Θεού» ή «όποιος βλασφημήσει εις το Άγιο Πνεύμα δεν θα του συγχωρεθεί» και τα εξής, ή «Πατέρα, στα χέρια σου θα παραθέσω το πνεύμα μου» [και τα εξής] ή «το παιδίον αυξανόταν και κραταιωνόταν στο πνεύμα» ή «ο Ιησούς δε, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη» ή «επέστρεψε ο Ιησούς με τη δύναμη του Πνεύματος» ή «εκείνο που έχει γεννηθεί από το Πνεύμα είναι πνεύμα» (παρόμοιο με το να λέει «αυτό που έγινε σε αυτόν ήταν ζωή») ή «και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα και θα σας δώσει άλλον Παράκλητο, το Πνεύμα της αληθείας» ή «γιατί γέμισε ο Σατανάς την καρδιά σου (λέει ο Πέτρος στον Ανανία) ώστε να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα;» και μετά από αυτά «δεν είπες ψέματα σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό», (επομένως, Θεός εκ Θεού και Θεός είναι το Άγιο Πνεύμα, στο οποίο είπαν ψέματα όσοι υπεξαίρεσαν από το αντίτιμο του κτήματος) ή «ο οποίος φανερώθηκε εν σαρκί, δικαιώθηκε εν Πνεύματι» — από αυτό δεν έχω κάτι σπουδαιότερο να πω.

Εάν δε ακούσεις ότι «αφού υψώθηκε στα δεξιά του Θεού και έλαβε από τον Πατέρα την επαγγελία του Πνεύματος» ή «να περιμένουν την επαγγελία του Πατέρα που ακούσατε»· ή ότι «το Πνεύμα τον βγάζει στην έρημο», ή ότι ο ίδιος λέει «μη μεριμνήσετε τι θα πείτε, διότι το Πνεύμα του Πατέρα μου είναι αυτό που μιλάει μέσα σας», ή «εάν δε εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια με το Πνεύμα του Θεού», ή «όποιος όμως βλασφημήσει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν θα του συγχωρεθεί» και τα εξής, ή «Πατέρα, στα χέρια σου θα παραδώσω το πνεύμα μου», ή «το παιδίον αυξανόταν και κραταιωνόταν στο πνεύμα», ή «ο Ιησούς, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη» ή «επέστρεψε ο Ιησούς με τη δύναμη του Πνεύματος» ή «εκείνο που έχει γεννηθεί από το Πνεύμα είναι πνεύμα», όμοιο με το να πει «εκείνο που έγινε σε αυτόν ήταν ζωή», ή «και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα και θα σας δώσει άλλον Παράκλητο, το Πνεύμα της αλήθειας», ή «γιατί ο Σατανάς γέμισε την καρδιά σου (λέει ο Πέτρος στον Ανανία), ώστε να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα;» και μετά από αυτά «δεν είπες ψέματα σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό». Άρα, Θεός εκ Θεού και Θεός είναι το Άγιο Πνεύμα, στο οποίο είπαν ψέματα αυτοί που ιδιοποιήθηκαν μέρος από το τίμημα του κτήματος, ή «ο Θεός φανερώθηκε εν σαρκί, δικαιώθηκε εν πνεύματι». Ανώτερο από αυτό δεν έχω να πω. Και Θεός είναι ο Υιός: «από τους οποίους (λέει) προήλθε ο Χριστός κατά σάρκα, ο οποίος είναι Θεός πάνω από όλα». «

Και άλλες πράξεις θα μπορούσε να βρει κανείς που επιτελέστηκαν από τον Σωτήρα μας με δύναμη ανώτερη από αυτήν του Μωυσή, παρόμοιες ωστόσο με εκείνες που έπραξε και ο Μωυσής. Όπως, για παράδειγμα, ο Μωυσής νήστεψε συνεχώς επί σαράντα ημέρες, όπως μαρτυρεί η Γραφή, λέγοντας: «και βρισκόταν εκεί ο Μωυσής ενώπιον του Κυρίου σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες, άρτο δεν έφαγε και νερό δεν ήπιε»· ομοίως έπραξε και ο Χριστός. Έχει γραφεί λοιπόν: «και οδηγούνταν στην έρημο επί σαράντα ημέρες, πειραζόμενος από τον διάβολο, και δεν έφαγε τίποτα κατά τις ημέρες εκείνες».

Αλλά και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής στον Ιορδάνη κήρυττε με παρρησία στους Ιουδαίους λέγοντας: «Εγώ μεν σας βαπτίζω με νερό, για μετάνοια· εκείνος όμως που έρχεται οπίσω μου είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάξω τα υποδήματα· αυτός θα σας βαπτίσει με Πνεύμα Άγιο και πυρ». Και πάλι, «στους ίδιους ο ίδιος μαρτύρησε λέγοντας, ότι έχω δει το Πνεύμα να καταβαίνει σαν περιστέρι από τον ουρανό και να μένει πάνω του· και εγώ δεν τον γνώριζα, αλλά εκείνος που με έστειλε να βαπτίζω με νερό, εκείνος μου είπε: σε όποιον δεις το Πνεύμα να καταβαίνει και να μένει πάνω του, αυτός είναι που βαπτίζει με Πνεύμα Άγιο». Και πάλι, «διότι ο Πατέρας δεν δίνει με το μέτρο το Πνεύμα σε εκείνον, μιλώντας περί του Υιού». Και οι ευαγγελιστές αναφέρουν: «Αφού βαπτίστηκε ο Ιησούς, ανέβηκε αμέσως από το νερό, και ιδού του ανοίχτηκαν οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα του Θεού να καταβαίνει σαν περιστέρι και να έρχεται πάνω του· και τότε ο Ιησούς οδηγήθηκε στην έρημο από το Πνεύμα· και ο Ιησούς πλήρης Πνεύματος Αγίου επέστρεψε από τον Ιορδάνη· και συνέβη, όταν βαπτίστηκε όλος ο λαός και ενώ ο Ιησούς είχε βαπτιστεί και προσευχόταν, να ανοίξει ο ουρανός και να καταβεί το Άγιο Πνεύμα πάνω του με σωματική μορφή σαν περιστέρι». Και αυτό το έλεγε περί του Πνεύματος το οποίο επρόκειτο να λάβουν όσοι πίστευαν σε αυτόν.

Ο Χριστός βαπτίζεται, ενεργώντας μέσα στον εαυτό Του τη δική μου κάθαρση και ανάπλαση· και το Πνεύμα φανερά γίνεται ορατό στον Βαπτιστή, να κατέρχεται από άνω, από όπου και η πατρική φωνή αντηχούσε, και να έρχεται και να μένει επάνω στον Ιησού, ώστε να δεχθεί συγχρόνως και την εκ του Πατρός πρόοδό Του και τη μονή και ανάπαυσή Του στον Υιό. Από εκεί εξέρχεται στην έρημο για να πειρασθεί· αλλά είναι πλήρης Πνεύματος Αγίου και οδηγείται, όπως λέγει ο Λουκάς, εν τω Πνεύματι. Έπειτα θαυματουργεί και εκβάλλει δαίμονες, αλλά εν Πνεύματι, το οποίο και ονομάζει δάκτυλο Θεού. Σταυρώνεται, και ο Λόγος δεν χωρίζεται από το Πνεύμα, αν και επιτρέπει στη σάρκα να πάσχει κατά τον οικείο σε αυτήν τρόπο· γι’ αυτό και το «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» το εκφωνεί ως άνθρωπος. Πεθαίνει μεν, αλλά την ψυχή Του, την οποία ονομάζει και πνεύμα ως ασώματη, την παραθέτει στα χέρια του Πατρός. Χέρια όμως του Πατρός γνωρίζουμε τον Υιό και το Πνεύμα· για να δείξει και τον χωρισμό της ψυχής από το σώμα, που είναι ο φυσικός κατά άνθρωπον θάνατος, και το σύμφυτο, συνεργό και αχώριστο των χειρών. Και μεταξύ τους μεν το σώμα και η ψυχή χωρίσθηκαν· από τα θεία όμως χέρια καθόλου δεν αποσπάσθηκαν, διότι αυτά ήταν παρόντα μαζί Του: στον τάφο με το σώμα, και στον Άδη με την ψυχή.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ'. Περί της νηστείας και του πειρασμού του Σωτήρος. Περί του Ιησού που οδηγήθηκε από τους Ιουδαίους στο όρος, και πέρασε ανάμεσά τους. Περί αυτού που είχε πνεύμα δαιμονίου. Περί της πεθεράς του Πέτρου. Περί εκείνων που θεραπεύτηκαν από ποικίλες ασθένειες. «Ο Ιησούς, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη και οδηγούνταν υπό του Πνεύματος στην έρημο, πειραζόμενος επί σαράντα ημέρες από τον διάβολο. Και δεν έφαγε τίποτα εκείνες τις ημέρες· και όταν αυτές ολοκληρώθηκαν, ύστερα πείνασε. Και του είπε ο διάβολος: Αν είσαι Υιός του Θεού, πες σε τούτη την πέτρα να γίνει ψωμί. Και ο Ιησούς του αποκρίθηκε, λέγοντας: Είναι γραμμένο ότι ο άνθρωπος δεν θα ζήσει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο του Θεού. Και αφού τον ανέβασε ο διάβολος σε υψηλό όρος, του έδειξε όλα τα βασίλεια της οικουμένης σε μια στιγμή χρόνου, και του είπε ο διάβολος: Σε σένα θα δώσω όλη αυτή την εξουσία, και τη δόξα τους, διότι σε εμένα έχει παραδοθεί, και σε όποιον θέλω τη δίνω· εσύ, λοιπόν, αν με προσκυνήσεις, θα γίνει όλη δική σου. Και αποκριθείς ο Ιησούς του είπε: Πήγαινε οπίσω μου, Σατανά· διότι είναι γραμμένο: Κύριον τον Θεό σου θα προσκυνήσεις, και αυτόν μόνο θα λατρεύσεις.»